Ongoing In Tagalog Novels & Stories

seryoso niyang wika “Ano ang sabi mo?” kunot noo kong muling bigkas. “Teka lang, ano ang gagawin mo? Saan ito? Saan mo ako dadalhin?” yamot kong wika at hindi maiwasan na kabahan dahil ang tinatahak naming daan ay hindi ito ang way pauwi sa bahay. Kasalungat iyun kaya naman, kaagad akong nakaramdam ng pagpapanic “Teka lang, teka lang, ano ito? Saan mo ako dadalhin? Mr. Fulgencio,kung ano man ang iniisip mo, huwag mo nang ituloy ha?” kinakabahan kong bigkas.

dagdag ko. “Please, I'm begging. Kung pwede ba umalis na lang kayo? Umalis na kayo, p-please..” pagsusumamo ko. Hindi ko alam kung ano pang mangyayari kapag tumagal pa sila dito. Marahas ko muling pinunasan ang luha ko bago tinalikuran siya.

Mabilis naman humupa ang kwentuhan, tawanan at kung ano-ano pa, sa crowd. "This milestone anniversary is a testament to the unwavering commitment and hard work of each and every one of you. Our journey has been marked by challenges and triumphs, by moments of uncertainty and moments of great success. Through it all, we have stood together as a united team, driven by a shared vision and a collective spirit of resilience. Magmula pa sa aming mga ninuno, Lolo, Lola, Tito's, to my older cousin, at ngayon, ako".

Palusot ko. "Kilala kita, hilain ko dila mo ng dumaretsyo pananalita mo e." Pagsusungit nito. "So san nga galing? Mukhang mamahalin ah?" Panguusisa nito. "M-may nagbigay b-birthday present.." saad ko. "Ahh ganon ba." Saad naman nito, wow parang di narinig na birthday? Ni hindi man ako ginreet kahapon tsk! May iba na kasing pinagkakaabalahan!

Compliment. "Finally! After years of planning, we're finally in one roof!" Tumili si Rei nang makapasok kami sa apartment na nilipatan namin. Matapos ang graduation namin, ilang linggo lang kaming nanatili sa Pontevedra bago lumuwas ng Manila.

tanong ni Kate. Here is the accurate Tagalog translation: "Buti na lang at nagising ka sa tamang oras. Kakatapos ko lang iproseso ang mga papeles mo para sa paglabas mo, at binigyan na tayo ng doktor ng permiso na umuwi. Kailangan na lang nating hintayin ang nurse na tanggalin ang dextrose mo," sagot ni Kei. Makalipas ang ilang minuto, isang nurse ang lumapit sa kama niya at tinulungan siyang tanggalin ang karayom mula sa kamay niya na nakakonekta sa dextrose.

Dahil sa pagkabigla ay hindi na nakapalag ang dalaga ay hinayaan na lang na mapahiga siya dito. Mabilis na pinatong ng lalake ang tuhod niya sa ibabaw ng sofa sa tapat ng nakabukang hita ng dalaga, “tell me, Danica… Did you know what sponsor means sa isang katulad mo na artista na kailangan na kailangan ng tulong?” Mahina ang boses nito na para siyang inaakit. “You offering yourself as their prostitute, now tell me, are you going to accept my sponsorship and willing to be my prostitute hm?”

bago umupo sa hapag at nagsimulang maglagay ng pagkain sa kaniyang plato. “Hindi ko inaakalang mapapaaga ang luwas mo. Augustin” kaswal na imik ng matanda. tila nagbabanta ang bawat kataga nito. “Marahil may pagtawag dito sa nayon kaya ako naparito ngayon, Ama.” umiiling na balik ng binata. Napakatindi ng hangin sa loob ng hapag ngayon. “Bakit ka naririto Pablo? tapos na ba ang pagaani sa hacienda?” dugtong pa ni Augustin.

Teenager lang? "Kanina ka pa nag-iilove you sakin. Baka mamaya magsawa ka na kakasabi niyan sakin." biro ko sa kaniya. Natawa siya sa biro ko. "Hindi ako magsasawang sabihin sayo ang tatlong salita na may walong letra na iyon. Kahit uugod-ugod na tayo, lagi kong sasabihin yun sa iyo para malaman mo kung gaano kita kamahal." aniya habang matiim na nakatitig sakin. Binigyan ko siya ng mabilis na halik sa labi.