Cinta Pahit Novels & Stories

พั่บ พั่บ พั่บ ผมกระแทกเอวใส่หวานแบบเข้าสุดออกสุดแต่ทำแรงไม่ได้ มันโคตรเสียวและโคตรทรมานแถมน้องสาวของหวานก็ตอดไม่หยุดมันทำให้ผมแทบจะทนไม่ไหว ผมก้มลงจูบหวานเพื่อบรรเทาความเสียวเธอจูบตอบผมอย่างเร่าร้อนเช่นกัน

ทว่านั้นก็ไม่อาจกระทบหัวใจที่แข็งดุจหินผาของเขาได้ เพราะราเชนทร์ไม่ได้เหมือนกับผู้ชายทั่วไป... ตัวเขานั้นเสพติดความซาดิสม์ที่แปลกประหลาดดั่งนั้นผู้หญิงที่จะมีอะไรกับเขาจะต้องถูกคัดสรรค์มาอย่างดีเพื่อรองรับความเจ็บปวดที่เขามอบให้ได้

ความผิดหวังแผ่ไปทั้งความรู้สึก “พายขอตัวก่อนนะคะ” “เดี๋ยวสิพาย” “คะ” “พายดูมีความสุขขึ้นนะ” ดาหลาเป็นคนสดใส แต่ใช่จะไม่มีช่วงชีวิตที่เศร้าหมอง หลังเธอแต่งงานกับพายุแค่หนึ่งเดือน ดาหลาดอกน้อยที่เขาเฝ้าถนอมมาหลายปีเหี่ยวเฉาจนน่าใจหาย เขาอยากให้เธอหย่ากับมันซะ พยายามทุกวิถีทาง ทว่าไอ้พายุมันหน้าด้าน มันบอกเขาว่าให้ตายยังไงก็ไม่ยอมหย่ากับเธอ

ภายในโพรงปากหวานฉ่ำ ไม่นานเธอก็ต้องกรีดร้องพร้อมดิ้นพล่านน้ำตาทะลัก เมื่อเขากระแทกความยิ่งใหญ่เข้าสู่กายสาวสะพรั่งโดยไม่แยแสว่าเธอจะเจ็บปวดมากแค่ไหน แล้วบทรักรุนแรงไร้ความปรานีก็เกิดขึ้น ไม่มีการโอ้โลม เตรียมพร้อมให้เธอเต็มใจ แต่เต็มไปด้วยการหักหาญน้ำใจอย่างป่าเถ ื่อน สร้างความเจ็บปวดให้คนที่ตกเป็นฝ่ายรองรับอารมณ์อย่างหาที่สิ้นสุดไม่ได้ เธอพยายามดิ้นรนเอาตัวรอด ขอร้องอ้อนวอนทั้งน้ำตา แต่เมื่อความโกรธบังตาก็ไม่มีวี่แววแห่งความปรานีหลงเหลืออยู่ แถมชายหนุ่มยังแสยะยิ้มด้วยความสะใจ

“ภูผา....คือ....เตย...เตยชอบภูผา ชอบมาตั้งแต่ ม. ต้นแล้ว....” เสียงหวานของเด็กสาวในชุดนักเรียนมัธยมปลายเอ่ยขึ้นอย่างเขินอาย เมื่อเธอรวบรวมความกล้าที่มีอยู่ทั้งหมด เดินเข้าไปหาชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่ง ที่เป็นที่หมายปองของผู้หญิงทั้งโรงเรียน ที่เธอหลงรักเขามาตลอด 6 ปี จนตอ นนี้ใกล้จะจบการศึกษา ถ้าไม่ทำแบบนี้กลัวว่าจะไม่มีโอกาสสารภาพรักกับเขา

ชลลดามองอัยยภัทรด้วยสายตาเหยียดหยาม “เธอนี่มันเกินคนจริงๆนะ” ชายชราส่ายหัวอย่างหนักใจ ชลลดาเป็นคนน่ารัก แต่ไม่รู้ผีห่าซาตานตนไหนทำให้เธอเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้ หรือเพราะสังคมเปลี่ยน นิสัยเลยเปลี่ยนตามไปด้วย จากผู้หญิงที่มีความเมตตา จิตใจดี กลับกลายเป็นผู้หญิงเจ้า ยศเจ้าอย่างเสียได้

ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งทุกอย่างที่ผ่านมานะคินขอบคุณที่สอนให้แพรได้รู้จักกับความรัก แม้ว่าความรักที่แพรได้รับมันจะปนกับความเจ็บปวดแต่แพรก็ดีใจที่ได้รักคิน คินคือรักแรกและคงเป็นรักสุดท้ายเพราะแพรคงไม่รักใครอีกแล้ว จากเหตุการณ์ที่ผ่านมาแพรรู้แล้วว่าคงไม่มีใครรักแพรเท่ากับแพรรักตัวเอ

หญิงสาวโกหกคำโต เธอไม่มีทางลืมบาดแผลใหญ่ที่อาทิตย์สร้างไว้ได้หรอก ต่อให้ทั้งชีวิตก็ไม่มีทางลืม ได้แต่หวังว่าเวลาผ่านไปแล้วมันจะดีขึ้น “พี่รักเพียง รักมาตลอดเพราะพี่มันโง่ พี่เลยไม่ได้ยินเสียงของหัวใจตัวเอง ทั้งที่มันเรียกร้องหาแต่เพียงมาตลอดสี่ปี”

“ความรักทำให้ฉันเดินทางไปปรโลก รู้ถึงความไร้ประโยชน์ของการฉุดรั้ง ความรักทำให้เราอยากเอาชนะความตาย และละเมิดกฏของความเป็นมนุษย์ ความรัก.. สัมพันธ์กับคำสาปและความแค้นอยู่เสมอ” “..ฉันพอแล้วฟีนิกซ์ ไม่อยากฝันร้ายอีกแล้ว” น้ำใสๆไหลรินออกมาจากดวงตา ยมทูตสา วร่ำไห้ราวกับรู้สึกตัว และหลุดพ้นจากความแค้นที่กัดกินใจเธอมาอย่างยาวนาน

วอยู่นะ ​หวานใจถอนใจ ความรักอะไรนี่ ก็ดีหรอกนะ แต่บางทีก็เหมือนกับเหรียญสองด้าน เพราะมันก็ปะปนมาด้วยความทุกข์ และจะทุกข์หนักเสียด้วยสิ ทุกข์มากกว่าสุขหรือเปล่า? หวานใจไม่อยากตัดสิน แต่ดูจากท่าทางของน้องชาย มันก็กำลังจะเป็นไปตามนั้น ดูเอาเถอะ ต้องทนมาหวานอมขมกลืน เฝ้า มองหญิงที่รักแอบปลื้มผู้ชายอื่น เธอเองไม่เคยเฉียดใกล้กับคำว่าความรัก อ้อ...เคยมีบ้างรักแรก แต่ก็เป็นเหมือนรักแบบเด็กๆ ชื่นชมอีกฝ่ายเสียมากกว่า เหมือนชอบดาราขวัญใจอะไรแบบนี้