Olive Skin Novels & Stories

He had a pair of well defined and prominent jaws, pero hindi iyong mga panga na nakakabwisit tingnan. Maputi iyon pero hindi mukhang tinapay na hilaw ang pagkakaluto. To be precise, he had an olive skin tone, matching the color of his brows and his hair. Ang buhok ni Lush Miguel ay katamtaman ang haba, medyo wavy pero ang ganda ng pagkakasuklay. Hindi iyon tipikal na malinis ang gupit o mukhang army na naunsyami, pero may sarili iyong style, style na hindi nakakasawang tingnan.

Hindi pa kasi ako pwede sa ganoon, bata pa ako, si Ninong Judas am teacher ko sa paglalagay naman ng tattoo. I was always watching Olive. She always had this smug smile on her face na para bang panay siyang may gagawing masama at nakakaloko pero nag-iiba iyong ekspresyon na iyon nang mukha niya tuwing nakatingin siya kay Solomon. I was fourteen and yet I had an idea what was happening.

Dapat sana, isang masayang araw ito. Suot ni Olivia ang maroon na cheongsam, na nagpapakita ng kagandahan at halos sampung taong mas bata ang hitsura. Sa oras na ito, ang hitsura niya ay sadyang ironic. Lagi niyang pinapahalagahan ang apo, ngunit ngayon… paano nagawa ng apo niyang magpakita ng ganoong anyo, may mapanganib at mapanirang intensyon?

Nagsisikuhan at nagkakahagikhikan sa bandang huli. “Sir, hindi ba ikaw ‘yung magaling na dermatologist na may-ari ng Oakley Skin Care products?” “Yes, I am.” “Ay Sir, baka naman.” Biglang napakapit sa agkabilang bisig ni Oakley ang mga babae. “Sikat na sikat po ang product ninyo kasi very mild raw sa mukha! Baka naman po may sample kayo diyan.” “Ano ba, Ruth? Ipinagbibili mob a ako?” awat ni Angela.

Inikutan pa siya nito ng mata at saka tumalikod. Tila may kung ano itong kinuha sa kaniyang mukha. Ilang sandali pa’y maarte itong umikot paharap sa kaniya. “Surprised!” Parang matutumba si Olivia sa kinatatayuan dahil para silang pinagbiyak na bunga. Maskara lang pala ang kaninang suot niya at ang totoong mukha niya ay nasa loob niyon. Magkamukhang-magkamukha sila at hindi mo mawari kung sino ba ang totoong siya. Idagdag mo pa na parehas sila ng pangalan.

Agad niyang nakita ang mukha nito at natigilan. Si Olive ay may maselan na mga katangian at ang kanyang balat ay kasing puti ng niyebe. Siya ay may kakaibang kagandahan na hindi kayang labanan ng sinuman matapos siyang tingnan. Gayunpaman, mayroong isang itim na birthmark sa kanang bahagi ng kanyang mukha at ito ay medyo nakakagulat. 'Kawawa naman. Napaka unfair ng Diyos. Napakabait niyang babae, pero may kapintasan siya sa mukha,' naisip ni Darryl sa sarili nang makita ang birthmark.

sigaw ni Drake habang binabato ng high-five. Tumawa si Romer. "Salamat. Pero mas importante, may ibang balita ako." "Ano?" tanong ni Marcus, curious. "Olive is back." Biglang natahimik ang mesa. Pagkatapos ay sumabog ang hiyawan at tawanan. "Putangina! Si Olive ba? 'Yung first love mo? 'Yung model na umalis papuntang Europe five years ago?" tanong ni Ethan.

Habang nakatitig sa larawan, umuukilkil naman ang lahat ng sinabi ng nanay ni Wade. Pinasadahan niya ng titig ang mukha ni Olivia. Se was smiling. Litaw ang mapuputi at magagandang ngipin. She was only wearing a light makeup pero lutang na lutang pa rin ang kagandahan nito. And her skin, it glows like a pinkish snow. Ang ganda at ang elegante ng babaeng ito. Ang bait pa ng bukas ng mukha nito. She wouldn’t stand a chance against this woman.

Hindi naman siya pangit pero sobra ang makeup kaya medyo baduy ang dating. Pinalaki si Olive na parang anak ng sosyal, pero sa totoo lang, ayaw niya ng ganoong buhay. Mas gusto niyang mag-astang siga at tinatawag pa ang sarili niyang lady boss habang nagpapasunod ng grupo ng mga siga. Tinanggap ni Patricia ang tissue na inabot ng driver, pinunasan ang itlog sa mukha at malamig na tumingin kay Olive. "Sa tingin mo ba ako ang kalaban mo ngayon?"

Saan ba siya napulot ni Coz? I met Olive at the mall's entrance like what we planned. She's wearing a denim jacket with crop halter top inside, high waist stretch jeans and Nike Cortez Kenny IV. She had this bored look as I approached her. And the moment I'm already standing in front of her, she rolled her eyes like what I expected her to do. This is what I hate about her, she hates late people when in fact, she's also late sometimes. "Where to?" I asked when we entered the mall.