Ongoing In Tagalog Novels & Stories

Pu-ni-tive? Gusto kong umiyak sa inis.. Pakiramdam ko ay lalo akong naging mangmang sa harap niya. Ang tanging malinaw ko lang na naintindihan ay ang huling apat na salita. "H-Hindi ko po kayo maintindihan..." bulong ko, pilit na nilalabanan ang panginginig ng boses ko.

Basta kasi completed na, kahit gusto ko e update, di na talaga pwede. Ngayon pa ako nakakuha ng permission na e-ongoing to kaya ngayon pa siya mapagpapatuloy. Anyway, iyon lang... Sana may maligaw pa ring kaluluwa dito. If oo, salamat sa mga naligaw. hehe

Sabi niya sa akin. Hala siya, Halatang seryoso ang gagi. Tapos yung 'I love you' niya walang can. Tapos panis! I can revive you daw ack! HAHAHAHA. Kaya kitang buhayin sa tagalog HAHAHA. Pak na pak at may dating Yawa.

excited na sabi ni Rachel when she barged in my office (Zio- italian word meaning uncle) “Yap! One week and we are going back!” I smiled at her kaya napataas ang kilay niya “Magpapakilala ka na bilang isang Conti?” manghang tanong niya and I just nodded

“Hindi ba tapos na si Lolo? Medyo naging abala lang ako kagabi kaya nahuli ng gising.” Ang linya niyang iyon ay puno ng double meaning na agad nagbigay ng kakaibang imahe sa isipan ng lahat. Halos sabay-sabay ang tingin nila kay Angela. Mula sa anggulo ni Don Alacoste, agad niyang napansin ang mga marka sa leeg ni Angela. Napangiti ito at sinabi, “Jix, pakiluto nga ang bird’s nest na dinala ko mula Indonesia. Para kay Angela.” Natigilan si Angela, halos mapalunok. “Maraming salamat po, Lolo.”

Gusto ko pa sanang dagdagan pero 'wag nalang. Pagkatapos kung i-send tumagilid ako. Kung nandito lang siya, hindi maging ganito. Walang ganito. Ang hirap. Pero nandito na. Message from Lolo: "Really! Tell me the truth? Ayaw kung mapressure ka, Sien." Reply: "Ayos lang ako, Lolo. Sabihin niyo nalang sa'kin kung ano ang susunod."

Hihintayin kita. From: Gabriel OK. Mayroon bang problema kung bakit bigla kang napa-text na magkita tayo? Akala ko nasa province ka ngayon. From: Hannah Basta, Luke. Mayroon lang tayo pag-uusapan. Malalaman mo rin. Matapos ang kanilang usapan ay kaagad nagpaalam si Gabriel sa mga kasama na may pupuntahan lang siya saglit. "Sige, Boss kami na lang muna bahala sa kanila," sagot ni Alfred.

I want more than this— AGAD akong napaupo mula sa pagkakahiga. Natampal ko ang aking noo ng mapagtanto ang nangyari. What was that? Why did I dream of that? I sighed before laying in my bed again. I'm almost there, malapit na akong mabaliw.

Santrius: I'm sorry, babe. Busy kasi ako mamaya, eh. May pupuntahan ako kasama ang mga ka-klase ko. Alam mo namang umpisa na rin ng OJT namin. Bawi na lang ako sa susunod. Ako: Okay, ingat ka.

Parang pinipiga ang puso ko sa loob. “H’wag naman pati si Mama. Huwag naman pati siya. Maawa Ka naman sa ‘kin.” Huminga ako nang malalim bago muling pinunasan ang mga luha kong walang humpay sa pag-agos. “Sa buong buhay ko, ngayon lang. Ngayon lang ako magmamakaawa nang ganito. Pakiusap naman...” Umiling ako kasabay nang muling pagtulo ng luha galing sa aking mga mata. “Huwag si Mama. Huwag mo Siyang kunin sa ‘kin. Hindi ko kaya.” Mas lalong akong umiling kahit hilam na hilam na sa luha ang mata ko. Kahit nahihirapan na akong huminga dahil pakiramdam ko’y may malaking bago na nakadagan sa dibdib ko. “Pakiusap, hindi ko kaya. Hindi ko alam ang gagawin kung wala si Mama. Hindi ko kakayanin mab