Opal Eyes Novels & Stories

Hinaplos ni Owen ang mga pisngi ni Czarina gamit ang hinlalaki niya. “Open your eyes, slowly.” Wika pa ni Owen. Napalunok naman si Czarina at kahit na nanginginig pa siya sa takot ay dahan-dahan niyang iminulat ang mga mata niya. May liwanag naman siyang nakikita at malinaw niya ring nakikita ang mukha ni Owen.

"Pinaalmusal mo na nga ako ng malamig na kape at cheap na cake, pinaghintay at sinayang din ang oras ko habang naliligo ka..." Pasimpleng pinatirik ni Yeonna ang mga mata. "And now what I got from you is rolling your eyes." Napaubo si Yeonna nang mawala sa isip niya na salamin pala ang nasa harap nila mula sa loob ng elevator kaya huling-huli ang kanyang ginawa rito "If you have an eye disease, magpatingin ka na sa doktor. Baka iyan pa ang maging dahilan nang ikapahamak ko."

Aba, siguraduhin lang nila na pagagandahin ako lalo! Pumikit ako at hinayaan silang ayusan ako. "Open your eyes." Sinunod ko siya. "Bakit?" May hawak siyang parang mata sa daliri niya, kaya iniatras ko ang ulo ko. "Ano 'yan?" "Contact lenses." Pinamulagat ako at inilagay iyon sa mata ko. Napapikit ako kasi mahapdi, first time ko lang malagyan ng ganito. Nagsimula na ring plantsahin nung isang babae ang buhok ko.

Kaya naman ay dali-dali ko iyong kinuha at sinipat ang aking mukha. Wala namang nagbago. I still look the same basic girl. Black hair, dark brown pupils, slanted eyes, an average nose, at ang maputla kong labi. Oh sh*t. Oo nga pala at anemic ang lola ninyo. Halos hindi ako makatulog ng maayos gabi-gabi kaya naman ay hindi na ako masusurpresa kong mukha na akong bangkay ngayon.

Pasulyap-sulyap sya sa labas kung nasaan ang pool. Napapakamot ako sa noo, hindi ko mabasa ang pangalan ng tumatawag kahit anong gawing layo at lapit ko sa cellphone. “Hirap na hirap ka d’yan, mag-contact lens ka nga kasi para nakakakita ka nang maayos kahit hindi ka nakasuot ng salamin! Napakarami mo nang hindi napapansin dahil sa labo ng mata mong ‘yan. Maloloka na 'ko talaga sa 'yo!” sinermunan na naman ako ni Orlie tungkol sa pagbili ng contact lens. Bigla syang napasandal na dikit na dikit sa pader sa gilid ng bintana. Naliyo siguro sya sa puyat o 'di kaya sa kakasilip nya sa baba.

kapa-kapa ni Alia upang mahawakan ang mukha ng kanyang anak, “Huwag kang mag-alala, ang sabi ng Daddy malapit na raw ang operasyon ko sa mata. Makikita na ulit kita. Kung gaano ka ka-gwapo, hmmm?” Tahimik na nakatitig lang sa kanyang mag-ina sa puntong iyon si Oliver. Nilamon pa ng pagkakonsensya ang kaloob-looban niya. Kailangan niyang makahanap ng cornea sa lalong madaling panahon upang ibigay ang hiling nito. “Tama, malapit ng makakita ang Mommy ulit anak. Makikita niya kung gaano ka ka-gwapo na nagmana sa Daddy.”

Isinuot niya ang isang salamin na walang grado. "Malabo na ba ang mga mata mo Miss Reyes?" usisa ni Oliver na halatang nanibago sa itsura niya na nakasuot na eye glasses. "Medyo masakit lang ang mata ko ngayon Sir dahil na na rin sa mahabang byahe," pagdadahilan niya. Sinadya niyang magsuot ng salamin sa mata para maitago kung sino talaga siya. Natatakot siyang humarap sa board at baka maungkat ang isang kahapon na iniiwasan niyang balikan.

tanong ko nang makalimutan ko ang tawag sa ganoong sakit. "The eye disease retinopathy of prematurity or ROP. His retina become damaged because of the abnormal blood vessels begin to swell and leak blood due to improper oxygen levels. When this happens, his retina can detach from the eyeball, triggering vision problems. In some cases, it can lead to blindness." I knew it, maaring tuluyan na siyang mabulag. Napakagat ako saaking labi dahil sa sinabi niya sobramg nasasaktan ako para sa anak ko.

hindi na ako nakatiis dahil talagang makulit itong ulo ko, inangat ko ang tingin sa kanila. Nakangiti ng malawak si Loriel habang isinubo iyon kay Kelvin na nakatingin rin sa kanya habang ginagawa iyon. Gusto kong umirap pero mas nangibabaw ang pait na nararamdaman. Bakit ang sakit sa mata ng ganitong tanawin? Ang sakit nila sa oculus at cornea! Pero 'di ko maipagkakaila na.. bagay sila. Hindi tao, medyo hayop(charot) kasi bagay sila. Edi sila na!

Sabay silang tumayo ng kasama at marahan pang hinaplos ang balikat ni Olivia bago naglakad paalis. I stayed their with Olivia. Minutes after Eve left, humupa ang pag-iyak nya. Umayos ako ng upo nang ini-angat na nya ang kanyang ulo mula sa pagkakayuko. She has fair a skin, kaya kitang-kita ang pamumula ng kanyang mukha dahil sa pag-iyak. Her eyes are swollen too. Halos pumikit na nga ang mga singkit nyang mga mata.