Novel & Cerita Never Give Up Shirt Jejemon

“Ay oo nga pala, nakalimutan ko dalhin.” “Tomorrow then.” Napatango ako sa kanya. Medyo nagpaiwan na ako at nauna na siya sa classroom. Patay Missamy. Pinasunog na ni Jeff yung mahalagang jacket ni Jude! May mabibili ba noon sa mall? Anong brand ba yun? Napakamot na lang ako. Di ko talaga alam ang gagawin ko. Bakit punong puno ngayon ang iniisip ko?

Tss. “You should buy something for yourself too,” maya maya ay sabi ni Eli habang kunwaring nagchi-check ng mga damit sa isang rack. “Ang dami ko nang damit.” sagot ko naman habang busy din sa pagpipili. I’m looking for something to give to Jemi and Riz. “Try this one, this looks cute on you.” sabi niya habang iniaabot sa akin ang isang purple hoodie. Obviously ignoring what I’m saying.

Pamilyar niya ang naturang shirt, dahil iyon ang T-shirt na binigay niya sa kaniyang matalik na kaibigan. What the? Paano napunta ang T-shirt na 'to kay Janissa? Imposibleng may kapareho n'on. It is the one I gave to Gideon. His bestfriend. "Paano napunta ang T-shirt na 'to rito kung nasa London ang may-ari nito?" naguguluhang sinipat ni Theodore si Janissa na noo'y mahimbing na natutulog. ...itutuloy.

Dapat talaga ay hindi ko na inubos iyong buong chocolate cake na pinadala ni Peejay kagabi. Agad akong naghalungkat ng cardigan na p'wedeng ipatong sa suot kong gown. Wala akong ibang nakita kundi ang jersey jacket na binigay ni Peejay. Medyo fit pa nga sa'kin iyon pero mas okay na 'to kaysa makita ng buong Mundo ang sumisilip na bilbil sa gilid ng gown ko.

Sila ang buhay ko. Sinundo kami ng CEO sa bahay. Naka-white shirt siya at nakajeans. Nakashorts lang ako at nakasleeveless. Ang init init ng panahon. Ayaw ko namang mag t-shirt dahil mas lalo lang iinit. Jayson wear his cute shirt na pinaresan ko ng maong niyang pants para maging terno naman sila ng CEO.

Gusto rin niyang isipin na gawing paraan iyon para alisin ang pag-iisip niya kay Zymon at para subukang makilala ulit si Jericho at bigyan ito ng pagkakataon para sa kaniya. Nanatili siyang nakatitig sa isang Sleeveless V-Neck Fit & Flare Casual Dress na matagal na niyang hindi nasusuot. Kulay Maroon iyon at kung susuutin niya iyon, siguradong lalabas ang hugis ng katawan niya at ang mapuputi at makinis niyang hita. Hindi naman na bago iyon sa kaniya dahil nang manirahan siya sa Davao, natutunan niyang makibagay sa mundong ginagalawan niya.

Itinapon ni Eliza ang tsinelas ng walang pag aalinlangan at umalis na nakayapak. Hinila ni Chester ang shirt niya at itinuro iyon. “Excuse me. Naitapon ko na ang shirt mo kanina dahil masyadong madumi. Ang pajama shirt na suot mo ngayon ay akin na rin." Kahit gaano pa siya kasuklam ni Eliza, hindi niya magawang lumabas na hubo't hubad. Napahinto siya at napatingin sa lalaking nasa harapan niya. “Magkano ang pajama shirt na ito? Babayaran kita ng sampung beses ng halaga kapag nakauwi na ako, okay?"

T-shirt na puti at pajama na itim ang suot niya. Agad na napatigil sa usapan ang mag-ama at sabay na bumaling sa kanya. “T-tapos na ako, ikaw na…” sabi niya, nauutal. Tumango lang si Jeremy at nagpaalam kay Justin upang maligo.

"M-Mr. Jimenez, e-eh, yung mga paperbags po kasi na binigay mo sa akin. M-Mga swimsuit po pala ang laman! Eh, a-ang dami ho. N-Napagkamalan ho ako ng nanay na may girlfriend eh ireregalo ko daw ba sa kasintahan ko. Ang sabi ko po ay sa inyo. Hindi po naniwala. Paano ho ba ito? Sorry po, nabuksan kasi nila. Excited kasi. Oh. Dapat pala pati ang pamilya niya ay sinabi ko kaninang kuhanan niya ng mga damit. "It's fine. Ipamigay mo na lang, o gusto mo, sa 'yo na lang." "P-Po? Ang m-mga swimsuit? L-Lalake nga po ako, Mr. Jimenez!" Damn it. Minsan talaga gusto ko ring sapakin itong si Joey.

“Alam mo, okay lang naman na huwag masyadong hawak ng babae ang pera, para hindi masabing mukhang pera, but at least dapat meron kang pang-emergency. If you don’t want to keep it, bayaran mo na lang ako kapag may pera ka na.” Simple lang ang pagkakasabi, pero uminit ang dibdib ni Shayne. Hindi niya inakala na napansin pa ni Jerome ang maliit na insidenteng iyon. Ipinakita nitong pinapansin at iniintindi siya. Hindi na siya nagpakipot. Tinanggap niya ang card at ngumiti. “Thanks, Jerome.” “Magpalit ka na ng damit. Buksan na today ‘yung department store ko, let’s go shopping. May discount, of course,” biro ni Jerome, habang nakatingin sa kanya nang may halong lambing.