Novel & Cerita Outbreak In Tagalog

May caption na nakalagay at naka-tag pa. 'Visiting Colorado, USA. With Rafael dela Vega.' Ang pinsan niya siguro na madalas tumatawag sa kanya ang kasama niya sa sandaling iyon. Umabot na sa halos isang libo ang reacts at mahigit apat na daan ang comments. Nanginginig ang aking kamay sa pagbabasa ng mga komento. Kinakabahan ako sa maaaring makita na makasakit na naman sa aking damdamin pero hindi ko mapigilan ang sarili.

Tila nagdedeliryo niyang ungol. Tila lalo namang ginanahan si Ruby dahil dumoble ang bilis ng paglabas masok ng mga daliri nito sa kanyang lagusan. Hanggang sa naramdaman niyang malapit na niyang maabot ang kaluwalhatian. "I'm coming, baby...Oh God! Im comi---oh sh*t!" Paulit-ulit niyang pag-ungol hanggang sa mangisay na ang kanyang mga paa at tuluyan na siyang labasan.

Kj ka remember? Hayss. Oo nga naman. Bahala na si batman. Sana naman walang pang bubully na maganap sa outing nato. Nakakasawa na. Maingay ang loob ng van habang nasa byahi kami dahil sa mga tawanan at tuksoan na nangyayari. ''Hoy ang tahimik mo jan. Makisabay ka naman.'' tawag ni Nica sa atensyon sabay sundot sa may tagiliran ko.

naiinggit na sabi ng isa. Sabi ng isa, “Magandang balita iyan. Hindi kami makakalaban sa iyo.” “Si David ay parang Adonis,” sabi ng isa pa. Ang grupo ng mga kabataang lalaki ay uminom ng ilang mga inumin at nagsimulang magyabang sa kanilang sarili.

Ngunit pagpasok niya sa medical tent, mabilis na naglaho ang anumang alaala ng init at pagnanasa. Sumalubong sa kanya ang isang nakakagimbal na eksena. Puno ang tent ng mga sibilyan na nakahiga sa sahig, sa mga sirang cot, at maging sa labas ng tolda. Dahil sa matinding pinsala ng Bagyong Lopez, nasira ang mga poso at linya ng malinis na tubig sa mga kalapit na sitio. Ang resulta: isang mabilis at nakamamatay na pagkalat ng epidemya at impeksyon sa bituka. Mga bata, matatanda, at mga inang nag-iiyakan ang nakapila.

Matinding pagsusuka, sunod-sunod na pagtatae, ar mabilis na panghihina. Noong una ay inakala ng medical team na simpleng acute gastroenteritis lamang. Ngunit makalipas ang ilang oras ay dalawa pa ang dinala, pagkatapos ay lima. Hanggang sa kinagabihan... Labingwalo na ang pasyente. Tahimik na nagkatinginan ang mga doktor. "Hindi na ito isolated case. Possible outbreak." Bumigat ang mukha ng mission coordinator. "Dahil ba sa tubig?"

Ang Reaksyon ng Daigdig Habang nagaganap ang madugong engkwentro sa ospital, ang mundo sa labas ay nasa state of shock. Ang video ng pagbaril kay Seraphina ay naging viral sa bawat sulok ng internet. Ang hashtags na #JusticeForValeriano at #WhoIsTheArchitect ay naging trending.

Mayroon siya biglang naisip at saka mahinang nagtanong, “Paano naman ang outbreak 30 years ago?” Tinitigan siya ni Daniel, sandaling namasa ang mga mata niya. “Ang outbreak 30 years ago?” Huminto siya sandali bago tumawa, “Aksidente lang yun.” Kinilabutan si Maisie sa walang emosyon sagot at pagtawa ni Daniel. “Aksidente? Sinadya mong ilagay ang virus sa water tank ng hotel, at aksidente lang ang tawag mo dun?”

pucha "Cal?" sabi ni Essay sa kabilang linya "Bakit?" "Wala lang di mo kasi ako tinawagan akala ko may sakit ka" Nagkunwari akong inuubo ng malala "Sa tingin ko nga may sakit ako... malala" sabi ko sakanya habang patuloy sa pag acting na may sakit "Ubo?" "Hindi... mas malala pa jan" "Huwag mong sabihing...covid?"

Napahinga ako ng malalim. "Fine, ano bang sasabihin mo? Shoot it," tumayo siya nang deretso, huminga nang malalim at bumulong ng alien words. "Gustokongmagsorrykasiangtangamo," napasimangot ako sa sinabi niya. "What the hell was that?" Huminga siya nang malalim na tila hirap na hirap at tumingin ng matalim sa akin.