Uprooted Novels & Stories

Tumingin naman sakanya si Elise na nakakunot ang noo habang nag-uunahan pa rin ang pagtulo ng mga luha nito. "You're not freeing yourself from the past. Ikinukulong mo ang sarili mo sa lugar na 'to. You're obviously running away from your life that you ruined yourself. And that life is not here... You visualized everything, Elise. You think you're already moving on as time passes by. You thought you've started a brand new life here, believing that you accepted everything from your despair in the past. Ask yourself if you're really here because you want to make yourself happy. Maybe you're glad that you met new people here. People that cherished you and vice versa. But you can't be completely

ngisi pa niya bago tuluyang bumaba at kumaway pa na parang bata. ​Pinagmasdan ko muna siyang makapasok sa loob ng bahay nila bago ko dahan-dahang pinaandar ang kotse pabalik sa bahay. But as I drove, the uneasy feeling in my chest slowly returned. Parang hindi talaga ako makatulog nito. Something definitely happened at that dinner table, and I was going to find out what it was. And fvck. Kailangan ko pa pala kausapin si Kadecy about sa amin ni Haylen. Maybe next dinner na kaming dalawa na lang, hindi na kasama ang tropa.

Nakapagpahinga naman na siya ngunit sigeng takbo at laro sa buong sala gamit ang mga biniling laruan ng Papa niya sa kaniya. "Mamaya na po, Mama. I'm going to wait for Papa." pumunta ito sa may gate at nilingon ang kaliwa at kanan. Ilang segundo din siyang nanatili doon nang wala talagang makitang kotse ng Papa niya ay nakanguso at busangit ang mukha nitong bumalik papunta sa akin. Siguro ay nagkaroon ito ng trauma. Trauma is the experience of disconnecting with a fundamental source of safety. It happens most severely when our attachment is severed to our primary caretakers. But there is truly an infinite number of ways the world can traumatize you, and to varying degrees.

“Mula sa pag-iwan, hanggang sa walang hanggan. Dumped to Forever—dahil ang paglayo ay naging daan upang mas mapatunayan na ang pagmamahal natin ay hindi matitinag ng panahon, panlilinlang, o anumang pagsubok na maaaring dumaan sa ating landas.” Sa sandaling banggitin niya ang mga salitang iyon, tila bumalik ang lahat ng yugto ng kanilang kwento at muling naglarawan sa isipan nila. “Dumped to Forever” ay hindi karaniwang kahulugan ng pagtatapos o pagtalikod—sa halip, ito ay naging kanilang sariling kahulugan ng tagumpay. Ipinapahiwatig nito na ang panahong inakala nilang katapusan ay naging simula pa lamang ng isang pagmamahalang mas matibay, mas malalim, at mas tunay.

Agad itong sumakay ng kanyang sasakyan at bumusina katulad ng kanyang nakakatandang kapatid at pinaharurot ito paalis. Agad namang isinara ng nagbabantay ang gate ng maalis ang sasakyan ng dalawang amo. PUmasok naman si Anesia sa kusina at inumpisahang maghugas ng kanilang pinagkainan. Matapos nitong maghugas ay nagtungo ito sa isang kwarto kung saan nasa loob nito ay mga gamit niya sa pagtatanim. Nagtungo agad ito sa hardin matapos makuha ang kanyang mga kakailanganin. -------------------

Naramdaman ko ang panlalamig ng buong katawan ko. Test? "Anong sinasabi mo…" "𝐶ℎ𝑖𝑙𝑑𝑟𝑒𝑛 𝑤𝑖𝑡ℎ 𝑝𝑜𝑡𝑒𝑛𝑡𝑖𝑎𝑙. 𝑆𝑢𝑟𝑣𝑖𝑣𝑜𝑟𝑠 𝑤𝑜𝑟𝑡ℎ 𝑘𝑒𝑒𝑝𝑖𝑛𝑔. 𝐴𝑠𝑠𝑒𝑡𝑠 𝑤𝑜𝑟𝑡ℎ 𝑏𝑢𝑖𝑙𝑑𝑖𝑛𝑔."

Her breath caught. There it was—just beneath her left breast—dark ink etched into her skin, H. A symbol she didn't recognize. A mark she hadn't asked for. The sight of it made her chest tighten, and before she could stop it, a single tear slipped down her cheek. Silent. Unnoticed. She knew something inside her had changed—and there was no going back.

Walang nangahas na magsalita sa kanilang dalawa kahit ako ay pinili ko na lang din maging tahimik at magmasid sa kagubatan na ito. Nabanggit sa akin ni Manong Liher na rito rin ang daan paalis ng El Kanjar, ‘di ba? Pero paano? Sa laki ng kagubatan na ito ay mahahanap ko ba ang daan paalis sa lugar na ito? Saan ko umpisang hahanapin ang daan sa napakalawak na kagubatan na ito kapag nagkataon? This forest has no any trance of having a way out of here in El Kanjar. Maybe it was hidden? A hidden track? This was frustrating the hell out of me.

Kabanata 21 “HYDRUS HORIZON HUGO, fck! Let go of my wrist. You shouldn't act this much. Anak ka ng constipated na tinapa!” Dejectedly, Sheeva kept on protesting and brave enough to ignored the heat his touch caused her. His hold was territorial.

Noong una, gusto niya itong hanapin sa ibang lugar, ngunit ayon sa mga taganayon, ang mga usbong lang ng Kumakapit na Ugat ang natangay ng ulan. Mayroong isang partikular na patch ng Clinging Root na tumubo sa gilid ng bangin sa loob ng halos sampung taon, sa pamamagitan ng ulan at araw. Higit pa rito, ang patch na ito ay may makapangyarihang mga katangian ng pagpapagaling. Kaya naman, nagpasya si Joshua na manatili at ipagpatuloy ang paghahanap sa 10 taong gulang na ugat na Clinging Root.