Once Upon A Time In Tagalog Novels & Stories

Ganun ba talaga? - - - ********** ROWY "Kanina ka pa walang kibo ha?" Napatingin siya kay tasia na nakatingin din sakanya. Nakapangulambaba siya sakanyang desk habang nagmumuni-muni. "Eh? Kelan pa ba ako naging madaldal katulad mo?" Sabi niya kay tasia. "Hello girls, hello baby rowy. " Sabay silang napatingin sa dumating, si Alec na may gusto din sakanya.

~ Every moments a day Every day seems a lifetime Let me show you the way To a joy beyond compare I can't wait a moment more Tell me quando quando quando Say its me that you adore And then darling tell me when" Pagkatapos ng isa pang liko, nakarating na siya sa wakas sa kaniyang destinasyon ngayong araw; ang Soro police station.

Tanong ni Kira Tumango ang matanda at ngumiti. "Sige po, ito na lang." saad ni Kira Binayaran ko naman ang story book at nag pasalamat kay manong. Ilang minuto napuno na rin ng pasahero ang jeep at umandar na ito. Huminto kami sa school ni Kira. "Oh dito nalang ako sa gate ha." Paalam ko kay Kira "Okay, shoo shoo na." Sabi ni Kira. Aba't—

Tanong ko "Dahil maraming alaala dito ang ayaw ko ng balikan kaya hanggat kaya kung bumalik dito babalik parin ako pero hindi katulad noon na masaya ako" saad muli nito pero naguguluhan parin ako

“Sis…” “A-Ate.” Napalunok ako habang napapasulyap sa mga taong nasa paligid niya. Oh, God. Nandito na nga talaga sila sa Pilipinas. Humakbang ako patungo sa kanila, hindi ko ipinapakitang kinakabahan ako. Agad akong yumakap kina Mommy at Daddy, sabay halik sa mga pisngi nila. Napapaluha silang yumakap sa akin nang mahigpit. Pinupog ako ng halik ni Mommy na parang bata. Si Ate naman ay yumakap sa akin nang sobrang higpit.

ALENA POV Tahimik akong nakamasid sa dalawang batang naglalaro sa buhanginan. Matamis akong napangiti habang pinagmamasdan ang dalawa na masayang binubuo ang isang kastilyong buhangin. Nandito kami ngayun sa isang tagong Isla sa Visayas. Pinili namin magbakasyon dito para makaiwas sa ingay at polusyon ng Manila. Isa pa gusto namin magkaroon ng quality time para sa isat isa.

ANG UNANG ARAW Maagang nagising si Prinsipe Zaitan. Wala pang araw, ngunit ang paligid ng Alnea ay tila gumigising sa himig ng mga daang bulong ng hangin. Hindi pa rin siya sanay na hindi siya nalulusaw ng araw sa Alnea na animo'y kaibigan at kakampi nila ito. Sa gitna ng kagubatan, sa isang malawak na patag na daan na nalililiman ng mga puting punong-kahoy ay naghihintay na si Inang Zaya, ang kaniyang guro para sa pagsasanay.

Tila parang bulkan ang puso ko na walang oras ang pagsabog dahil sa kaba. Dumating ang araw ng linggo umuwi kami sa amin sa Batangas kasama si Rigor. Nababa pa lang kami sa jeep ay nakatingin na agad ang maraming mata sa amin. Ngunit hindi ko iyon pinansin. Mabilis kong tinungo ang gate ng bahay namin, para makaiwas sa mapanirang tingin ng mga tao.

KENT POV Masaya akong umuwi ng bahay. "I'm home." masigla kong bati ng makapasok ako sa bahay. "Hi Mommy, you're so beautiful tonigth." isinayaw ko pa siya saka inikot at hinalikan ang pisngi. "Anong meron anak? Bakit ang saya mo yata?" nakangiti ngunit nagtatakang tanong ni Mommy. "Nanalo lang kami Mommy."

Pagod niyang sita sa dalaga habang nakikipag-agawan sa unan. Umagang-umaga naghahanap na naman ng giyera ang babaeng ito. Ngayon pang nadiskarel siya. Wrong timing. "Bumangon ka diyan ngayon din at mag-impake ka. Umalis ka na rito!" Singhal nitong nagmarkahan sa leeg ang mumunting mga litid, patunay na hindi na biro ang galit nito. Pero ano iyon? Pinaaalis siya? Pambihira! Pinalalayas siya nito? Pilit siyang bumangon kahit mistula siyang nasa sakayan na hinahampas ng malalaking alon.