Nurses Quotes Novels & Stories

"It's safer than the city full of savage animals covered in lambs' coats. " Ang lalim talaga ng galit nito sa buong sangkatauhan noh? Hindi pa pwedeng i-mention nalang niya kung sino sila at huwag lahatin? So ano ako? Nurse niya pero binabalak siya kainin ganun?' Pero dahil isa nga siyang kawawang pasyente, sumang-ayon nalang ako sa sinabi niya. Baka mamaya eh- Napalayo ako sa kanya ng bigla nalang siyang nagdabog. Tapos nakayuko pa ulo niya.

Nanginginig pa ang mga kamay niya habang nagta-type sa keyboard ng computer. Sinabi ng nurse ang room number ni Red kay Bryant. Umismid ako nang makita ang pasimpleng pagpapa-cute ng nurse habang nagsasalita. Really? Ganito ba palagi ang mga nurse dito kapag may nakitang gwapo? Goodness!

At kung paano siya pinahihiya nito. "You are professional but you are mumbling things are not related to your workplace! As far as I remember, kayong mga nurse, dapat alagaan niyo ang mga pasyente niyo! Hindi kayo itong gagawa ng mas ikasasama pa ng loob nila."

Muling nangilid ang mga luha ko at patong-patong na emosyon ang lumukob sa sistema ko. "How could...a nurse save a drowned patient but a doctor can't? Just a nurse...he's safe. Meanwhile me, a doctor...I failed?" Nanginginig ang boses kong sabi at napa-tingin sa mga kamay ko. Isa-isang nagsitulo ang mga luha ko. I feel so hopeless. Pakiramdam ko, napakawalang kwenta ko.

"Napakaraming tao sa emergency room. Ang bawat isang tao doon ay nangangailangan ng tulong!” "At humihingi ka pa ng autograph?!” "Nasaan ang iyong moral?!" “Moral?” Isang nurse ang nagpakawala ng tawa. “May sasabihin ako sayo! Mayroong mga pasyente dito araw araw, ngunit hindi namin kukunin ang dyosa dito sa lahat ng oras!” “Hihiling pa rin tayo ng higit pa!” "Kung hindi mo gusto, umalis ka na dito!"

mahabang salaysay ng isang nurse. Naikuyom ko ang palad ko. Walang mintis at tama nga ang mga sinabi niya. Marahil ay kwela silang dalawa kung tititigan pero mukhang marami silang alam. Matatans'ya kong matindi ang inaral nila sa larangan ng medisina. Imposibleng ordinaryong nurses lang ang dalawang ‘to. Mariin akong tumitig sa kanila. “Ano ba talaga ang kailangan niyo sa ‘kin? Diretsohin niyo na lang,” pagpapaamin ko sa kanilang dalawa.

Huminga siya ng malalim at saka tahimik na umusal ng maiksing panalangin sa kaniyang isip. Tila napansin naman ng nurse ang kaniyang nararamdaman. "Huwag po kayong mag-alala dahil sinabi po ni Dra. Gomez na naniniwala po siya sa kakayahan nyo. Huwag po kayong kabahan at huwag po kayong mag-isip ng kung ano-ano. Teacher niyo po si Dra. sagot niya po kayo kung ano man ang mangyari." Pagpapalakas loob ng nurse sa kaniya na sinukliuan niya ng isang matamis na ngiti.

Ako naman, hindi sa pagiging bitter pero nilampasan ko lang sila, hindi rin naman nila ako binati so bakit ako hihinto? "We just had our lunch, Sir. Kayo po ngayon lang kakain? Late na ah, mahirap magutuman baka po magkasakit kayo. " I heard one of the nurses said kahit malayo na ako. Ang arte pa nung pagkasabi halatang nagpapa-cute. Pwe! "Medyo busy eh. Alam niyo na ang daming kailangan habulin." "Aww sana all hinahabol ni Sir." Mapanabay na sabi ng dalawa.

Sabi ko pa sa isip-isip ko. Napatiimbagang ako ng makita ko ang pinsan ko ang gumagamot kay Zaprine. At alam ko hindi nila ginagawa ng mabuti ang trabaho nila. Nang makita ko ang nurse na papasok sa loob ay sumunod ako sa kanya. Sinundan rin ako ni Axeros. "Bawal ka dito sa loob, Ma'am!" awat sa akin ng nurse. "Paano ako naging bawal eh, I'm a doctor and I'm better than the doctor inside!" galit at mayabang kung sabi sa nurse na pumipigil sa akin na pumasok.

Sabi niya sa bestfriend ng kanyang asawa at ipinasok na sa loob ng emergency si Quinette. "Sir ano po ba ang nangyari sa pasyente...?" Tanong nang nurse na nakaduty. "Bigla na lamang po siyang nawalan ng malay nurse." Sagot niya sa nurse. "Sige po, dito na lang po kayo sir... paki-fill up na lang ang mga information niya sa counter at maghintay na lamang po kayo rito." Utos sa kanya ng nurse.