Nik Makino Neneng B Mga Nobela at Kwento

Except… baka rice cooker para sa future namin. “Ano’ng nakatingin ka d’yan, Carlo?” biglang singhal ni Nene nang mahuli niya akong nakatitig. “Kung wala kang gagawin, kumuha ka ng itlog sa ref. Dalawa, huwag kang lalagpas kasi baka kainin mo pa ’yan.” Napakamot ako sa batok. “Grabe naman, Nene. Porket delivery boy lang ako, akala mo hindi ko kaya maging itlog manager of the year!”

​"Get your hands off her." ​Isang malamig at baritonong boses ang nagpatahimik sa buong lobby. Bago pa ako tuluyang bumagsak sa sahig, isang pares ng matitigas na braso ang sumalo sa akin. The scent of expensive cologne and citrus filled my senses. ​Ninong Cameron. Hindi ako pwedeng magkamali sa pabango na ‘yon. ​"Sino ka?! Huwag kang makialam dito!" bulyaw ni Mrs. Alcantara.

Nakangiti pero walang emosyong sagot ni Yi Jinli. Dahil ayaw pa ring magpatinag ni Yi Jinlli, lalo lang nanggigil ang Old Master. "Sa tingin mo ba posible yun?! Walang sikretong hindi nabubunyag at sigurado ako na darating ang araw na malalaman niya ang lahat at..." Pero hindi pa man din natatapos magsalita ang Old Master nang muli nanamang magsalita si Yi Jinli,"Hindi niya po malalaman, Lolo. Okay?"

Nakayuko lang ang dalawang bata at walang imik. Pag-alis namin, karga ni Clark si Neneng habang si Nonoy naman ay hirap maglakad. Nakaalalay kami ni Nanay sa kanya nang magsalita si Neneng. "Di na 'ko sasama, di naman kami mahal ni Nanay eh." ABANGAN... "Sinong may gawa nito? Yung Tita niyo ba?" "Si Lo-" hindi naituloy ni Neneng ang sasabihin nang pigilan siya ng Kuya niya.

sigaw ni Maki habang hinahabol ang kaibigan bitbit ang mango shake niya. Nakatayo lang si Sining at nakatingin sa may pintuan, sinusundan ang paglabas ni Salem at Maki sa cafeteria. "Hayaan mo na 'yon, gano'n talaga si Salem...action speaks louder than words ang motto no'n." sabi ko kay Sining para hindi na siya mag-isip ng kung ano-ano. "Oo nga Sining, hindi mo talaga mapipigilan ang isang 'yon. Matigas bungo no'n, eh! Since birth na yata gano'n 'yon!" sabi ni Niccolo.

mahina at nauutal kong tawag. Ngumiti siya—isang ngiting nakakapanindig balahibo. Isang ngiting alam na alam ko ang ibig sabihin. Sa halip na kamay lang ang abutin niya, bigla niya akong hinila palapit sa kaniya at niyakap nang mahigpit. Isang yakap na pamilyar... isang yakap na nagpaalala sa akin ng init ng katawan niya noong gabing iyon. Nanginginig ako sa takot habang yakap niya ako. Akala ng lahat ay simpleng pagbati lang ito ng isang Ninong sa inaanak niya. Pero alam ko... iba ito.

"Kasi araw-araw niyang ginugulo 'yung upuan ko rito." "May sarili po kayong upuan?" May lumapit sa amin. Lalaki. Matangkad. Nakangisi. "Rheya, sinasabi mo na naman yata sa iba ang tungkol sa 'kin." "Go away, Mike." "Rude." Umupo si Mike sa tabi ni Rheya — kahit na may iba namang bakanteng upuan. "Mike," sabi ni Rheya, "this is Neng. Siya 'yung —"

“By the way, you’re learning fast. Hindi mo na ako naaapakan.” I smiled proudly. “Small things. It’s not that I’m bad at dancing, I just don’t do it.” Mahina siyang natawa sa sinabi ko pero hindi na nagkomento. Nagpatuloy lang ang pag-eensayo namin hanggang sa mapagod ang lahat at nagpahinga. “Uuwi na ako, Gab,” ani Makino. “Nandiyan na si mommy sa labas para sunduin ako. Thank you.”

Tumingin naman ako sa mga friends ko na tahimik lang at masamang tiningnan ang mga boys na sumundo samin. " Alas, uuwi na muna kami pag balik ko dito sa manila tatawagan ko nalang kayo" wika ko Naman sakaniya. " Bossing, ano nga name mo sa f* add Kita" nakangiti na wika naman ni Mak mak. Natawa Naman ako. "Astrid, Yan lang one word lang." Sambit ko Naman habang nakangiti. " Ikaw Naman Ma'am " wika naman ni Mak mak Kay Jen.

Ingat na ingat kasi siya na hindi makagawa ng kahit isang mali lang dahil sa bantahera na ina ng ex-husband niya. Napalingon si Reinna sa mga gamit na naglalakihang carton. Problema niya ngayon ay ang sasakyan. Siguro mag-aarkila na lamang siya ng canter truck. Alangan naman kasi na tricycle, hindi naman kakasya ang mga gamit sa dami.