Novel & Cerita One Of Us Is Lying Novel

Matatag ko itong nilingon. I showed her a fake smile. "Of course, yes. Wala lang 'yon. Because every couple and lovers can do it anytime they want. Yung mga nangyari sa atin, wala lang 'yon sa akin. Dala lang yun ng kapusukan natin" I lied. Ang totoo, may halaga yung ilang beses na may nangyari sa amin. He's my first. Siya lang.

Isa-isa ko 'yong nilabas at iniligay sa isang shelf na nakalagay sa sulok sa tabi lang ng study table. Kinabukasan ay maliligo na sana ako nang makitang walang tubig na tumatagas sa gripo. Nagtaka ako at pumunta sa ibaba sa kusina. Dumiretso ako sa lababo. Pagbukas ko ng gripo ay ganoon pa rin, walang tubig na lumalabas. Hinanap ko si Manang sa likod at tila may kinakausap. Nang lumapit ako sa kanya ay nakumpirma kong si Peter 'yon.

Pero agad siyang napahinto ng makarinig ng malakas na pagputok. Pati ang mga tao sa paligid ay napahinto rin at takot na nagbulungan. “Tunog ba iyon ng baril?” tanong ng isang babae sa kasama nito. Hinawakan ng lalaki ang naka-angklang kamay ng babae sa braso niya at tumango. “Hindi ako pwedeng magkamali,” sabi niya. “That was a gunshot.”

Kukunin ko na sana ang cellphone nang bigla siyang gumalaw. “Hm. Hon. Matulog kana. Maliligo na muna ako.” Mabilis siyang tumayo at pumasok sa banyo. Naiwan akong nagtataka. I was lying on the left side of the bed, near the window. But I decided to wait until he finished showering. I turned away from the bathroom and couldn't tell if he was finished or not. I felt sleepy all of a sudden, so I closed my eyes. “Hon, are you sleeping?” He asked. I didn't respond. “Okay. I love you. Good night.” He kissed my forehead.

Ang mga mata niyang namumula pa sa kakaiyak ay umiwas at tumingin na lang sa sahig. Paano niya ipapaliwanag ang nangyari sa kwartong iyon ilang oras lang ang nakalipas? Paano niya sasabihin na hindi naman talaga iyon totoong kasal, na kontrata lang ang lahat? Na siya mismo ang nag-udyok kay Locklan, dala ng damdaming baka sa isip lang pala niya totoo? Paano niya aaminin na kahit sandali, naniwala siyang may pwedeng maging totoo sa pagitan nila? At paano niya sasabihin na pagkatapos ng lahat, malinaw na sinabi ni Locklan na sex lang iyon at walang magbabago? Bawat posibleng sagot ay parang mas delikado kaysa sa pananahimik.

Nilunok ang sakit, ang hiya, at ang galit. “I didn't know anything!” Emelda quickly defended herself. “If I had known, I would have warned you a long time ago! I wasn't at the wedding. I thought you were dealing with Amanda! I had no idea that this impostor was the one who actually married your son!” No, hindi! Sinungaling! I whipped around to face her, my heart physically burning with rage. How dare she lie like that! This wasn't my doing! She's the one who forced me to do it!

Walong taon kong nobyo si Ryan, he was my first and I thought he will be the last. " Bakit mo tinitignan iyang libro tungkol sa Switzerland? May balak ka bang bumiyahe?" Kalalabas lamang namin ng library ni Ryan nang mapansin ko ang dala niyang libro na marahil ay hiniram niya sa loob kanina. Hawak niya ang isang librong tungkol sa bansang Switzerland na siya namang bigla kong ipinagtaka.

tangang tanong nito at inilagay sa study table. Napangiti siya dahil siguro nagbago na ng tuluyan ang trato ni Sue sa kaniya. Mas okay na ngayon ang samahan nila kaysa no'n. Kinuha niya ang tooth bag niya at napaisip kasi wala ang libro nito na regalo ni Lexie no'n. Parang isang stand novel ang librong 'yon dahil nakasulat do'n ang mga bagay na nangyari sa female lead na inspired sa totoo niyang buhay.

Lagpas katanghalian na subalit na roon pa rin ang init sa pagitan nilang dalawa. “Go on, interrogation officer,” said Raius with boast. “Will you answer my questions truthfully?” prangkang sambit ni Aiah. A smile crept in Raius’ lips. “Ang isang suspek, kayang magsinungaling sa harap ng nagtatanong sa kaniya kahit na mata sa mata pa ang labanan. How sure are you that I will tell you the truth and nothing but the truth?” Napalunok si Aiah ngunit mas pinili niyang hindi magpatinag. “So you’re gonna lie to me?” Her voice growled in the whole dining area. “Fiance?”

Nagpalipas pa ako ng ilang minuto bago napagdesisyunang bumalik dahil may interview pa ako kinabukasan. Malapit na ako sa building ng unit ko nang may makabungguan ako sanhi para matapon ang mga dala ko. “Pasensiya na po.” hinging paumanhin at saka mabilis pinulot ang mga pinamili ko. Ngunit sa kasamaang palad napunit din ang paper bag ko. “No, it's my fault. Let me help you with that.” ani ng baritonong boses. Napatingin ako rito at hindi ko mapigilang mamangha. He's undeniably handsome, and bad boy looking because of his all black outfit.