Nakakatuwa kapag naririnig mong 'hindi pa tapos ang laban'—parang sinasabi sa'yo ng kwento na huwag kang umalis sa pwesto. Sa personal na karanasan ko, madalas itong simbolo ng pag-asa: ang kalaban o problema ay hindi pa tuluyang napuputol, pero may pagkakataon pang bumangon, magplano, at subukang manalo muli. Naiisip ko pa ang mga eksena sa anime at nobela kung saan umiilaw muli ang determinasyon ng bida sa gitna ng pagkatalo; iyon ang esensya ng pariralang ito.
Bukod sa pag-asa, nakikita ko rin dito ang ideya ng proseso at paglago. Hindi ito instant win; pinapaalala nitong ang tunay na pagbabago at paghilom ay nangangailangan ng oras at paulit-ulit na pagharap. Bilang tagahanga, mas gusto ko ang ganitong open-ended na pagtatapos dahil nagbibigay ito ng puwang para sa character development at para sa mga tagasunod na mag-interpret at mag-huna-huna kung paano magtatapos ang labang iyon.
Sa huli, may kakaibang kagandahan sa hindi pa tapos na laban: hindi ito kumpletong pagkatalo o panalo, kundi panibagong simula. Nakakawedging isipin na kahit sa totoong buhay, minsan mas mahalaga ang patuloy na pagsisikap kaysa ang mabilisan at kumpletong tagumpay.