On Going In Tagalog Novels & Stories

mahinang tanong ng batang babae na ikinatigil n'ya sa paglakad. "Ikaw? Marunong kang mag tagalog?" balik tanong n'ya rito. Kung sa mukha kasi ang pagbabasihan ay hindi halata na nagsasalita ito ng Tagalog. She looks like a pure blooded Greek kung ang physical features nito ang titingnan.

Napakaganda ng bansang ito at madalas na dinadayo ng mga turista ngunit napaka dilikado din kung tutuusin. "Bakit ka ba nangingialam ng buhay ng iba? Mind your own and don't bother me!" mataray na sagot nito sa kan'ya na ikinamangha n'ya dahil nagsasalita ito ng tagalog. "So! You are a Filipino, huh!" s'ya rito ngunit inirapan lamang s'ya ito at s******p ng juice na nasa harapan nito. Hindi n'ya maintindihan ang kan'yang sarili ngunit may pakiramdam s'ya na parang ayaw n'yang umalis sa harapan ng batang babae.

Here’s the accurate Tagalog translation of your passage: "Ikinararangal at ikinagagalak kong makilala kayo, Ginang Margaret Ascott. Ako po si Kate, at isa ako sa inyong magiging kasambahay sa loob ng isang buwan." magalang niyang pagpapakilala. Malambing na ngumiti si Ginang Ascott sa kanya.

rinig kong saad ni Aning. “Oo nga ang lalaki ng mga braso, maugat, shet…” saad ni Siting. “Hindi braso ang ibig kong sabihin,” saad ni Aning. “Sabi mo arms? Braso lang naman ibig sabihin nun sa tagalog.” saad ni Ajing. “Ay s***a, akala ko ang englis ng ARMAS ay ARMS,” “Nag-aral ka pang hayop ka!”

Sabi niya sa akin. Hala siya, Halatang seryoso ang gagi. Tapos yung 'I love you' niya walang can. Tapos panis! I can revive you daw ack! HAHAHAHA. Kaya kitang buhayin sa tagalog HAHAHA. Pak na pak at may dating Yawa.

“Hindi. Dito kasi sa Bicol, ‘tyong o tyang refers to ‘Mang o Aling.’ Sa katagalugan, instead of that calling sa nga nakatatanda, that is what is used to be called as giving respect to the oldies.” Tumango-tango si Markus. “Parang sanay na sanay ka ring magsalita ng Bicol.” “Maraming taon ng kabataan ko ang ginugol ko sa lugar na ito, Mac. Marami akong naging mga kalaro rito noong maliit pa ako. Would you believe, karamihan sa mga kababata ko rito, sinuwerte rin sa buhay? Naging mga professional din? And some of them are in P&A Corp. Mga empleyado rin sa iba-ibang departamento ng kompanya.

"Sige subukan mo lang puputulin ko rin yong ano mo..." "Nǐ zài shuō shénme??" (What are you saying??) "Pfft, di nya gets yong tagalog ko hahah." "You two stop! Let's just play. Hey Eugene let's one on one after this." "Dāngrán kěyǐ..." (Yeah sure...)

Hindi lang kasi simpleng away o samaan ng loob ang mayroon sa amin na gaya ng iniisip niya. “I’m sorry… kasalanan ko. Mali naman talaga na hindi ko ipinaalam sa `yo kung ano talagang klaseng pill ang ibinigay ko sa `yo. Alam ko kasi kung gaano ka ka-prudish at gusto ko lang naman talagang makatulong. But instead of helping, I think I just put you into a big trouble. Sorry talaga, girl. Alam kong hindi maaayos ng ‘sorry’ ko ang lahat. Pero puwede kitang damayan sa lahat ng pinagdadaanan mo ngayon. Umiyak ka lang kung kailangan. Baka makatulong maski paano.”

sagot ni Sphinx. Anong pahinga? Bakit? "And the bad news is, the stunt that we made in Cebu went rival, you remember the "climbing the building scene" Phoenix? May nakapag record non at na-upload pa sa facebook.” napatingin silang lahat sa akin. Oh great.

“Bakit gising ka pa? Tatakas ka na naman, ano?” “Tatakas? Saan ako pupunta?” maang-maangan ko pa at napailing. “Naalimpungatan ako nang marinig ko na parang may nagbubukas ng gate. Baka inaakyat bahay na tayo.” Nanlaki ang mga mata ni Papa. “Ano?” Hindi na ako hinintay makasagot at dali-daling bumaba ng hagdan. Sumunod lang kami ni Mama.