Novel & Cerita Opening Prayer For Training

Iyong instructor pa daw ba. Puro talaga siya kalokohan kaya minsan natatawa na lang ako sa kanya. Pagkatapos namin mag-usap ay natulog na ako kailangan ko ng lakas bukas. Ngayong araw ay pumunta ako sa office para ayusin ang mga papers ko dahil bukas na kami magsisimula sa training. Masasabi ko na mabait pero medyo strict sila pero ayos lang. Ang mahalaga naman ay matuto ako at matanggap.

“This is part of may favor. Paano mo siya mababantayan kung di mo kayang protektahan ang sarili mo.” Nanahimik siya. Kalaunan ay bumaba na rin kami. Nakasunod lang din siya sa akin. Tanimik at malalim na nag-iisip. Mabuti nalang , hindi siya masakit sa ulo. Ipinaliwanag ng staff kung ano ang mga matutunan niya sa training. Una, self defense. Pangalawa, paano gumamit ng baril at kung paano lumaban.

Nagpatuloy na kami sa paggawa ng pangatlong topic para sa Operations Department. "Okay. Let's do this!" Sabi ko kay Andrei. Ipinaling ko muna ang isip ko sa trabaho para ma-distract ako. Isa pa, kailangan kong tapusin itong mga training materials dahil may target ako para ma-regular.

Pinaningkitan ko siya ng mata nang sa wakas ay lumingon siya sa gawi namin. "It’s not a waste of time if their offer is worthwhile," may diin kong sabi. "Ang mahalaga rito ay ang training na makukuha mo," pagpapatuloy ni Marco nang hindi na nagsalita si Caleb. "Masyadong prestigious ang organization na ito. You just need to sign this membership and endorsement form para makapagsimula ka na sa training next week—"

tawag niya bigla sa akin. Napatuwid ako ng upo. “Bakit?” “Kailangan mo na rin sigurong maghanda.” Napakunot ang noo ko. “Para saan?” Diretso niya akong tiningnan ng seryoso. “Ayokong masayang ang oras natin.” “Diretsyuhin mo na ako. Ano ba ang sinasabi mong kailangan kong maghanda?” “Training,” sabi niya. “Matinding training ang kailangan mo para paghandaan sila.”

Tahimik ang paligid, sanay na kasi ang tenga ko sa bawat ingay nila tuwing umaga, hanggang hapon. At doon ko narinig ang malakas na usapan nila nung dumungaw ako sa may bintana. “Maghanda na kayo!” Narinig kong sabi ng isa sa kanila. Ang lakas ng boses nito. Dahan-dahan kong inangat ang ulo ko, para makinig. “May training tayo sa kabilang area.” “Lahat kayo ay sasama!” Napakunot ang noo ko. Training sa malayo? Naisip ko agad na pagkakataon na ito para maitakas ako ni Zariyah.

Samantala ako ay magaling ako sa malayo at sa pag-pasok sa mga systems. Sa bawat araw na lumilipas, lalo kaming nagiging handa. Alam kong mahaba pa ang laban, pero hindi kami susuko. Sa tulong ng bawat isa, kaya naming harapin ang anumang panganib na darating. Habang nag-eensayo kami, naramdaman ko ang pagdating ni Tita Sky. "Mukhang seryoso ang training niyo ah," sabi niya habang pinapanood kami.

Sagot ni Israel habang hingal na hingal. “Iba ‘yang pagod niyo. Hindi kayo ganyan dati.” Sabi ni coach. Lumapit ito saamin at inamoy ang katawan namin. “Paamoy nga ng hininga niyo!” Sigaw niya kaya binuksan namin ni Israel ang aming bibig. “P*tangina naman oh. Bakit kayo nagyoyosi bago magtraining!? Diba sabi ko cigarettes are now allowed before the practice kasi nakakapag-pahina siya ng respiratory system?” Sigaw niya saamin.

We were all silent, enjoying the calming ambience of the place. "Our last training for today is meditating. Kailangan niyong maramdaman ang kalikasan, ilabas niyo ang lahat ng bumabagabag sa inyo." Napatingin ako sa kanya't napangiti, akala ko puro pahirap ang training namin ngayon. Baka may puso talaga itong si Trevor, slightly used nga lang.

“Pero kinakabahan ako para bukas. Opening na. Simula na nang totoong pagtatrabaho ko sa Montealta!” “Normal lamang iyang kaba mo, Milagros. Huwag mo lang kakalimutan iyong mga tinuro sa iyo no’ng orientation at training. Kayang-kaya mo iyan. Galingan mo at isipin mo palagi kung bakit ka nagtatrabaho.” Tumango siya ng isa. “Tama ka. Para sa lupa’t bahay!”