Novel & Cerita Outbreak In Tagalog

Sobra ba siyang nasaktan noon? I kissed it, like I was making the pain go away. Nababaliw na siguro ako, pakiramdam ko ay hindi na ako ito. "Fuck, I said fucking stop it!" Hindi ako nagulat sa kaniyang sigaw, nagulat ako sa aking sarili. I was just staring at him. Inihiga niya ako at umupo siya ng kama. He palmed his face and looked at me. Naglalabasan na ang ugat sa kaniyang leeg.

Mas madaling sirain ang dati ng sira. Noong 2019 pa ito nagsimula sa Wuhan, China na kumalat sa iba't-ibang bansa gaya ng Russia kaya naging epidemic. Hiniling ng mga Pilipino sa ating Presidente na mag-travel ban nang mas maaga para masigurong walang makakapasok na taong may virus dito ngunit sinabi niyang hindi naman daw ito dapat katakutan. Kaya ayun, hindi siya nagtravel ban nang mas maaga kaya nagkaroon ng positive sa bansa. The first case of NCoV in Philippines is a 38 year-old female Chinese who arrived in the Philippines last January 21 for vacation. 'Yung sintomas niya ay ubo siya nang ubo kaya nagpacheck na siya sa isang ospital at nakompirmang NCoV nga iyon.

“Cherry… ‘wag mong sabihin sa akin na…” Bago pa matapos ng ina ang sasabihin, nag-ring ang cellphone niya. Si Marites. “Cherry!” Bungad ng kaibigan niya sa kabilang linya. “Napanood mo na ba ang balita? May COVID outbreak sa Blue Ocean Cruise Ship!” Namilog ang mga mata ni Cherry. Halos hindi siya makahinga. “Cherry, nandun si Jal at si Prescilla. Ano sa tingin mo—”

sabi niya sa akin at ngumiti. Pagpasok namin sa nag-iisang pinto rito sa taas ay ang malakas na tugtog at hiyawan ng mga tao. There's a wild crowd in the dance floor and some tables around, may grupo ng kalalakihan na lumapit samin at kinawayan si Alessandro. "Bro! We didn't expect you to come here," nakipagyakapan pa si Alessandro sa mamang lalaki at sa iba pa.

"Oh. Matulog ka nalang mamaya sa byahe." "Okay guys!! Punta na tayo sa bus." Tawag ni si Rico. Agad naming binitbit lahat ng gamit namin at dinala sa bus. Naghanap ng mauupuan at pumwesto na. Nasa pag-iiscroll ako sa newsfeed sa social media nang mapansin ko ang isang kalalabas na balita.

tawag sa akin ni Sage na nagpalaki ng mga mata ko. “P-Pogita?” “Taksil ka talaga, Tabitha! May endearment na pala kayong g*ga ka!” maktol ni Basilyo. “M-Melabs? W-What’s the meaning of this?” tanong ni Mario Jose na sa unang pagkakataon ay tumama s’ya sa english. “Bakit?” pabulong kong tanong kay Sage. “Open your mouth.” “B-Bakit?”

' gigil na sabi niya sa isip. "Bakit naman sasakit ang ulo ko sa isang baso lang ng alak?" Pabirong umirap si Luke bago dumukwang at tumulong sa pagkakarga. "Tabi, sir!" Imbes umalis ay humakbang palapit si Logan sa kaniya. Halos mabitiwan ni Luke ang dala-dalang bag. Hindi niya napigilan ang sarili at umatras. Doon lamang tumigil si Logan sa paglapit. Iniangat nito ang kamay at idinantay iyon sa kaniyang noo.

"What are you doing?!" "Landscaping." Kumunot ang noo niya. "In Tagalog, nagbubunot ng damo. Pinasosyal ko lang." Madami-dami na rin itong nabubunot. Tagaktak na ang pawis nito sa katawan at sa gilid ng mukha nito. Tumayo ito at lumapit sa kanya. "O, bakit sumisigaw ka? Ang aga-aga pa galit ka na naman."

Kaya naman hindi ko maiwasan na magulat, idagdag na rin ang bigla kong pagkaalala sa isang tao. Pilit akong ngumiti sa mga anak ko at saka tiningnan ang aking pamilya na nakangiting nanunuod. Mukhang narinig na nila ang dalawa na magsalita ng Tagalog dahil hindi na sila nabibigla roon. Napailing na lamang ako at iwinaksi ang pumapasok na alaala sa aking isip. Mabuti na rin ito para matuto silang makipag-usap sa ibang bata.

Maaga akong nagising para tulungan si Lola sa pagluto ng almusal. Maagang dumating ang mga magsasaka para daw kausapin ang mga bisita ni Nanay. “Manay, sisay a kaiba mong magayun na raraga?”-magsasaka Napatingin ako kay Nanay dahil sa tanong ng isang magsasaka habang nakatingin ito sa ‘akin. Tinatanong n’ya kung sino daw ang kasama ni Nanay na ‘raraga’ it means dalaga ‘magayun’ it means maganda ‘manay’ it means ate ‘sisay’ it means ‘sino’ in Bicol.