No Choices Novels & Stories

Pero sapat. > Signal detected. Hindi malinaw. Hindi direkta. Pero may direction. Hindi control. Hindi command. Kundi… choice. At sa unang pagkakataon— mula nang magsimula ang lahat— ang future ay hindi na hawak ng isang system. Hindi na rin ng isang tao. Kundi ng bawat desisyon na gagawin mula ngayon. Isa-isa.

"You know... lips to lips." "I know what a direct kiss is." Napangiti siya sa pagiging suplado ng kaharap niya. Infairness, alam niya. Very good ka dyan, boy. At dahil dyan may three points ka sakin. "So?" Tinaas niya ang dalawang kilay. "Yes or yes?" "Those are the same choices." "No." Umiling siya. "Magkaiba ang spelling."

Ang kaniyang buong katawan ay tila naging yelo. Standing by the water dispenser at the end of the dim hallway was Arguz. He wore a gray hoodie and held a thermal flask. He wasn't rushing. Instead, he was leaning against the wall, his sharp, calculated eyes fixed directly on Lauren. He didn't look sleepy at all; his gaze was wide awake, tracking her descent from the faculty floor with a slow, venomous grin that spread across his face.

"S-sorry. I didn't meant to scare you. So, kunin na natin ang gamit mo?" "Luh! Seryoso talaga siya sa buhay." "Of course! Deal or deal?" Nagsalubong ang kilay nito at inulit pa ang aking tanong. "T-teka, ba't walang no deal sa choices mo?" "Not available at this moment." Nakangiti kong sagot. Ngumibit ito. "Hindi talaga bagay sayo maging joker. Tsk. Okay. Tara na! Pwedeng ako ang mag drive, bossing?"

“Nakakatawa, ’di ba? Ang dami kong alam tungkol sa kumpanya at negosyo. Pero kapag tinanggal mo ang Ayala sa pangalan ko… hindi ko alam kung ano ang matitira.” “Actually, hindi ka nag-iisa, madaming tao ang nagtatrabaho o gumagawa ng isang bagay hindi dahil gusto nila kundi dahil kailangan.” “Mahirap kapag wala kang pagpipilian,” aniyang napayuko. “Not making a choice is a choice.” Napatingin siya sa binata. “But don’t worry, we’ll find out.” “We?” Ngumiti ito nang marahan. “Kung gusto mo lang. Hindi kita pipilitin. Sasamahan lang kita habang hinahanap mo kung ano ang gusto mong gawin.”

Pilit na pinapakita nya kung gano sya kasama, na walang taong tatagal sa ugali nya, makasarili sya at walang pakialam sa kapakanan ng iba. Pero bakit? Bakit hindi nalang sya nito iwan,katulad ng ginagawa ng iba kapag nagsasawa na sila. "Hindi totoo yan"kontra nya,inuuto ba sya nito,sinong gustong mamatay para lang makilala ang walang kwentang tulad nya. "I have my choices now, pwede na kitang iwan dahil hindi nalang ikaw ang pwedeng makakatulong sakin,but look im still here,i choose you"

He darted the same words I gave him. Namula ako sa inis. "Mag-aral ka rin!" "Nakikipag-away ang bata." Sinuntok ko ulit siya sa braso at padabog na ibinalik ang notebook. "Detective Conan pa nga," nguso niya sa bag ko. "Ang sakit niyo po sa ulo." His mocking smile disappeared, seems like a hit a bull right there. I was about to say sorry when he turned his back and brought out sensible words. "The paradox of choice. . . the more choices there are, the less the possiblity we'll be happy with our final choice."

"Life often leaves us with no choice. Kahit ayaw nating gawin, mapipilitan tayo dahil iyon na lang ang tanging pagpipilian. Stop blaming people for their choices dahil hindi natin alam ang totoong kwento sa likod ng bawat desisyon." Third Person's POV "ANG BABABOY NYO! DITO NYO PA TALAGA NAISIP NA GAWIN YANG BAGAY NA YAN! WALA KAYONG KAHIHIYAN!"

Sa tahanan na kaniyang tinutuluyan, hindi kamag-anak ang trato sa kaniya kundi katulong, and she is enduring it up until now dahil wala siyang choice. Until now ay mabigat parin sa loob ni Sofia ang panibagong rejection na natanggap niya kahapon just because she was short of height. Kung pagbabasehan sa credentials niya at hindi sa height niya, Sofia can assure that she can excel in his job that a tall person can do.

Hindi na ito simpleng tension lang. Mas personal na. Mas delikado. Lumapit siya sa akin. Hindi mabilis. Hindi threatening. Pero sapat para maramdaman kong nawawala ang space sa pagitan namin. “You think everything is simple,” sabi niya nang mahina. “You think there’s always another way.” “There is.” “No.” Diretso ang sagot niya. “Sometimes the only choices are ugly ones.” Hindi ako umatras.