Newly Baked Novels & Stories

Natawa siya nang mahina, isang malalim at baritonong tawa na naramdaman ko hanggang sa talampakan ko. "Masarap sa pakiramdam. May mga special treatment pa kaming nakukuha." "Sige na, huwag mo nang ipagmalaki," sabi ko habang nakatingin sa labas ng bintana, pilit na itinatago ang ngiti. Pagdating namin sa bakery, agad kaming pumasok. Ang bango ng bagong baked na bread at matatamis na cake ang sumalubong sa amin.

Tungkol saan naman kaya? Ipinagsawalang-bahala ko nalang iyun. Malapit ng magtanghalian kaya napagpasiyahan kong mamaya nalang ako papasok sa bakery. Yes I own a bakery shop since dati kasi it's my dream to have one.

"Bakit hindi ka pa kumakain Astein? Gusto mo bang tawagan ko si Danica? For sure matutuwa iyon kapag nagkita kayo." "No, it's fine!" Ayokong magtagal hindi ko pa alam kung saan ko hahanapin ang pakay ko. I don't have a choice that's why I ate the neon balls. It's a little bit hot and crunchy but it's freaking.... IT'S FREAKING DELICIOUS! What the hell! Bakit walang ganito sa palace? Life is unfair! "What's its name again? Kwak-kwek?" I ask her so that I will search on how it was made.

Napansin kong may natira pa akong chocolate cake. "Mainam!" Saad ko noon habang tinitigan ang pagkaing nakatusok sa hawak kong tinidor. Ako lamang noon mag-isa sa palapag na iyon. Ramdam ko ang malamig na hanging bumabalot sa akin dahil sa nakabukas na bintana. Ramdam ko ang tamis ng chocolate cake habang ngumunguya nang marahan. Pinadala ko na sa G****e mail ang letter of request kay Bb. Ansel.

Ngiting hanggang teynga na naman tong bata na'to, may bagong bukas kasing Baked shop dito malapit sa Village namin. Iwan at gustong gusto na ni Maxien ang mga cookies dito.Bigla ko tuloy naalala nung si Lexien gumagawa ng mga ganon. Minsan nakikita ko pang marami mga naka box, ibig sabihin masarap ang gawa niya dahil ang dami laging mga pa order niya. * * * * * Lexien PoV:

Kinway ko ang isang kamay bago lumabas ng pastry shop. Sininghot ko ang mabangong amoy ng freshly baked croissants at matatamis na pastries na lumulutang sa ere matapos kong apakan ng brick na sahig ng sidewalk. Tinignan ko hawak kong maliit na kahon na binalot ng blue ribbon. Hindi ko inaasahan na magreregalo siya para sa birthday ng anak ko.

Okay, so bakit ako naapektuhan sa isang ngiti lang? The warm scent of freshly baked bread filled the air as I worked behind the bakeshop, carefully packing the last batch of pastries for delivery. Sa dami ng order na tinapay sa amin, tumulong na rin ako. Tutal kanina pa ako tapos sa mga cupcake.

Okay, so bakit ako naapektuhan sa isang ngiti lang? The warm scent of freshly baked bread filled the air as I worked behind the bakeshop, carefully packing the last batch of pastries for delivery. Sa dami ng order na tinapay sa amin, tumulong na rin ako. Tutal kanina pa ako tapos sa mga cupcake.

Hindi ko alam kung gusto ba niyang mag-away kami sa hapag o hindi pero mukhang hindi. Siya na ang unang bumitaw sa titigan namin at inayos ang upo sa kabisera. Hindi matanggal ang ngiti sa labi ko. Kahit papaano naman pala, may panalo pa rin ako kahit minsan — kagaya ngayon. "I prepared these," Lahad niya sa tinapay na naroon. "What's it called?" Maarte kong tanong. "Crostini," "Ang arte. It's like garlic bread."

Hindi ko alam kung paano niya nagagawang magpaka-sweet nang hindi pilit. Pero habang nagha-happy moment kami, bigla kaming nakaamoy ng amoy sunog. “Babe! Amoy sunog!” Pareho kaming napatayo at nagtakbuhan papunta sa kusina. Pagbukas namin ng oven, medyo maitim ang gilid ng cake. “Hindi naman totally sunog,” sabi niya. “Medyo crispy lang.” “Crunchy love.”