Romans & histoires Opportunity Missed

Habang tumatagal, mas nabo boring na ako at nawawalan ng interes na makipag usap pa sa kanya. The thought that I might be missed, that I might be sought after, crossed my mind. The possibility that my absence might be noticed, that my disappearance might trigger a search—it was a faint glimmer of hope in the overwhelming darkness. But the hope was fragile, easily extinguished. The reality was that I was alone, isolated, forgotten.

Natatakot niyang tanong. “I don’t know. Let’s hope na hindi at bigyan ka pa niya ng chance. Pero para malaman mo ang mangyayari ay puntahan mo na siya ngayon sa office niya. Good luck!” Umalis na si Miss Anggie matapos siya nitong kausapin. Huminga siya nang malalim. Kung sakali na matanggal siya sa trabaho ay malaki ang mawawala sa kaniya. Mahihirapan na naman siya na makahanap ng maayos na trabaho na may magandang sahod at benefits. Ngunit kung mangyayari iyon ay deserved niya siguro bilang kapalit ng kalandian niya.

Dagdag niya nang makalapit na siya sa akin. “I’m sorry, my schedule was packed last week and this week too so this is the only time I could come. I guess I’m not too late to accept the offer, right?” may kaba talaga sa dibdib ko lalo na malaking opportunity ito para sa akin. Kapag nakipagpartnership ako sa kanila, siguradong imamarket nila worldwide ang business ko. At malaking tulong ito para mas mabigyan ko ng magandang buhay ang anak ko.

"Sorry, sana pala tinawag na lang kita kanina nang tumawag ang asawa mo.” "Hindi ka nga dapat mag-sorry. Baka hindi pa talaga panahon para magkita kami.” "Iyon na nga, eh. Ang kaso sayang talaga iyong chance na iyon. Nagkausap na sana kayo ng asawa mo kung hindi lang wrong timing." Napangalumbaba si Sarina. Ito man ay hinayang na hinayang talaga sa lumagpas na pagkakataon.

Para tuloy nahihirapan siyang huminga dahil sa sobrang kaba na kanyang nararamdaman. "Wala naman." "Eh, bakit po..?" "Bibigyan kita ng magandang oportunidad," wika nito saka iginalaw-galaw ang swivel chair na inuupuan nito. Hindi niya maintindihan ang gusto nitong sabihin kaya kumunot ang kanyang noo. "Ano pong oportunidad?" Nagpakawala muna ito ng ngiti bago nagsalita. "Magkaroon ng inspirasyon."

May ilan pang hayagang nagbanta laban sa gaganap. Pero minsan lang dumarating ang ganitong oportunidad. Kapag pinalampas niya, baka tuluyan nang mawala ang tsansa niyang makapasok sa industriya. Hindi naman nauubusan ng magagandang mukha ang showbiz. Kailangan mong maging matatag sa industriyang ito. Kung hindi mo kayang tiisin ang kaunting batikos, mas mabuting umatras ka na.

Hindi n'ya ito naranasan kay David dati at ibang-iba ang relasyon n'ya kay Brook ngayon kaysa kay David. Kay Brook ramdam n'ya ang sensiridad ng binata sa kan'ya. At damang-dama n'ya ang pagmamahal nito sa kan'ya. She is so lucky to have him pero nalulungkot din s'ya na hindi n'ya pwedeng ipagmalaki sa lahat si Brook. Bakit ba kasi nagtagpo ang landas nila sa maling lugar at pagkakataon. What happened to them was a mistake pero hindi n'ya pinagsisihan ang kamalian na ginawa nilang dalawa.

Ang tono ng boses niya ay may kasamang panlilibak. "Ah, naiintindihan ko. Akala mo yata, mababa ang trabaho sa construction site, 'no? Kaya hindi ka nag-abiso at naghanap ka na lang ng ibang oportunidad. Tama ba? Kung naghanap ka ng mas magandang pagkakataon at hindi umubra, ngayon ay bumabalik ka na naman dito nang walang kahit kaunting hiya?"

Inis na inis na nga siya dahil sa mga empleyado ng mall na ito at ngayon ay binangga pa siya. Napahawak siya sa sintido at tumingin sa taas habang natatawa ng pagak. Frustrated na frustrated na siya sa mga nangyayaring kamalasan sa araw niya ngayon kaya konting pagkakamali lang ay ginagawa na niyang big deal. "Why don't you---" "I'm so sorry Mr., I was in a hurry that's why I didn't saw you,"