Novel & Cerita Never Give Up Shirt Jejemon

Joko Sh*t. Nakatayo ako sa pintuan ng apartment ni Jackie, nakatitig sa pinakamagandang babae sa mundo, nakatayo sa harap ko na walang suot kundi isang masikip na puting t-shirt at isang maikli at puting shorts na kapareho ng kulay. Imposibleng hindi ko siya pagnasaan.

Ngiting ngiti naman si Jenny ng kunin na ng kanyang ama ang damit na napili nya at halata nga nya sa mukha nito na napipilitan na nga lang ito at hindi makahindi sa kanya. Habang nagbibihis si Joey ay binayaran naman na ni Jenny ang damit na iyon. At sakto naman na paglabas ni Joey sa fitting room ay tapos na ring magbayad si Jenny kaya umalis na rin sila kaagad doon.

“These are unused clothes. And there’s food inside that box.” Nahihiya man sa ginawi ay tahimik na nagbihis si Jemima. Isinuot niya ang nakitang oversized tee shirt at panty. Ginaw na ginaw na siya kaya hindi na niya inalintana ang presensiya ng lalaki.

Dinamay ko na rin sa pagpunas ang leeg at dibdib niya, para kasing nag-init. “ ‘Wag mong alisin ‘to ha!" sabi ko habang tinatakip sa mukha niya ang basang t-shirt. Dali-dali naman akong naglinis ng katawan at paminsan-minsang nililingon si Justin. Mabuti naman at kahit lasing ay sumunod naman siya, hindi nga niya inalis ang t-shirt. Mabait at masurin din naman pala.

Hindi na siya mapakali, sumasagi nasa isip niya ang huling tingin ng babae sa speaker na parang bang sinasabing suko na ito. Kung mahirap ang naging buhay nito sa Pilipinas bakit parang matapang itong tanggapin na posible siyang mawalan ng trabaho. Bakit kanina lamang ay nagmamakaawa ito pero ngayon, ngayon lang ay kulang na lang isigaw nito sa kanya na.... "I RESIGN!" Jeon could not stay put. He could not concentrate. He stood up and went to his room. He looks around and sighs. Took his old guitar and strummed and hum a song.

Agad siyang pumasok ng hindi kumakatok, at nakita niya na nagbibihis si Jay. Wala suot na shirt si Jay, at ang hugis ng dibdib niya ay gustong gusto ni Mandy!

“Desisyon na ito.” Mariing kinagat ni Jemma ang ibabang labi, hanggang sa makaramdam ng kirot, pero hindi niya alintana. Nang makita niyang walang pag-asa kay Shawn, bumaling siya kay Jay at muling lumuhod. “Sir Jay, pakiusap,” halos maiyak na siya. “Tulungan n’yo po ako. Hindi ko kayang umalis sa tabi ng madam. Hindi ako mabubuhay kung wala siya.”

Paghingi niya paumanhin. Tumayo ako at hinalungkat ang bag ko para maghanap ng maaaring isuot ko ngayon. Nang makahanap ako ay ipinakita ko iyon kay Jersey. Isang rugged jeans at black tshirt lang nakita kong maaaring isuot ko. Ito lang ang dala ko maayos-ayos na damit. "Ayos na yan magbihis ka na." Utos niya sa akin. Kaya nagmamadali akong isuot iyon.

Naroon sila ngayon sa harap ng silid ng dalaga dahil nagpalit ito ng damit at aalis silang dalawa. "And I need my job." Hindi nagpatalo na sagot ni Jeydon dito. Nayayabangan siya sa lalaki, lamang lang ito sa kanya sa porma dahil siya ay naka simple lang ng suot na t-shirt at pantalon.

Kailangan ko ipunin ang lakas ko, para mamaya ay makapag party ako at mailagak ko ang mga plano ko sa debut ni Lesaiah. I wear some plain shirt and shorts. Yung shirt na suot ni EJ ang sinuot ko at wallet. I always wear my eye glass, malabo ang paningin ko bawat umaga. Dahil sa puyat at pagod ko kapag nag ttrabaho.