Novel & Cerita Never Give Up Shirt Jejemon

mataray na sagot nito sa kan'ya at dinampot ang isang kulay mustard yellow na bikini at top. Lihim s'yang napangisi at nagpapasalamat sa ina dahil kung hindi pala dahil sa padala nitong mga damit pampaligo para kay JM ay hindi s'ya magkakaroon ng pagkakataon na masilayan ang perfect curves na sinasabi ng babae.

walang emosiyong sambit niya. Pinasadahan ni Aliya ng tingin ang babaeng kaharap. Jen is wearing a white casual dress embedded with blue flowers on it, paired with a khaki stiletto. Jen really looks pretty in that outfit. Habang siya ay nakasuot ng denim jeans and a fitted dark green shirt paired with a white rubber shoes. She felt like she doesn't belong here. "Dean Gavin, nandito ka rin pala," nakangiting wika ng ama ni Jen.

Lahat kami naka t-shirt na puti na may print na, JUSTICE FOR JORGE. Gusto sana namin maglakad kaso bigla na lamang bumuhos ang malakas na ulan. Kaming magtotropa ang sumakop sa isang rentang fx. Nagsimulang magpatugtog si boss ng isang kanta na paborito naming kantahin no'ng high school kami.

Kasama pa ang cufflinks at tie clip. Pinili ni Vernon ang mga kailangan niyang suotin at inayos ito. Dapat sana ay maliligo siya, ngunit nang makita niya si Janella na nakaupo lang at naglalaro ng phone, naiinis siya. Umubo siya nang bahagya at napatingin naman si Janella. Itinuro ni Vernon ang maruming shirt niya. “Janella, oras na para magtrabaho. Bilang kabayaran sa pangit mong performance kanina, tanggalin mo ‘yang shirt ko.”

napatayo ito nang tumalsik ang laman ng iced americano na hawak niya. "Bakit mo pinisil 'yong cup? para ka namang gago, tingnan mo ang damit ko! Bigay sa akin 'to ng mahal ko!" binaba niya ang damit at tiningnan ang suot na t-shirt nito. "it's not branded," "Eh ano naman?! bigay sa akin 'to ni Jamaica at pinaghirapan niya ang pera na pinangbili niya rito!" gigil na sambit nito sa kaniya.

Inikot ko ang paningin ko sa buong shop. I miss this. Mahilig akong mag collect ng mga damit noon then kapag hindi na kasya saken, either ibibigay ko sa charity or sa mga kasambahay namen then I'll just buy new for myself. But now, I can't even afford jewelries. "Take a look around. Baka may magustuhan ka. I'll go look for my auntie" I heard Jerwin said then walked away.

Nanlaki ang mga mata ko sa sinabi niya pero ngumiti siya sa akin nang nakaloloko. “Huwag kang assuming. I’ll pay for the shirt. Magkano?” Umiling si Justin. “I told you. It’s not for sale. If you really want one, magpagawa ka na lang ng bago. The fabric is already thin. Honestly, I didn’t think it would still be around. Akala ko matagal na ’yang gutay-gutay at naging basahan.” “It’s the memories I have with it, that’s why I want to keep it. Walang memory ang isang bagong T-shirt kung magpapagawa ako ng katulad nito.”

Never! ~CJ

sagot ko habang mabilis na pinapahid ang isang patak ng luha na muntik nang pumatak sa papel. Tumango si Jeremiah at marahang isinara ang pinto. I looked down at the letter again, taking a deep breath to finish my final thoughts. "I won't ask you to come back, Shan. You deserve your temporary break, and you definitely deserve the peace of mind that I failed to give you these past few months. Gusto ko lang malaman mo na ang talento mo sa Velvet Frames ay totoo. Hindi 'yon dahil sa pondo ko o sa kahit anong secret contract. Naniwala ang fashion council sa 'yo dahil magaling ka talaga. I locked you in my world because of my own selfishness and trauma, at hinding-hindi ko mapapatawad ang sarili

Namula kaagad ang tenga niya kaya umiwas na ito ng tingin. Literal na bumuka ang bibig ko. Bigla akong nakaramdam ng excitement. Binabawi ko na 'yong sinabi kong cheap na mga jejemon letter, damn, they are the most romantiko in the world! Magpapa-customized na ako kaagad ng T-shirt! Ipapagawa ko 'to kay Ugi! Teka, nasa'n na ba cell phone ko? I will contact him right now... Tumawa si Seth mag-isa kaya napakunot ang noo ko. What's funny?