Overrated In Tagalog Novels & Stories

Napa sobra ata ako sa alak at lasing na lasing ako. Bigla naman akong napapikit dahil kumirot naman ang ulo ko sa sakit. At biglang may pumasok sa isip ko na salitang "I love you mahal ko. At patawad." "Huh?" Bigla ko nalang sabi saakin sarili. Bakit naman nya sasabihin saakin yun? Bakit wala na akong maalala masyado?!

Napalitan iyon ng paghanga. "A-ae-ng s-sabiy k-ow, w-would you mind helping me," inulit ng lalaki ang sinabi niya kanina. Nakakatuwa pakinggan ang tagalog niya dahil slang. Pero dahil hindi ako sanay magsalita ng English ay pautal utal ako. “Aahh… ehh…. wha-at is your name?” antigas ng dila ko. Pinagtawanan ako ng lalaki. Lalo siyang naging cute sa paningin ko.

Maka over react wagas! “Tsk, you're being overreact. If you're not jealous, then fine. And don't worry, I know you have a fiancé and you love her. Hindi ko nakakalimutan ‘yun. Also, don't get mad at Night, he's my close friend, ganon na talaga kami sa isat-isa… Isa pa hindi niya kinukuha ang atensyon ko at oras… Kasi sa'yo lang ang atensyon at oras ko. Okay?” Sabay kindat na siyang kinalaki ng mata niya.

"Remember,Hindi ka nalunod kanina pero ngayon..lulunurin Kita sa sarap" OMG! So galit na siya?! ------------

“Iba rin ang tabas ng dila ni Deborah, pre. Malakas!” Sinamaan ko na lamang sila ng tingin ngunit pagpihit ko patalikod ay pasimple rin akong napangiti. Maliit? Tingnan na lang natin sa banda riyan kung alin ang mas maliit Deborah. Ang height mo o itong alaga ko.

Gusto man niyang maniwala ay hindi niya magawa. "Sige, kung talagang wala kayong masamang ginagawa, at napuwing ka lang kaya magkadikit ang mga mukha ninyo, dapat ba talaga 'kong magpasalamat?! Sinuway mo na naman ako. Sinabi kong ako na ang gagawa ng paraan para sa pera. Ang galing mo rin talagang makinig!" Sarkastiko ang dating ng pagkakasabi niya ng mga katagang iyon. Hindi maiwasan mapaisip na mayroong mga taong walang delicadeza at napakamalas niyang may nakilala siyang dalawa at minamahal niya pa ang isa. Nakakuyom ang dalawang kamao at namumula ang mukha sa galit, naghahabol na rin siya ng hininga dahil sa pagpigil ng mga katagang gusto niya pang pawalan.

Literal na tumindig ang balahibo ko. Isasabi ko ba ito kay Nicka? Eh delulu 'yon eh. Masiyado siyang makakapagisip ng mali. Si Nicka talaga dinadamay ako sa pagiging overthinker. — BUONG araw kong katabi ang pusa ko oo pusa ko na 'to. Mayro'n na nga siyang name tag na nakasabit sa leeg niya, sayang at hindi ako nagpangalan sa kaniya. Kulay abo siya kaya tama lang lang naman siguro 'yong pangalan niyang Ash.

Tanong kothrough my mouth full of food. "It's the city's fruit. Ang yabang nila. Sila ay sikat sa pagkakaroon ng masarap na prutas na ito na tinawag na 'The Durian Capital of the Philippines' sa lungsod." "Oooohh," Tumango ako at nagpatuloy sa pagkain. Mula sa isang sulok, nakita ko siyang nakatitig sa akin, may ngiti sa kanyang mukha.

baling nito sa ama. "Madali lang iyon, anak. Tatawag nalang ako." Itinaas baba nito ang kilay nito at ngumiti sa bata. "Enchanted? pero masyadong malapit dito. Sm or sa Nuvali? Malapit lang din iyon dito." Anito at tila nag iisip pa. "O kaya, sa Tagaytay tayo? Or sa batangas doon sa fantasy ba iyon?"