Sasabihin ko nang diretso, walang iisang may-akda na eksaktong nagmamay-ari ng linyang 'hindi pa tapos ang laban'—ito ay isang klasikong tropo na paulit-ulit na lumalabas sa maraming kuwento, komiks, at pelikula. Bilang tagahanga, nakikita ko 'to bilang isang rallying cry: isang linya na binibigkas kapag talagang may pag-asa pa, o kapag ang bayani at mga kasama niya ay tumitindig muli sa gitna ng kawalan ng pag-asa.
Halimbawa, sa mga seryeng gaya ng 'One Piece' o 'Attack on Titan' makakakita ka ng parehong enerhiya kahit iba ang mga salita; sa mga klasikong nobela naman madalas lumilitaw ang katulad na tema sa mga huling kabanata. Hindi ko sinasabing may isang tao na may copyright sa ideya—ang diwa nito ay lumilipat-lipat mula sa manunulat papunta sa karakter at sa puso ng mambabasa.
Bilang isang taong laging nauuwing sa mga labanang fiksyunal, mas exciting sa akin ang konteksto kaysa sa eksaktong pag-angkin. Kapag binigkas ang katulong-linang ito sa gitna ng nakahalina at mataas na emosyon, ramdam ko agad ang pag-igting at ang pangakong may susunod na kabanata—iyon ang dahilan kung bakit paulit-ulit kong hinahanap ang ganitong mga linya sa paborito kong mga serye.