روايات وقصص ضمن Negativity Quotes

Bakas kasi ang lungkot sa bawat salitang binitiwan niya. "Tama, kasi 'yong mga negative na bagay, sila 'yong pumipigil para sumaya tayo, para kalimutan natin na may dahilan pa para sumaya tayo." Gusto ko siyang i-comfort at iparamdam na may nakikinig sa kaniya.

sarkastikong tanong niya. Mabilis akong sumagot. "Syempre gusto-" "Oh 'yun naman pala eh! Law of Attraction tayo rito, Mars. Think of positive thoughts and positive things will come to you." he stated with emphasis. Maarte niyang hinawi ang maikling buhok niya. "Negativity? Sorry but we don't do that here. Pessimism? Well, who the hell is that bitch? We don't know her also."

"Eh, ba't ba kasi pinapahirapan mo yang sarili mo? Veron, maikli lang ang buhay. Kung ganyan ka palagi, eh, wala...hindi ka mag go-grow..." "Wag mo nga akong bigyan ng life quotes. Para namang may magagawa yang himala. Yung lungkot na nararamdaman ko, hindi na tinatablan ng mga ganyan." "Edi, sorry! Ang sa'kin lang naman, since hindi naman 'to yung first time na nangyari sa inyo to, gusto ko lang mapagaan ang nararamdaman mo." Silence and the only sound is the echoes of the vehicle that has been coming back and forth in the busy street of the city. Suddenly, his phone rang and he immediately answered the other party. "Oh, ano na?"

"Adelaide, saan mo ba nakukuha ang ganyang kalaking enerhiya araw-araw? Palagi kang masigla, punong-puno ng lakas, at napakatamis magsalita." "Malakas ang enerhiya ko dahil kumakain ako nang mabuti, natutulog nang maayos, at palagi akong positibo. Hindi ko hinahayaang malugi ako, palagi akong gumagawa ng paraan para makalamang. Iniiwasan ko ang mga bagay na nagpapalungkot sa akin, at gumagawa ako ng mga nakatutuwang bagay araw-araw. At tsaka, hayaan mong iwasto kita, ang 'matamis magsalita' o mambola ay may negatibong kahulugan."

Galit na tumayo rin ako. "What do you mean by that?" Natigil siya sa paghakbang ngunit nanatiling nakatalikod. "You don't need a friend like me? Bakit ano ba ko? Ano bang tingin mo sakin?" puno ng hinanakit na tanong ko. I turned my chin up. "If you think your negative perceptions of me would stop me from trying then no," matapang na sabi. "I'll show you what you've been missing for not having a friend like me." desididong sabi ko.

Sabay punas ko sa luha ko. "Hmmm...." Habang nag-iisip ng sasabihin sa'kin. Hindi na rin ako nagsalita at hinintay ko lang ang sasabihin niya sa'kin. "Ah, ito Adi maganda 'to." Sabay ngiti ng malapad sa akin. "Cry, forgive, learn, move on, and let your tears water the seed of your future happiness it was quoted by Steve Maraboli." Somewhat it made me calm.

“Nah, but seriously speaking, I know you can do it. You’re brilliant and everything. So, why bother yourself worrying? Just calm yourself and relax. I have my faith on you. If it’s meant for you then you’ll have his yes but if it’s not, then accept it. Because that’s the only thing you can do. Sometimes we have to accept defeat in some point of our lives. Hindi naman palaging nasa tuktok tayo at nagsasaya.” Napangiti at napatango-tango ako sa advice niya. He’s right, though. At some point people will fail even if they hate to fail. See? He’s really the father I never had. His wisdom is useful and insightful to me. He was right, yes but I don’t want to fail nor accept defeat. I can’t accept d

haplos na lang nito sa kanyang braso, "sabi nga nila, what doesn't kill you makes you stronger." Umakto pa itong parang lumalaban habang sinasabi ang mga katagang iyon. "Hindi ba kanta iyon?" natatawa niya na lang na saad. "Shut up, wag mo sirain ang moment." Pinunas na lang ni Paloma ang kamay sa kanyang mukha para pigilan siya sa pagtawa, "iyon na ang pinaka-magandang quotes na naisip ko para sa sitwasyon mo," pabirong batok na lang nito sa kanya.

“Hindi ko rin kasi mapigilan ang mag-alala.” “Huwag muna tayong mag-isip ng negative. “Pwede ba naman –”” Pinutol ni Mimi ang kanyang sasabihin. “Sabi ng professor namin, kung gusto daw natin makuha ang ating gusto, huwag tayong magpapadaig sa mga negativity na hihila sa atin sa baba.” “Hindi ako kasing tigas mo.”

Natawa naman s'ya sa sinabi niya. Hindi naman ako nakasagot agad sa sinabi niya. Nanatili lang akong nakatitig sa kanyang maamong mukha. Noong una ay naiinis talaga ako sa pagiging matured niyang mag-isip, ngunit kalaunan ay unti-unti ko rin naman na-ge-gets. Ang motto ko kasi noon sa buhay ay, “Life is short. Do what you want to do in your life without any regrets!” at hindi ko rin masyadong pinagtutuunan nang pansin ang mga negative vibes sa buhay ko kasi nakapokus lang talaga ako noon sa mga positive na nangyayari sa buhay ko, which is mali, kasi dapat pala balance. Dapat nireresolba rin pala at saka pinagtutuunan ng pansin ang mga negative sa buhay natin para sa susunod hindi na natin it