Nick And Charlie Novels & Stories

Masungit nitong sambit. Nakangiti naman si Charlie at nagpapalitan ng tingin sa parents ni Renz. Hinawakan ng donya ang kamay ni Charlie. Tumingin siya sa mga mata ng dalaga. "Renz is on a vacation with his friends, Nikolai and Menard. Hindi nila sinabi kung kailan sila uuwi." "Oh ganoon po ba tita? Sayang naman, may pasalubong ako sa kanya." Inilapag ni Charlie ang paper bag doon sa may lamesita.

This marriage is unmistakably a quack. We're playing a game of charades. Well, maybe it's a little bit more complicated than that. It's charades but Anastasia calls it Love Charade. The objective of this charade is to completely deceive others, this includes everyone around us, I daresay even the world until both of us achieve our respective goals. Her goal is to find someone who can lead her grandmother's company and fulfill her mother's wishes. That means she wants a husband who can manage her family's business which she personally can't manage by herself.

May kakaibang aura si Ethan—parang hindi mo kayang harapin. “Yung aso mo?” malamig na tanong niya. Isang simpleng tanong, pero parang may bigat. “Sa… sa nanay ko ‘yun,” utal ni Charlie. “Mahilig lang siya… uh… makipaglaro. Hindi naman siya nasaktan—napunit lang damit niya—” “Hindi ako asawa niya,” mahina pero malinaw na sabi ni Caprice, umiiling.

gulat na sagot ni Charlie. Sanay na si Charlie sa mga tampuhan ng dalawa mula pagkabata. Lagi silang nagtatalo pero palaging nauuwi sa pagbabalikan. Halos lagi si Francesca ang unang humihingi ng tawad. At iyon ang kinaiinisan niya sa kaibigan.

They're doing a sexy dance, kaya napahiyaw naman si Cici at natawa kami ni Charlie. The game ended, kaya tumalon na sila sa pool at nagwiwisikan ng tubig. Ang naiwan nalang na hindi naliligo ay kami ni Axel at Charlie. Napansin kong naparami na ng inom si Charlie at Axel habang nag-uusap sila. "I'll get some snacks," sabi ko ng mapansin kong ubos na ang snacks. Tumayo ako at pumasok sa loob ng pantry.

Umiling si Charlie at tumawa haban sinabi, “Hindi ako makikipagkita sa kanya. Hindi ko ito itatago sa iyo, pero hindi Carlson Hobbs ang totoong pangalan ng taong ito. Ang totoong pangalan niya ay Christian Acker. Siya rin ang pinakamatandang tito ko, pero marahil ay sa pananaw niya, malabo pa rin kung buhay o patay ako. Kaya, wala pa akong intensyon na makipagkita sa kanya.” Nagulat nang sobra si Jasmien at wala siyang masabi sa mga sinabi ni Charlie. Nakapagsalita lang siya pagkatapos ng matagal na panahon, “Master Wade, siya… siya ba talaga ang pinakamatandang tito mo?!” “Oo.” Tumagno si Charlie at sinabi, “Ang nakababatang kapatid ng ina ko.”

bulong ni Charlie. Si Luke at Charlie ay parehong nasa fourth year college. Sumali siya sa basketball team bilang freshman habang kasabay ng kanyang panliligaw sa kanya. Natural ang talento ni Luke, at mabilis na sumikat. Bilang resulta, sumikat din si Charlie—nililigawan nga naman siya ng star player. Sa oras na naging couple sila, wala ng nakikipaglandian kay Luke ng garapalan. Kilala na silang dalawa bilang golden couple sa College of Business.

"Again, cooperate with me. Dahil sa oras na pumalpak ang plano ko, I will drag you kung saang impyerno man ako babagsak." Pagkatapos, nginitian siya nito at iniabot ang kamay. "Let’s go, honey?" Tiningnan ni Charlie ang kamay nito bago humugot ng malalim na hininga at tinanggap iyon. Sabay silang lumabas habang magkawak ang mga kamay. "Keep your chin up," bulong ni Arthur habang mahigpit na nakakapit sa braso ni Charlie.

Kinabukasan lang naalala ni Lia na kailangan niya palang tawagan si Niko. Sobrang busy niya kahapon dahil sa marami ang inquiries online at sa booth. Hindi niya alam kung dahil busy ba siya kaya niya nakalimutan itong tawagan o dahil sa nagaatubili pa rin siya na papasukin ito sa mundo niya. Marami kasing komplikasyon. Pero nasa States naman si Joey, at parehong may atraso sa kanila si Joey. May common ground kumbaga. Pero nariyan si Charlene. Mapagkakatiwalaan naman ito, pero hindi maiiwasan na tanggihan ito sa mga imbitasyon nito sa mga mahahalagang okasyon. Eh ang mag-asawang Charlene at John pa naman ay mahilig maghost ng mga parties. Bakit niya pa babalikan ang past na pinilit ni

Kundi dahil sa halo ng galit, kahihiyan, at kakaibang pakiramdam ng relief. “I… I’ll leave,” sabi ni Charlie sa wakas nang mapagtanto niyang wala na siyang lusot. “Good idea,” malamig na sagot ni Neo. Pinanood kong umalis si Charlie sa dance floor, nagmamadaling dumaan sa mga tao hanggang mawala siya papunta sa exit. Doon ko lang napansin na nanginginig pa rin ako. “You okay?” tanong ni Neo, mas malambot na ngayon ang boses niya, may halong pag-aalala.