Obito Eye Novels & Stories

At sa pagkakataon na ito ay alam ko nang ito na ang parte na dapat na akong sumuko… lalo na nang makita ko ang itsura ng mga mata ni Night. Dahil na rin sa mata niyang pahaba ay alam kong hindi ito ang angkop na sitwasyon para lumaban. Oo. Pahaba ang mga mata niya. Hindi bilog o hugis oblong… pahaba. Pahaba kagaya ng isang lalaking tupa. May naririnig akong kwento nuon tungkol sa lobong may pahabang mga mata. Ngunit hindi ako sigurado kung kaparehas ba sila ng sitwasyon ni Night.

Totoo na hindi na siya makakalaban. Sa oras na yun, sumigaw ng galit si Gobo na tila humina. Gayunpaman, nagpatuloy siyang lumaban at sumugod siya kay Wilbur. Pula ang mga mata ni Gobo habang ang lahat ng buhok niya ay nakatayo. Para siyang isang tunay na hayop. Ang isang normal na tao ay malamang na matatkot ng sobra sa makikita nila.

Tumakbo siya papalapit at niyakap nang mahigpit si Robbie. Ang Elephant’s Eye at ang nakatatakot nitong boses ay naglaho. “Patawarin mo ako, Daddy. Hindi ko na ‘yon gagawin ulit,” mahinang sinabi ni Robbie, nagmamakaawa para sa kapatawaran ng kaniyang ama. Pinupuno ng luha ang kaniyang mga mata.

Ibang pagtibok iyon. Iniwas ko ang aking paningin sakto sa pagdapo ng aking mga mata sa gilid ng entablado. Sumalubong sa akin ang kaniyang maiitim na mata na deretso at seryoso akong tinitingnan. Walang bahid na ngiti kahit pa alam niyang nakatingin ako sa kaniya. Nakahalukipkip siya saka magkasalubong ang kilay. Ibinaba niya ang tingin niya sa kamay na nakahawak sa aking pulsuhan. 'Ginoong Ibo'

Ito ay isang nakabubulag na tanawin, dahil ang kanyang Golem Body ay mas maliwanag at mas nakasisilaw kung ihahambing sa sikat ng araw. Ding! Ding! Ding! Sinimulan ni Tobias na hampasin si James gamit ang kanyang malakas na enerhiya ng kuko, na nag-iwan ng maraming puting marka sa huli Katawan ng Golem. Gayunman, hindi pa rin niya mapigilan ang pagpasok sa katawan ng Golem. Si Tobias ay lubos na n*********n. Ilang araw na ba ang nakalipas? Paano biglang napabuti ni James ang kanyang kalibre? Hindi makabawi si Tobias ang kanyang ulo sa paligid nito.

kwento pa nito. Nanliit ang tingin niya. Sigurado siyang nabugbog ito nang sobra lalo pa't putok pa rin ang labi nito. Ang mga mata nga yata ay papunta na sa black eye. "Buti nga nagpigil pa si Sir Sebastian. Sumuka na nga iyan ng dugo—" "Ano?! Bakit hindi niyo agad pinigilan? Sana tinawagan niyo ko," hindi niya mapigilang singit.

LEV Unti-unting lumitaw ang isang makapal na tempered glass at sa pinaka ibaba'y isang madilim na pit. Nataranta ang binata. His eyes darted from me to the floor beneath him and a series of shits came from his mouth. Panay ang hila nito't palag mula sa kinauupuan. "What the fuck are you up to?" "I'm a simple man, Alberona. An eye for an eye. So to make it poetic, I decided to bring your friends here." I pressed the small remote and a blinding light was on, showing one of my most prized possession. The vipers.

May batang nakatayo sa harap ng puting pinto. May lalaking nakaluhod sa harap nito. Mahina ang boses. "Close your eyes, Y." Kasunod noon ay isang mainit na kamay na marahang tumakip sa mga mata ng bata. "Whatever happens... don't look back." Biglang napamulat si Yuhei. Mabilis ang tibok ng puso niya. "Yuhei?" Nag-aalalang lumapit si Elijah.

Tumambad sa kanya ang isang pares ng mga mata na parang ambar, napakaliwanag at malinaw na parang kristal, pero malamig at malayo. Sa likod niya, mahigpit na hawak Carlo ang batang si Kenzo. Ang mukha niya ay madilim, ang maninipis niyang mga labi ay nakatikom ng mahigpit, at ang kanyang mga itim na mata, na parang malalim na balon, ay nakatitig sa taong nakaupo sa wheelchair. Ang taong nakaupo sa wheelchair ay walang iba kundi…

Pero bago ko pa man maiangat ang kanyang braso, bigla itong humigpit. Isang mababang ungol ang kumawala sa lalamunan ni Kalix. Ang kanyang mga mata ay dahan dahang bumukas, at ang matatalas niyang obsidian eyes ay agad na dumapo sa akin. Walang bakas ng antok doon; it was instantly alert, seryoso, at nag-aalab.