Ninong's Novels & Stories

"Hindi ko aakalaing ganito kagwapo at hot ang Ninong ng kaibigan ko." Naningkit ang aking mga mata. "Andrea, pasensiya ka na, pero hindi na available si Ninong. He's married. Ibang lalaki na lang ang biktimahin mo. Huwag ang Ninong ko," matigas kong sabi at pinapasok na sa loob ng kotse si Ninong Chester. Nang silipin ko si Andrea sa labas ng bintana, nakatunganga pa rin siya na parang hindi makapaniwala.

Hindi ito normal na gawain kagaya ng ibang tao. Nagtataka din siya sa mabilisang pagtugon ng matataas na tao sa kaniya. Tulad ng matataas na pulitiko at mga negosyante. Sino ka ba talaga Ninong? Gayunpaman , sa kabila ng madaming katanungan ang mahalaga lang para kay Karmela ay alam niyang gusto niya si Xian. Hindi din niya napigilan ang sarili niya at dahan-dahang lumapit sa kanya. Hinawakan niya ang braso nito at sumandal sa balikat niya.

Halata na mahal na mahal ni Niccos ang anak nila at sobrang proud ito habang nagkukwento ng tungkol kay Nile. "Chinola? Bakit gan'yan ang tawag n'ya sa tinola?" mahinang tanong n'ya rito. "Hmmm! Saan pa ba magmana si Nile? Sa pagkaalala ko may kakilala ako na shenegeng ang tawag sa sinigang at abobo ang tawag sa adobo," seryosong sagot nito ngunit mababanaag sa mukha ang pinipigilang ngiti.

sabi nito at tila nag-isip. Hindi siya makapaniwala sa sinabi nito. "N-Nicolo, ano ba ang nakain mo? Artista ka at hindi lang basta-bastang ordinaryong tao lang!" "Nah, don't you know that I studied agriculture? Hindi mahirap sakin ang gawaing bukid." Siguro hindi pa nga niya kilala ng mabuti si Nicolo kaya nasasabi niya ang mga lumalabas sa kanyang bunganga.

Nakipagtalo siya na kakaunti lamang ang mga klasikong elemento sa sining, at kahit na may mga pagkakatulad, hiniram lamang ang mga ito mula sa mga naunang gawa ng mga pintor. "Homage ang tawag dyan! Hindi mo maiintindihan dahil hindi ka art major. Huwag mong isipin na hindi ko alam na ikaw ang unang nagreklamo! Gusto lang ng kumpanya na panatilihin ang kapayapaan, kaya hinahayaan ka nilang i-bully ako!" Habang nagsasalita siya, dumaloy ang mga luha sa kanyang pisngi, at ang kanyang kamay ay nakapatong sa kanyang bahagyang bilugan na tiyan.

"Ba't ang tahimik mo d'yan?" Bumuntong-hininga si Nico, makikitang wala itong gana. Nakatungo lang ito habang nilalaro-laro ang kanyang pagkain. "Wala 'ma, huwag n'yo na lang akong pansinin." Sa Canada napiling magbakasyon nila Nigel at Nathalie, at dahil buo naman ang tiwala nila armando at Lucille ay hindi na nila kinailangan pang bilinan si Nigel.

Huminga nang malalim si Nico at muling tumingin sa paligid. “Una sa lahat,” sabi niya, “Nais ko munang magpakilala ng maayos sa inyo.” Yumuko siya ng bahagya. “Ako ni Nicolai Alcione. Ako ang punong imbentor sa aming bayan ng Ignus.” “Ang punong imbentor?” gulat kong tanong. “Ngunit mukhang magkasing-edad lang tayo!”

panunukso ko. "Actually, na-miss ko 'yung aircon nung isang araw nung sobrang init," tawa niya. "Pero 'yung buhay doon? No way. Mas gusto ko 'tong version ko na marunong mag-inventory ng fertilizer kaysa sa version ko na laging galit sa board members." "Ate! Kuya! Look at this!" sigaw ni Nico mula sa gate. Tumakbo siya palapit sa amin habang may dalang isang maliit na tablet. Mukhang galing siya sa nursery sa likod.

"Gaga ka! Gagawin mong rebound iyong tao?" Natahimik ako. "Hindi ko na alam ang gagawin ko, Brea." Napatulala ako sa kawalan. "Speaking of your ninong, sino yong kasama niyang babae?" May kaakbay si ninong na babae. Hindi ko kilala pero nakakasiguro ako na isa na naman sa mga babae niya. Kilala si ninong dito sa baryo na maraming babae at walang seneseryoso.

Hindi na niya ako hinayaang sumagot pa at agad na tumungo sa isang bunk house kung saan doon nilalagay ang mga kaing na mangga. Isa si Nong Titing sa mga matagal ng nagtatrabaho kina Mama. Rito na rin sila nakatira kasama ng mga anak niya. They built a small hut at the back part of the bunk house. He had also a daughter with the same age like me pero hindi ako masiyadong nakikipaglaro o nakikipag-usap. Hindi ko nga alam ang pangalan niya.