Pagkatapos Mga Nobela at Kwento

dagdag pa nito. “Salamat, Kendra.” sabi niya rito at pagkatapos ay niyakap ito. Mabuti na lamang at naroon ito dahil kung hindi ay baka nagmumukmok na siya. …

Nakangiting sagot nito “Ahh okay.” Maiksi niyang sagot at saka mabilis na kumain dala ng excitement Matapos kumain ay saglit siyang nag shower at nag ayos ng sarili. Tulad ng gusto ng kaibigan isinuot nga niya ang regalo nitong set ng jewelry, sumilip pa ulit siya sa salamin bago tuluyang lumabas ng silid. Nakita niya ang gwapong asawa na matiyagang nahihintay sa kanya sa labas.

CHAPTER 145 Crizaliah Valen's POV "THE LEGACY WE LEAVE." --- May mga pagtatapos na hindi mo napapansin. --- Hindi ito katulad ng isang malaking laban na may huling eksena. --- Hindi ito katulad ng isang p***o na biglang nagsasara. --- --- Minsan... --- Ang pagtatapos ay dumarating nang tahimik. --- Sa isang simpleng umaga.

“pagkatapos? paano ako makakawala sayo?” “Eight months. Matapos ang walong buwan ay mawawalan na ng bisa ang kasal natin. Doon na kita papakawalan. Bibigyan kita ng pera, bahala kana kung anong gusto mong gawin pagkatapos.” Matagal akong natahimik sa sinabi nya. “pag-iisipan ko” ~end of flashback~ Hawak-hawak ko ngayon ang card na binigay nya sa akin bago ako umalis. Nakalagay dito ang pangalan, contact number, at address nya.

tapos may pafollow up pa na banat ng "Bahala ka sa buhay mo" ganyan dapat yon kaso iba yung lumabas na follow up eh "Paalis na ako" sabi ni essay "Hintayin kita sa may pinto" "Ha? huwag na noh" "Bakit? sino magbubukas sayo ng pinto? may susi ka ba?" pamimilosopo ko sabay bawi ko din nga "Joke lang hahahaha hihintayin kita sa pinto kasi gusto na kita makita agad gusto ko na makita yung maganda mong mukha"

At kung ganoon man ay magbibigay siya ng tip sa waiter. Matapos makuha ng waiter ang in-order niya, nag-thank you ito at umalis na. Minutes later, nakahain na sa kaniyang harapan ang in-order niya. It looks so familiar to her. Ang amoy nito ay pamilyar din. Kinain niya kaagad ito. Ninamnam niya ang bawat kagat. Kahit ang lasa ay pamilyar talaga sa kaniya. Napatingin siya ulit siya sa menu baka ay nagkamali siya ng order, pero hindi nang makumpirmang iyon naman talaga ang order niya.

chapter 3 kate pov "thanks sa paghatid best. ingat ka sa pupuntahan mo!."pasasalamat ko kay bessy ng makarating na kami sa tapat ng pinagtatrabahuhan ko. " ok best ikaw din ingat,muaahh!"paalam din niya sa akin bago umalis. ***

Pagkatapos magdalawang isip, nagsend siya ng text. [Tulog ka?]

Khaliyah POV Pagkatapos ng mahabang araw, sa wakas ay naisara na rin namin ang silong kung saan ginagawa namin ang mga jam. Ang sarap sa pakiramdam na matapos ang lahat ng orders ngayong araw, lalo na’t maayos naming nai-deliver ang mga produkto sa tulong nina Beranichi, Poge, Uda at Ipe. Pagkauwi nilang lahat, nagsi-uwian na rin sila para makapagpahinga. Ako naman, gusto ko na sanang mahiga at ipikit ang mga mata ko kahit ilang minuto lang.

Sa ilang daglit pa, ang bawat bitak ay nagliyab at sinunog ng kanyang sariling apoy hanggang sa alingawngaw na lamang ng pag-iyak ng kalaban ang matira sa aming mga pandinig. Sa wakas, makalipas ang mahigit isang linggo ng pakikipagpatintero sa kalabang ito na umagaw sa masasaya sana naming momento, natapos rin ang lahat. Natuldukan rin ang kanyang kasamaan. Ito na ang pinakahihintay naming tagumpay at katahimikan.