Romans & histoires Sino Ako Si Oliver

"Oo, maraming tao na gaya nito online. Nagpapanggap silang mayamang tagapagmana at niloloko ang mga dalagang gaya mo dahil lang gwapo sila!" "Imposibleng mangyari 'yun. May tiwala ako sa taong ito," nakangiting nagpaliwanag si Oliver. "Tsaka, isa ring mayamang tagapagmana si Ms. Jenner. Hindi siya basta magpapadalos-dalos. Baka nagkaroon lang hindi pagkakaunawaan!"

Si Oliver. Kaya pala ganoon na lang kagaling si Oliver makipaglaban nang iligtas siya nito. Miyembro pala ito ng Merciless. Maging ang kaibigan nito na bigla rin nawala sa University ay miyembro rin pala ng grupo. Pero ang nakakainis, kung umasta ang mga ito ay para bang hindi man lang sila magkakakilala. “Serenity, let me introduce to you my son, Oliver Kim. Siya na muna ang bahala sa iyo. Oliver, maari mo bang i-tour si Serenity sa HQ? Kakausapin ko lang sandali si Brylle.”

Sa passenger seat, bahagyang lumingon si Felix, ang personal assistant ni Oliver. "Sir Oliver, hintayin n'yo po muna ako rito sa sasakyan. Ako na ang bahala sa kung sino man ang humarang." Tahimik na tumango si Oliver. Kinuha niya ang mamahaling rosaryo na nasa tabi niya at ipinikit ang mga mata. Sa paningin ng publiko, siya ang kilalang "cold billionaire" na bihirang ngumiti at mas bihirang magtiwala.

‘Saan ko nga ulit napulot ‘tong mga ito,’ tanong nito sa kanyang isipan. “Gorabels na nga tayo, nagugutom na ako at nakakahiya sa kaibigan nating tamad magsalita,” pairap na patama ni Oliver. Isa sa mga kaibigan niyang bakla na mas gugustuhing tawagin sa pangalang Olivia.

"Aalis na po ako, Uncle. Tawagan na lang po kita pag nakausap ko na si Sofia." "Oh siya, sige. Ingat sa pagmamaneho." "Salamat po." Having said so, Oliver turned around and left the Chairman's office. He ascended to the private elevator and punched the button down to the lobby. He then left the building and drove towards the supermarket to buy some ingredients for his plan tonight.

Pero syempre, inaasahan kong makaka-partner ko si Alpanto. Ilang taon lang ang agwat ni Oliver sa edad ni Alpanto. Wala lang akong alam tungkol sa personal background nito. Basta ang alam ko lang ay isa siyang Filipino. Payat ang pangangatawan nito, na may maamong mukha, pero the way kung makatingin ay parang adik dahil namumula lagi ang mga mata nito.

Subalit, hindi nila gustong isipin pa ang bagay na ito. Nakatayo si Oliver sa pinaka kanlurang bahagi ng battle platform. Ang hangin sa tagsibol ay umiihip sa kanyang damit. Habang nasa likuran niya ang kanyang mga kamay, parang isang prinsipe si Oliver. Ang kulang na lang niya ngayon ay isang abaniko.

Natatakot ba siya na hindi siya mamamatay ng miserable? Si Oliver ay mas napatunganga. Ito ay dahil, sa kanyang opinyon, kahit sino na medyo may utak ay susuko sa sandaling iyon. Ito ay dahil siya ay ang branch leader ng Longmen, sa Mordu. Siya ay may mataas na posisyon at may matinding lakas. Ang pagtapak kay Harvey hanggang mamatay ay simple lang tulad ng pagtapak sa langgam.

Umupo ang tatlo at nginitian ako, katabi ko sa magkabilang gilid ang dalawang lalaki habang ang isang babae ay tumabi kay Aragon na mukhang gusto naman ni Aragon. “Olive, mga kaibigan ko.” Segunda muli ni Aragon. “Si Christian, Luna and Dave.” Binalingan ko silang lahat. “Hello. I am Olive Perez.” “Hi, Olive!” Magiliw na bati ‘nung Luna. Ngumiti ako bilang tugon. “You’re a beautiful. Feeling ko na love at first sight ako.” Komento ng lalaking playboy. Tumawa ako ng mahina sa sinabi nito. “Liar. Ganyan talaga ang mga playboy.”

Nagpsya na din akong tuluyan nang i-off ang computer na nasa harapan ko. "Amery, thanks God at naabutan kita" narinig ko ng isang masayahing boses. Wala sa sariling napaangat ako ng tingin at kaagad na gumuhit ang matamis na ngiti sa labi ko nang sumalubong sa paningin ko si Oliver. Yes, si Oliver nga. Ang isa sa mga kaibigan ni Christopher na nagligtas sa amin noon sa gubat. Ilang linggo din itong nawala dahil balita ko, bumyahe ito patungo sa Amerika.