Ikaw Lang Sapat Na Jejemon Mga Nobela at Kwento

Kinuha naman ni Jeiz ang bitbit nya at nagpasalamat. "May kailangan pa kayo?" "Wala na ho manang, magpahinga na rin ho muna kayo." "Naku ayos lang ako sir Jeiz, hindi naman ako napano. Nag alalala lang talaga ako dito kay Ivy." Nginitian ko naman si manang. Maswerte pa rin ako dahil may mga taong kagaya nya at ni Jeiz na may malasakit sa kapwa.

Hindi ko na kailangan pang maghintay na matapos ang lulutuin ng katulong at hindi ko na sila kailangan na utusan pa. Lumapit na ako kay Jei at umupo sa harapan ng upuan nito. Hmm, ano kayang una kong kakainin dito? May lechon, may iba't ibang klase ng ulam, mga desserts, prutas at iba pang hinahanda tuwing may okasyon. Anong meron ngayon? May birthday ba? Hindi naman birthday ngayon ni Jei dahil tapos na ang kaarawan niya. Nagkibit balikat na lang ako sa naiisip. Di bale na atleast mabubusog ako ngayon.

Sina Ate May may at Ate Jean na lang ang gising. "Salamat nga pala sa ice cream, Ana" Si Ate Jean. "Wala 'yon. Tsaka libre lang naman 'yon, eh." "Sana all nililibre. Pero sobrang dami no'n, ah!" "Oo nga, eh. Next time burger naman! Charot!"

biglang sulpot ni kalo. "bakit lagi naman akong masaya ha" sagot ko Pero hindi pa rin naalis ang ngiti sa labi. "IBA kasi ngayon. Sana lagi Kang ganyan Jas"naka ngiting Sabi nito. "wag Kang mag alala lagi mo na Kong makikitang ganto" "mabuti naman kung ganun Jas." "so pano mauna na ko sayo kalo ha"paalam ko

"Gift? Ibigay mo sakin ang susi ng kayamanan mo." "Luh? Wala susi lang meron ako, walang kayamanan." "Eh? Ang ATM mo na lang..." "No way." Nagtawanan na naman sila. "Eh di 'wag ka ng magtanong pa, hindi mo naman maibibigay sakin." "Iyong kaya ko lang." "Friendship, 'yon lang." "Ahw.... Na-touch naman ako ha?" "Talaga? Nino? Ni Je..."

Sabi sabi lang pero nakakalosyang daw yun "Congrats ulit Imara at least you already settled things down " Napapalakpak pa ako sa bait ni Xenon sa phrase na iyon ,parang hindi demonyo ang loko "At ikaw Avery galaw galaw baka pumanaw Ilang break up na ang dinanas ko pero ikaw kahit isang jowa wala pang napapakilala " Napaka ingay talaga nitong lalaki na ito

"Ate jingjing. Salamat buhay ka. Salamat binalikan mo ako." Napahagulhol ako. Hindi pa rin ako makapaniwalang buhay ang ate ko. My Ate Jingjing is alive, I can feel her warmth. I can feel her heartbeat. Buhay na buhay ang Ate ko. Andito siya buhay at kayakap ko. Lalong lumakas ang mga iyak ko.

Bitbit iyon ni Baste, dahil gusto niyang siya ang magsuot, kahit na maliit lang naman iyon at hindi masyadong mabigat. Napakagat ako ng labi habang nakaupo sa dulo ng slide at yakap ang sarili, pinipigilang umiyak. Pero kahit anong gawin ko, ayaw magpaawat ng mga mata ko at tinuloy ang pag-iyak. I’m not good at Japanese, unlike the Sierras who can fluently speak other languages as if it’s their mother tongue. English lang ang alam ko, pero hindi naman marunong ang mga Japanese mag English, kaya ang hirap makipag-communicate.

Sheena! Jusme! Kung bakit ba naman kasi mga ganitong nilalang ang nakakasalamuha ko! Heeeeelppp!

"Bat ka nasasaktan pag nasasaktan siya? Mahal mo pa?" "Hindi na...Hindi na pwede." "Hindi na pwede pero yon ang nararamdaman mo." "Hindi. Syempre may pinagsamahan naman kami kaya hindi basta-basta mawawala yong care ko sakanya." "Pat, do the right thing again. Nakaya mong saktan ang mahal mo noon para lang gawin ang tama, I'm sure magagawa mo ulit yon. Pero this time si Jeff yong masasaktan"