Nick And Charlie Novels & Stories

sigaw ni Charis, gusto niyang ipagtanggol ang boyfriend niya. Pero nang mapagtanto niya na si Alex ito, mabilis na nagbago ang kanyang ugali. “Oh, nagtataka ako kung sino. So ikaw pala Alex, ang mahirap na talunang nakatira sa kanyang asawa. Parehong ikaw at si Nicholas ay isang pares lamang ng mahirap na *sshats.” Magkakilala rin si Alex at si Charis—dati silang nag-aaral sa parehong high school.

Tukoy niya kay Charlie kaya umiling ako. Kung alam lang niya, pare-pareho lang kami ng gusto. Mukha kasi talagang lalaki si Charlie sa unang tingin kaya hindi mo aakalaing pusong babae siya. Lalo na at nakajean at white long-sleeves siya na tinupi hanggang siko sa suot niya ngayon. "Guys, meet Charlie, my friend and business partner, Charlie, they are my high school classmates, Kiana and Dahlia," pagpapakilala ko sa kanila.

Bati ng isang lalaking may mahabang balbas at bigote sa loob ng helicopter sa binata. Nangitid ang mga mata ni Chardon habang pilit kinikilala ang lalaki. Biglang tumawa si Nick habang nagkakarga ng bala sa isang riffle. "I feel you bro. The same thing happened to me when I saw him again." Nagtawa ang mabalbas at mabigoteng lalaki. "It's only a months, yet you seems to forget me. What kind of friend are you?...... It's me–"

“Yes, ma’am.” Naupo sila ni Riley sa porch. Kinuha ni Rafael ang maliit na kit, pinakita ang stance. “O, champ,” sabi niya, mahinahon. “Laro na tayo.” “Opo!” sagot ni Riley, excited. Nagulat pa sila ng mag kumatok sa pinto. Dumating si Charlie at nakipagkamay. “Zarina is my fiancée,” sabi ni Charlie, diretso na. “At ayokong may gulo. Tigilan mo ang girlfriend ko.”

Naglalambing na ani niya at lumapit sa 'kin. "Pero hindi ka umuwi para sa 'kin para sa antipatiko mong pinsan!" Inis kong sabi. Nawalan kami ng imik at hindi rin naman ako kumikibo. Halata ko lang sa kanila pare-pareho ang first later ng name nila. "Tristan" Basag ko sa katahimikan namin. "Hm?" Tugon naman niya. "Sino si Charley?" Tanong ko at nilingon ko siya nakita kong pagkagulat sa mukha niya.

Hindi ito maiiwasan, lalo na’t may mga dokumentong kailangang pag-usapan nang harapan. Sa araw na iyon, sinamahan ko si Charlie sa meeting place—isang neutral na opisina na pinili ni Atty. Janela. Tahimik si Charlie habang nasa biyahe. Ramdam ko ang tensyon sa bawat galaw niya, lalo na’t matagal na niyang iniwasan ang ex-wife niya mula noong nahuli niya ito sa akto ng pagtataksil. Hindi ko naman siya masisisi dahil magmula naman nuon ay wala na siyang ibang nakarelasyonbukod sa kaniyang napang asawa. Nerd kasi itong si Charlie, although gwapo siya ay masyado siyang tahimik unlike Christopher na super walwal. HIndi ko kasi maintidihan sa kapatid kong to. Hindi mahilig pumorma, pati ang kaniya

Nagkatinginan lang kami ni Charie, saka sabay na tumayo at sumunod kay Charls palabas ng silid. Pagpasok namin sa opisina, agad kong napansin sina Nicole at Austin na magkatabi sa sofa, nagtatawanan habang may pinapanood sa tablet. Parang wala silang pakialam sa paligid, abala sa kung anuman ang nagpapasaya sa kanila.

Sa nakikita niya ngayon… ang sadyang paglapit ni Nicole kay Chris, at ang kamay nito na unti-unting lumalapit sa papel na hawak ng lalaki… ay nagpabilis sa tibok ng dibdib ni Charlie sa mga dahilan na ayaw niyang aminin. ‘Imagination ko lang iyon,’ sabi niya sa sarili. “Ahem… ang lamig naman dito,” pasaring ni Charlie pagpasok niya, sabay bagsak ng kanyang bag sa desk. Hindi siya pinansin ni Chris. Nanatili ang atensyon nito sa mga dokumento. Agad namang tumayo si Nicole. “Good morning, Miss Charlie.” Napunta ang tingin nito sa basang damit ni Charlie. “Basa po ang polo niyo. Hindi ko napansin na umuulan pala sa labas.”

natatawang sabi ni Conah, agad na tumayo para silipin ang pagkain. Ngumiti si Charlie at naglabas pa ng mga softdrinks. “Kailangan natin ng alibi. Walang masamang problema na hindi kayang ayusin ng fried chicken at onion rings.” Pero hindi bumitiw ng tingin si Cressida. Tahimik lang muna siya habang pinagmamasdan si Charlie, bago nagtanong nang diretso. “Saan ka ba galing talaga?” Natigilan si Charlie, pero hindi nawalan ng kumpiyansa. Inilagay niya ang kamay sa bewang, saka ngumiti ng maloko. “Let’s say, I did a snappy snap for you.”

nakangiting sabi nito. Hindi na siya sumagot. Nagmamadali siyang pumasok sa kotse at pinaharurot iyon palayo. Hindi lang kagabi nawawala ang tiyuhin niya. If his calculation is right, his uncle has been missing for two days now! Kailangan niyang makausap si Sir Aaron. May usapan sila. Ibabalik niya si Charlie but he must stop the threats to his life or any one close to him. Charlie’s father agreed.