روايات وقصص ضمن Pagpili

----------------------------- GOODEVENING PA VOTE ULIT PARA GANAHAN NAMAN AKO MAG UD. btw nasa f* account ko ang picture ni kudos🤎🦋

Pitong taon—sa tagal ng panahon na ito ay dapat sapat na para kahit ang mga matitigas ang ulong mga tao na magkaroon ng nararamdaman para sa iba. Pero, hindi niya ito nagawa; ang mayroon lang siya para sa akin ay pagkamuhi. Bukod pa doon, ang rason niya para kamuhian ako ay kalokohan. Dahil sa ayaw ko siyang ibili ng mamahaling mga laruan o kaya hayaan siyang maglaro sa phone niya ng hindi pa niya natatapos ang homework niya. Ang pinakamalaking rason ay ang pagtanggi ko na hayaan si Leia na maging nanay niya.

Umiwas ako ng tingin at pinanatili ang sarili na walang reaksyon. "Ngayon ay papapiliin namin kayo kung saan ninyo gusto. The other floors will have their votes, kung saan ang nakakarami, doon tayo. But you have to decide as a team. Ang suggestion ni Mr. Alcantara ay out of the country." "WOW! OUT OF THE COUNTRY!!"

Pakatotoo na sagot nito sa dalaga. "Maari mo bang e-consider ang aking kapatid sa choices mo? Ayaw ko siyang mamuhay mag-isa hanggang sa pagtanda. Sino ang mag-aalaga sa kanya kung wala na ako?" malungkot na wika ni Marie.

sagot ko habang nasa mga pagkain ang paningin "Kung ganon, bat nakukuha mo pang mamili ng pagkain kesa ang magtago?" Huminto ako sa pagpili ng kukunin saka bumuntong hininga "Hindi naman porket mukhang ok yung tao, ok na talaga siya. Yung iba, mas pinipili lang talaga nilang itago yung nararamdaman nila kesa ang magmukhang mahina" matamlay akong tumingin sakanya "Oo nakakatakot ang lugar na toh, oo nakakatakot ang mamatay, pero mas nakakatakot yung di mo manlang napasaya yung sarili mo kahit saglit"seryoso kong dagdag sakanya saka muling binaling ang tingin sa tinitingnan ko kanina

Amber Pov Gaya ng sinabi ni Phil ay sinamahan nga niya akong bumili ng kotse kinabukasan. Wala akong choice kundi amin sa kanya ng totoo na marunong naman talaga akong mag-drive ng kotse. Isang black Honda Civic ang pinili ko dahil ito lamang ang pinakamura sa lahat ng mga brand ng kotse na nais niyang bilhin sa akin. Ang gusto niyang bilhin ay ang puting BMW ngunit tumanggi ako dahil sobrang mahal ng price nito. Halos malula na nga ako sa presyo ng Honda Civic mas lalo na nang malaman ko ang presyo ng BMW. Mabuti na lamang at pumayag siyang Honda Civic na lamang ang bilhin niya. Maganda rin naman ang kotseng ito at mahal din. Kapag natapos na ang marriage contract namin ay isasauli ko na la

Matigas at malamig ang tingin niya habang patungo sa pinto, determinado akong hanapin. Nang maramdaman ni Darcy na nawawala ang pagkakataon niya, tinangka niyang kunin muli ang atensyon ni Felix. Kinuha niya ang video ng pagpapahirap sa akin at pilit na ipinapanood sa kanya. Nagkunwari siyang nasaktan, "Hindi mo alam kung gaano siya kakapal. Tingnan mo, in-upload ko pa sa internet ang video, at lahat sila nagsasabing nararapat lang sa kanya!"

‎Pinilit akong tumingin sa kanya— ‎na parang wala akong choice kundi maging totoo. ‎“At kung may isang bagay akong siguradong gusto kong gawin araw-araw…” sabi niya. ‎“Anong bagay?” ‎Lumapit siya. ‎Mas malapit. ‎Hanggang sa halos magdikit na ang labi namin— ‎“Yung piliin ka.” ‎Hindi ko na napigilan.

CONFIRM PARTICIPATION May maliit na blinking cursor sa tabi ng button. Nagdadalawang- isip pa ako kung pipindutin ko 'yon. Pero pinikit ko ng bahagya ang mga mata ko, pero nakakakita pa rin. Oo nga maarte na sa tingin, pero hindi ko alam, dahil nagtatalo ang pakiramdam ko. Ayon na nga, yung daliri ko na ang nag- desisyon at para bang nagkaroon ito ng sariling pag-iisip. Na-tap ko na ang cofirm button.

“At pipiliin kita… kahit hindi mo na ako piliin.” Ngumiti si Annatalia—isang ngiting puno ng kapayapaan, hindi pangako. At sa unang pagkakataon, pareho nilang naintindihan: Hindi pa ito ang katapusan. Ngunit hindi rin ito simula. Isa itong paghaharap—na kailangang mangyari bago ang tunay na pagpili.