No Hate Just Love Novels & Stories

“Sana alam mo na kahit iwanan ka ng lahat, mananatili ako sa tabi mo hanggang dulo...” "Unrequited love pa nga! Bakit ba ang unfair ng mundo? Right, Raven? You love someone but that someone love someone else! Why can't you just be inlove with each other? Sabihin mo nga, bakit hindi niya ako gusto?!"

"'Di ba, hindi nga kami magkasundo?" "Baka akala ninyo lang po 'yon? Pero sige, given na hindi kayo magkasundo katulad noong sinasabi mo, Ma'am. Magagawan naman po 'yon ng paraan. Saka may kasabihan po kaya na... the more you hate, the more you love. Yie," panunukso nito. I actually do not hate him; I'm just annoyed most of the time. Si Mikey lang naman ang may hate sa akin.

He said it sarcastically. I scoffed and gritted my teeth. "No need. You have already made me fall in love with you. What is the point of it? Hating you doesn’t do me any good at all. Why should I bother to suffer? Pshh." I pouted. I just declared that I love him when it should have been said in my mind.

Hindi siya makauma sa mga pinagsasabi nito hangang makatalikod ito, ngunit di pa ito nakaka hakbang palayo at nagsalita na siya. "Why do you hate me?" She's in pain. Sumagot ito pero hindi na humarap sakanya. "I don't hate you, I just don't like you. At huwag na tayong maglokohan pa, you like me. Masasaktan ka lang sa akin so stay away." Mahina ngunit tila isinisigaw iyon sa kanyang tenga, malungkot na lang niyang pinagmasdan ang papalayong bulto ng binatang matagal na niyang minamahal.

"Nasasaktan ako na ganyan ang tingin mo sa'kin. Mahal kita, at kapag mahal mo ang isang tao ay magagawa mong tanggapin ang lahat sa kanya kahit ang mga bagay na hindi kapata-patawad. Love is greater than anger and hatred." Ngumiti ito at humalik sa kanyang noo. "Sana nga, sana nga magawa mong tanggapin ang hindi kapata-patawad sa'kin. Sana ganyan pa rin ang sabihin mo kapag nakilala mo ako."

“Worth it… dahil ikaw ang kasama ko sa lahat. Walang shadow, walang takot. Just us, just family, just love.” “Just us…” bulong ko, ramdam ang init ng hangin, init ng presensya niya, at init ng araw sa aming mukha. Parang lahat ng problema sa mundo ay napapalitan ng simple, pero napakalakas na katotohanan: we are equal, we are loved, we are family.

Feeling niya noon may gusto ito sa kaniya, na kaya lang siya nito madalas na alaskahin ay para magpapansin sa kaniya at hindi ito makatiis na ipagtanggol siya sa nananakit sa kaniya dahil mahal siya nito. Kilig na kilig ang puso niya para lang mawasak nang malamang nililigawan na nito si Sunny. Hindi pala siya ang gusto nito kundi ang kapatid niya. Napatunayan niya rin na hindi totoo ang kasabihang, 'The more you hate, the more you love.' Hate siya ni Tristan at walang love ito sa kaniya. Hate lang talaga. Doon siya namulat sa realidad na kahit kailan hindi siya magugustuhan ni Tristan. Na wala itong ibang makikita at paglalaanan ng atensiyon kundi ang half sister niya.

Agad niyang nasalag ang biglang paghampas ng kamay nito sa kanya. "I h-hate you!" hiyaw ng babae. Kunot-noo niya itong sinulyapan. "You simply love me the more you hate me. Hatred is a sign of love. Hindi natin mabubuo si Akira kung walang love."

Love should be the foundation of staying happy, not the reason to be miserable. "Sorry to say this Noah but I think you should not marry her if hindi ka naman masaya or hindi kayo masaya... Asan yung justice duon? Asan yung purpose ng love? I don't want to be hipocrite, I know kasama ang lungkot sa love pero hindi sa part na ganun.. It should not be intended.. People should not test the love. Let the love test us.. " pahayag ko sa kanya.

pls. 🩷🩷🌶️🌶️ Love is loveliest the second time around.. its getting hot in here🌶️✌️