Number 27 Mga Nobela at Kwento

Wala syang ibang gusto kundi ang mabuweset ito sa kaniya para lalong masira ang araw nito. Nakangiting naglagay siya ng check sa isang papel na may mga numerong katumbas. Naroon ang mga step-by-step na gagawin niya upang makuha ang loob ng babae. Kasama roon ang paibigin ang babae at saktan ito. Iyon ang pinakasuspense ng kaniyang paghihiganti. Gusto niyang makita itong nagdurusa at nasasaktan oras na mapaibig niya ito ng halos ikamatay nito. Binasa ng tahimik ng kaniyang mga mata ang number two.

I tried on calling the number again and finally! "Doc! W-We need your help, please. 7475," saad ko, pilit kinakalma ang sarili kahit na nilulukob na ako ng kaba at takot. "H-Hello?! Hello?! Mr. Asunocion please!! 7475!!" I shouted continuously because he's not answeting to any of my banters! I checked if the number is really named to him and it's alright! "7475! Please! 7475! 7475--"

"Ito. Kunin niyo. May sisigaw sa number niyo mamaya." May binigay siyang number sa amin, number 20. Kahit nagtataka ay kinuha ni Trinity 'yon at agad naman kaming humanap ng p'westo. Tinuro ko ang nasa dulo na walang nakaupo kaya agad kaming naupo ro'n. Kaya naman pala walang p'westo dahil walang electric fan. No choice kundi dito na lang kami kumain.

usisa ko ulit “27,” sambit niya. “So 27 na po kayo, wala kayong girlfriend, wala ding asawa at wala ding nililigawan, just a simple crush, alam nyo ba ang tawag dun?” tanong ko kaya napatingin naman siya ng may pagtataka. “Ano?”- tanong nya. “Edi binatang baby,” pagbibiro ko. Napawi naman ang inis ko ng makita ko ang pagtawa niya.

ako naman ang nagtaka dahil kung 3627 na ito eh san yung room na sinasabi ng susi na ito. “Eh ito po yung nakalagay sa susi eh. Room 3627 door 2.” Sambit ko sa kaniya. “Oo nga yun nga, room 3627 door 2 ibig sabihin yun yung room mo.” Turo niya kaya sinundan ko ng tingin ang tinuro niya at isang pintuan iyun na may nakalagay na medyo malaking number 2. What the hell? Hindi ko na sinagot si Sir at mabilis kong tinakbo ang door 2 dala dala ang maleta ko. Ang tanga mo naman Keisha eh bakit ba hindi ka nag-iisip. Nakakahiyaaaa.

The last time we did this, para na akong mamamatay. I can hear footsteps passing through our side but none of them dared to talk. Hindi ko sigurado kung tiningnan ba nila ako, but I am sure that they don't. Wala na akong pakealam doon, but I know na we are thinking the same thing.... Napagtripan na naman ako ni Ardent. "25, 26, 27, 28, 29...." he hold his count and stopped in 29.

sabi n’ya. “Saan?” kumapit ako sa balikat n’ya at yumuko para tignan ito. ”Here,” hinawakan n’ya ako sa bewang at pinakandong sa hita n’ya, saka itinuro `yung mga mali ko, ”28 dapat ang sagot, hindi 29, hindi mo ba kabisado ang table of 7 mo?” ”E-he-he... ang hirap kasing kabisaduhin no’n, eh...”

Ang kaninang tahimik ay bahagyang umingay ng nagpaalam si Sir na lalabas daw saglit at babalik lang. "Girl, anong sagot mo sa number 42? Pakopya naman ako, oh!" "Anong sagot niyo sa number 30? 54.7 ba ang variance niyo?" "Huh? 23.5 lang 'yong variance ko, eh."

Kung tutuusin, mas kakaunti ang kanyang nalalaman, mas magiging ligtas siya. Pinikit ni Dominic ang kanyang mga mata at sinabing, “Ma, gusto kong matandaan mo ang isang grupo ng mga numbers.” “Anong mga numbers?” “720617.” “720617?” Humagalpak ng tawa si Tina. "Di ba birthday ng tatay mo? Ito ay June 17, 1972."

madiin kong sabi habang dinial muli ang isa pang number. Hindi ko alam kung 1 or 7 ang second to the last number niya. Bakit kasi same ng stroke ang number na ito? “Fucking shit!” malakas kong mura na wala pa ring sumasagot! Binaba ko ang aking phone at napatingin sa kalsada. Pauwi na ako ngayon sa bahay para makapagpahinga ako.