Novel & Cerita 痛い恋

พั่บ พั่บ พั่บ ผมกระแทกเอวใส่หวานแบบเข้าสุดออกสุดแต่ทำแรงไม่ได้ มันโคตรเสียวและโคตรทรมานแถมน้องสาวของหวานก็ตอดไม่หยุดมันทำให้ผมแทบจะทนไม่ไหว ผมก้มลงจูบหวานเพื่อบรรเทาความเสียวเธอจูบตอบผมอย่างเร่าร้อนเช่นกัน

“จะมาหวงตัวอะไรตอนนี้ ทั้งที่ตอนแรก… ก็ประเคนให้ฉันถึงที่ไม่ใช่หรือไง” กึก! พรวดดดดด!!!! “อ๊าา~” คริสตัลไม่ได้พูดอะไรไปมากมายกว่านี้ ร่างกายของเธอก็สั่นสะท้าน ความเจ็บที่ไม่เคยจางหายไป ฟีนิกซ์มอบความรู้สึกนั้นให้ฉันอย่างถึงใจ ไม่ปฎิเสธเลย ทั้งขนาด และความย าวที่มัน.. สร้างความทรมานให้กับร่างกายของฉัน ความกรึ่มเมาก่อนหน้าถึงจะยังไม่สร่างไปจนหมด แต่ก็ไม่อาจมึนเมามากพอที่จะทำให้ฉันสนุกสุขสรรค์ไปกับการร่วมเซ็กส์ในครั้งนี้

ือนนางใช้ปลายมีดกรีดลงไปที่หัวใจตัวเองทีละแผลๆ ก็ไม่ปาน ลักษมีร้องไห้แต่ไม่ฟูมฟาย เธอยินดีทำตามที่มารดาขอร้องแม้นั่นจะหมายถึงการที่ต้องฉีกหัวใจตัวเองออกเป็นชิ้นๆ ก็ตาม แม้บุตรสาวจะมีทีท่าประหนึ่งว่ายอมรับความเจ็บปวดนั้นได้แล้ว ทว่ามิ่งขวัญกลับรู้สึกได้ถึงแรง กระเพื่อมของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ลักษมีไม่ได้เป็นลักษมีคนเดิมอีกต่อไป เวลาเท่านั้นที่จะช่วยเยียวยาหัวใจที่แตกสลายดวงนั้นได้

ความโกรธของเซี่ยวหลานถึงจุดเดือด นางปรี่เข้ามาหมายจะตบหน้าเจียงหนิงด้วยความโมโห แต่เจียงหนิงที่มีวิชาป้องกันตัวอยู่บ้าง จับมือของเซี่ยวหลานได้อย่างรวดเร็ว จากนั้นนางก็ใช้มือของตนเองตบหน้าของเซี่ยวหลานอย่างแรง จนเซี่ยวหลานเซถลาลงไป เซี่ยวหลานยืนขึ้นอย่างช้า ๆ ใช้ มือกุมแก้มที่ถูกตบไว้ ขณะที่ดวงตาของนางเต็มไปด้วยความเจ็บปวดและความโกรธเกรี้ยว “เจ้ากล้าตบหน้าข้าหรือ?” นางกล่าวด้วยเสียงที่สั่นเครือจากความอัปยศ

ตอนที่๙ ทวงคำสัญญา “เรื่องราวมันเป็นยังไงระหว่างแกกับแม่วิกกี้ลูกสาวเพื่อนแม่แกน่ะ” เจ้าสัวกิตติไม่ชอบใจนักกับข่าวที่เพิ่งรับรู้ แต่จะให้ไปว่าที่ตัวลูกสะใภ้เขาก็คงไม่เกิดประโยชน์อะไร

เอมิลี่รู้สึกเจ็บแปลบที่หลังเนื่องด้วยแผลของเธอที่ยังไม่หายดี ความเจ็บปวดทำให้เธอรู้สึกรำคาญมาก ไซล่าไม่ต้องการจะมองเอมิลี่ เธอจึงเดินขึ้นชั้นบนต่อ ไซล่าคาดไม่ถึงว่าเอมิลี่ เควสจะเป็นแฟนคลับของจอช แบตตันด้วย

เขากระแทกเร็วขึ้นเรื่อย ๆ ตามอารมณ์กระสันที่พุ่งสูง ปลายฟ้าแอ่นสะโพกเข้าหาเขาอย่างไม่รู้ตัว มือเล็กกอดคอเขาแน่น ดวงตาหยาดเยิ้มด้วยความปรารถนา น้ำตาไหลพรากจากความเจ็บปวดผสมความเสียวซ่าน ทว่าปากก็ยังคงเรียกร้องออกมาไม่หยุด “แรง ๆ เลย อ๊าสสส!” ปอร์เช่ไม่เอ่ยอะไร เขาพึ

ฉันรู้สึกได้ถึงขนาดของแท่นรักอันใหญ่ที่ส่งเข้ามาจนสุดถึงมันจะไม่ใช่ครั้งแรกระหว่างเราแต่มันกลับเป็นครั้งแรกที่ฉันรู้สึกเจ็บปวดขนาดนี้ มันทั้งเจ็บและแสบจนกั้นน้ำตาไว้ไม่ไหว ฉันได้แต่ส่งเสียงอ้อนวอนร้องขอให้เขาเบามือแต่มือหนาก็ยังจับสะโพกไว้แน่นและบังคับให้ตั้งรับแร งส่งที่ไม่คิดจะหยุดหยั้ง

เจ็บปวด “มันใช่มั้ย ที่ทำคุณ!!!” น้ำตาของเธอไหลพราก แทนคำตอบที่ถูกกลืนหายลงไปในคอ แม้จะเจ็บปวดรวดร้าวเหมือนร่างมันแหลกไปแล้ว แต่เธอก็ยังพยายามจะเข้มแข็งให้ได้ ด้วยการยิ้มออกมา