Pagmamahal Sa Bayan Halimbawa Mga Nobela at Kwento

"Ahh.....para saan po ito kamahalan" Ang nagugulumihanan ko namang tugon kasabay ng pag abot sa ipinagkaloob nyang palamuti. at dahil sa hindi ko naman alam kung para saan ito ay nagawa ko itong paikutan ng tingin "Kamahalan, Isa itong tanda ng pag-aasawa, at dahil kayo ang itinakdang prinsipe kailangan nyong ipagkaloob ang palamuti sa babaeng inyong nais na maging reyna."

Parang isang halaman lang 'yon na kapag hindi mo inalagaan at hindi mo diniligan ng pagmamahal ay unti-unti ring mamamatay. “Mahal... Mahal na mahal...” Pero ang hindi ko maintindihan ay kung bakit sa kabila ng mga natamong pasakit ni mama kay papa ay nagawa niya pa rin akong sagutin ng ganoon. Bakit mahal niya pa rin si papa?

Tumingin siya sa kanila nang diretso, puno ng katiyakan ang kanyang mga mata. “Ang pagmamahal ay hindi nasusukat sa yaman, sa katayuan sa lipunan, o sa pakinabang na makukuha natin sa isang tao. Ang tunay na pagmamahal ay nakikita sa puso, sa kabutihan ng kalooban, at sa kakayahang magbigay ng tunay na kapayapaan sa kaluluwa. Si Lyka ay hindi mayaman, hindi galing sa angkan na kauri natin, ngunit siya ang nagturo sa akin kung ano ang tunay na halaga ng buhay. Siya ang nagparamdam sa akin ng kaligayahang hindi kayang ibigay ng anumang negosyo o ari-arian.”

Sabi nila, ang pag ibig ay sing tamis ng asukal, minsan ay sing pait ng ampalaya o di kaya'y sing tabang ng tubig. Kailanman ay hindi ko naisip na maaari kong maramdaman o iparamdam yun kahit na sa kaninong tao, tanging pagmamahal lang sa kapamilya ang gumabay sa akin simula pagkabata.

"Damn you! Ikaw lang ang nagpalambot sa matigas na pusong ito at nagpalusaw sa kamay ko na bakal. I love you so much baby, again and again. At bibilisan ko ang pagaling para maihatid na kita sa simbahan at hindi sa huwis lang. Hindi man ako ang unang lalaking ikinasal sayo atleast ako ang lalaking maghahatid sayo sa altar. And this time, it's all for real and our love towards each other is so real. Papakasalan kita dahil mahal na mahal kita at gusto kong makasama ka habang buhay. Magpapakasal tayo dahil mahal na mahal natin ang isa't isa. At wala ng sinuman ang makakapigil at makakapaghiwalay sa atin mahal ko." Buong pusong salaysay niya sa luhaang mga mata kaya tuluyan na rin akong napaiyak

Paalam na muna mahal ko Nagmamahal Maria Mahal kong Arellano, Isang buwan na pala simula noong makarating ka sa hacienda at pamunuan ang mga trabahador ninyo. Masaya ako na nakakasama kita kahit na sa ganitong paraan man lang at alam ko na mababa ang tingin mo sa akin. Alam ko naman na babae ako at walang pina-aralan at higit sa lahat ay galing sa hirap kaya alam ko na nagdududa ka sa akin. Hindi naman dahilan ang pinag-aralan para masabing wala akong kakayahan sa ganitong larangan. HIndi lang lalaki ang may kakayahan na patakbuhin ang ganitong kalawak na hacienda dahil kahit katulad ko na babae na dapat nasa tahanan lamang ay mayroon sapat na kaalaaman at kakayahan na mapalakad ang lupain n

"Pero bakit tayo nasasaktan? Nagmamahal lang naman tayo?" Nabigla siya sa tinuran ko. "Na... nag mahal ka na ba?" Pagtatanong niya. Kita ko sa mata niya na parang nanlulumo siya at naghihinayang. Bumaling ulit ako sa dagat bago sumagot, "Basta sagutin mona lang kuya." Tumikhim muna siya pagkatapos sumagot, "Nasasaktan ang isang tao dahil nagmamahal siya. Dahil pag nagmahal ka ka-akibat na nito ang pighati at saya."

Unti-unting pinisil ni Mama ang aking kamay. "Pasensiya na Mama pero hindi ko po kayang gawin 'yung sinabi ninyo. Gano'n naman po talaga kapag nagmahal ka, may pagkakataon pong masasaktan ka. Hindi naman po perpekto ang love, nasa tao po 'yan kung gusto niyang sumugal o hindi," litaniya ko.

Malinaw na malinaw sa akin ang sinabing 'yon ni mama. "Hindi naman po talaga yaman ang habol ko sa kanya, eh. Mamahalin ko pa rin po siya kahit mahirap siya kung nagkataon man na kagaya rin natin siya mahirap. Hindi yaman ang dahilan kung bakit minahal ko siya, eh. Ang yaman po ay nawawala pero ang pagmamahal po talaga ay hindi lalo na kung parehas kayong tapat at may pagpapahalaga sa isa't isa. Hindi lahat kayang bilhin ng pera ang pagmamahal. Minahal ko po siya dahil hindi sa siya ang tinitibok ng puso ko kundi siya ang nagbigay ligaya at kahulugan sa buong buhay ko. Tinanggap niya po ako kung ano po ako," paliwanag ko kay mama na hawak-hawak ang mga kamay ko.

"Promise Mommy, kahit may Tita Prescilla, ikaw lang ang Mommy namin." At doon, sa gitna ng gabi, sa loob ng isang simpleng sasakyan, nabuo ang isang uri ng pagmamahal na mas matatag kaysa anupaman—ang pagmamahal na ipinaglaban, kahit hindi na nakuha ang pangarap na “buo.”