Novel & Cerita Painful Love

เขาบอกเสียงลอดไรฟัน “แล้วคุณรู้ได้ยังไงว่าฉันไม่เจ็บปวด” น้ำตาของเธอไหลอาบสองแก้ม เพราะสุดจะกลั้นไว้แล้ว

คิมหันต์รู้ว่าเธอยอมเพราะรักลูก ในขณะที่อวิกาไม่เข้าใจตัวเอง สองปีก่อนหน้านั้นเธอทุกข์ใจเพราะเขาไม่ต้องการลูก กับวันนี้ที่เธอเห็นเขาเป็นฝ่ายทุกข์ใจบ้าง เธอก็ไม่ได้มีความสุขมากขึ้นเลย เธอไม่รู้ว่าความทุกข์ที่เกิดเพราะถูกคนที่รักทำร้าย กับทุกข์ที่เห็นคนที่ตัวเองรักทุ กข์ใจ อะไรที่มันทรมานมากกว่ากัน

สะโพกหนาเริ่มขยับอย่างช้าๆ เนิบๆ ทุกครั้งที่เขาขยับ ได้สร้างความเจ็บให้แก่ส่วนนั้นของร่างกาย ความรู้สึกเหมือนจะฉีกขาดเสียให้ได้ ฉันได้แต่โอบกอดร่างหนาไว้แน่น หายใจรวยแรงรินรดที่อกแกร่ง น้ำตาปริมไหลเป็นระยะๆ ร่างสูงโน้มตัวลงเล็กน้อยเพื่อบรรจงจูบลงที่หน้าผากมนอย่า งปลอบโยน “อ่า ไม่ไหวแล้ว... แน่นมากเลย” เสียงร่างสูงขบกรามแน่นจนได้ยินเสียงฟันกระทบกัน ไม่เพียงแค่นั้น เอวสอบก็เริ่มจะขยับเร็วขึ้น แรงขึ้น

"ตาเพลิง!!" เกวลินนิ่งไปสักพักและไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมาในตอนนี้ คำว่าไม่รักจากเขาว่าเจ็บมากแล้ว แต่คำว่าไม่มีวันรักยิ่งตอกย้ำให้ใจดวงน้อยแทบแตกสลายมากขึ้นไปอีก เธอพยายามข่มน้ำตาที่รื้นขึ้นมาในดวงตาจนมองอะไรพล่ามัวไปหมด ก็พระเพลิงไม่ชอบเธอไง การที่เขาจะปฏิเสธเรื่องนี ้มันก็ไม่แปลก แต่ถ้าเธอไม่ต้องรับรู้หรือได้ยินมันเลยน่าจะดีกว่า

เธอมองเข้าไปในดวงตาลึกล้ำดุจรัตติกาลของเขา ค่อยๆ พูดอธิบาย “ฉันไม่รู้ว่านายทะเลาะอะไรกับครอบครัวมา แต่บางครั้งคนเราก็เติบโตขึ้นจากความผิดหวังและเจ็บปวด ไม่ได้มีแค่ความสุขซะทั้งหมด เกินไปมักไม่ดี น้อยไปก็ไม่เพียงพอ นายต้องเรียนรู้ที่จะปล่อยวางบางสิ่งเพื่อไปต่ อ”