Crumbs Novels & Stories

Feeling ko tuloy kasalanan ko na nagkakacrush ako sa kanya. At Hindi ko Naman alam na sila na Pala ni Jasmine. Hindi mo Naman kasalanan na magkagusto ka Kay Arnel Kasi matagal din kayo magkasama. Pero friend Hindi ko Naman gustong maging kami ni Arnel. Crush oo...pero masama bang magkacrush? Mali ba Ang humanga sa Isang lalaki? Pero wala akong balak na agawin siya Kay Jasmine.saad ko Kay Gemma. Alam ko Naman iyon Kasi Hindi ka Naman ganoon saad ni Gemma.

what's happening? Nasapo ko ang noo ko dahil sa sobrang hilo. Buong buhay ko ay hindi pa ako nakakainom, mahina ako sa mga ganito, ayoko rin ng ganito. I think I'll vomit anytime and anywhere. Please, no. Not here. Ngumiwi ako sa dalawa at nagpilit ng ngiti para hindi nila mahalata. "Lalabas lang ako saglit. I'll find my car," sabi ko kaya napatingin silang dalawa sa akin.

Nagsimula na rin kumain si Fier sa tabi ko kaya kinuha ko na rin ang tinidor para tikman ang masarap na cake sa aking harapan. Kulay violet ang ibabaw nito at puti ang loob na parang isang ice cream. Sa ilalim naman nito isang malutong na brown crackers. Ang sarap! May kalamigan pa ito sa aking bibig. Halos maubos ko na ito, sayang isang slice lang ang binigay nila.

Tumikhim ako at pasimpleng sumulyap kay Chrome na patay-malisya pa ring kumakain. "I-I just need to use the washroom. Continue eating your snacks." hindi ko na hinintay na magsibalikan sila sa ginagawa at dumeretso na sa washroom na nasa floor lang din na 'to. Pakiramdam ko'y tumutulo na ang pawis sa may leeg ko dahil sa ginawa ni Chrome kanina.

Naisip niyang lutuan na lang muna ito ng pasta at tyaka rin siya naghanda ng petso ng manok na iprinito niya lang it ikinoat ng breadcrumbs. …

Tumayo siya at saka agad nagtungo sa CR. Kumuha nga ako ng isa pang tinapay at pinagdikit iyon. Pinisil ko pa nga at saka ko nakita ang tila ba krema o gatas na nais kumawala sa tinapay. And then, kumagat ako. Lasap ko kaagad ang manamis-tamis na lasa niyon na parang bavarian donut. Nabusog ako sa iisang sandwich ngunit pinalamanan ng masustansyang katas ni Padre Tiago.

Kumuha ako at napapikit ako sa tamis nito. “Maraming salamat.” pagpapaalam ko bago napagpasyahang umuwi na sa palasyo. Si Pablo ang siyang nagdala ng mga napamitas. Habang na sa daan hindi ko lubos maisip kung ano ang mayroon sa makakapal na damo. Gayon nalang ang gulat ko ng magsimulang magwala ang aking sinasakyang kabayo. Ahas!

sagot ko. "Hindi minamadali ang pag momove on, you have wounds Ashley at kailangan muna 'yon maghilom para maging okay ka ulit. It takes time, hayaan mo lang at darating din ang araw na magiging okay ka din ng hindi mo namamalayan."

Wika ko at tuwang tuwa naman sila. Nagtungo naman ako sa baking area kung saan nandoon si Micah. Magaling siya gumawa ng cake and breads tapos sobrang sarap pa! Ang favorite ko na gawa niya is yung crinkles. Sobrang sarap at hindi nakakaumay. "Ay, Ma'am nandiyan pala kayo." Gulat niyang sabi ng buksan ko ang pinto niya sa area niya.

Nag-usap pa sina Jim at Carmela habang inihahatid ni Jim palabas ng cabin ang babae. Bigla namang kumalam ang sikmura ni Doreen. Niyuko niya ang cupcakes sa paper bag. Mas malalaki kaysa sa karaniwan na cupcakes ang Cravings cupcakes. Pero hindi sapat ang naturang cupcakes para maging hapunan nila ni Jim.