Painful Love Novels & Stories

คำถามที่สิ้นหวังกับน้ำใสๆที่ร่วงลงพื้นหยดแล้วหยดเล่าถึงแม้หัวใจดวงน้อยๆของเธอจะเจ็บแทบขาดใจที่มีความรักครั้งไหนก็ไม่สมหวังเลยสักครั้ง แต่น้ำตาที่ไหลออกมาราวกับเขื่อนแตกแต่กลับไม่มีเสียงร้องไห้ดังให้คนตรงหน้าได้ยินเลยแม้แต่น้อย “เราเลิกกันเถอะนะ”

มันไหวไหล่ให้ผม “เหอะ ความรักแม่งห่วยแตก” ทุกคนเขาก็มีความสุขดีครับแต่ยกเว้นไอ้เอ็มเจที่เลิกกับแฟนมาได้เกือบเดือนแล้ว ผมก็ไม่รู้ว่าทำไมถึงเลิกเพราะมันไม่บอกอะไรเลย มันบอกแค่ว่าผู้หญิงแม่งหลายใจ

“ความรักทำให้คนดีเป็นคนบ้า ตาสว่างก็มืดบอด คนเป็นก็กลายเป็นคนตาย เจ้าราชมันอ่อนแอ มันยอมให้ความหลอกลวงนั่นมามีอำนาจเหนือมัน ฉันคนหนึ่งจะไม่มีวันให้สิ่งบังตามาทำให้ฉันอ่อนแอเช่นนั้น ฉันจะไม่มีวันทุ่มเทความรักให้ใครจนไม่เหลืออะไรไว้ให้ตัวเองเด็ดขาด” ไม่นานก็เห็นป้ายโ

เสียงหวานเอ่ยถามผู้เป็นแม่ที่นั่งหน้าตึงเครียดอยู่บนโซฟา ในขณะที่เดินไปยืนข้างเตียงผู้เป็นพ่อ สายตาคมมองบาดแผลที่อยู่บนตัวผู้เป็นพ่อ ก่อนน้ำตาจะไหลออกมาโดยไม่รู้ตัว พ่อของเธอคงต้องเจ็บมากแน่ ๆ ถ้าเป็นไปได้เธออยากจะเจ็บเองด้วยซ้ำไปดีกว่าต้องเห็นคนที่รักเจ็บ ปวด

"พายใช้เวลาเกือบห้าปีในการลืมรักแรกที่สร้างความเจ็บปวดให้พายมากที่สุด พายพยายามลืมพี่ พยายามเลิกรักพี่ พยายามเกลียดพี่" "..." "แต่พายกลับทำไม่ได้สักอย่าง..." ฉันเอ่ยเสียงเบาหวิว ระยะเวลาเกือบห้าปีไม่ได้ทำให้ใจของฉันแข็งแรงขึ้นเลย และที่สำคัญ...คือมันไม่สามารถทำให้ฉันลืมรักแรกนี้ได้ เลย

พั่บ พั่บ พั่บ ผมกระแทกเอวใส่หวานแบบเข้าสุดออกสุดแต่ทำแรงไม่ได้ มันโคตรเสียวและโคตรทรมานแถมน้องสาวของหวานก็ตอดไม่หยุดมันทำให้ผมแทบจะทนไม่ไหว ผมก้มลงจูบหวานเพื่อบรรเทาความเสียวเธอจูบตอบผมอย่างเร่าร้อนเช่นกัน

พิมภาคิดว่าตัวเองเตรียมตัวมาดีแล้ว แต่พอถึงเวลาก็รู้สึกปวดหน่วงเอามาก ๆ จนแทบจะทนไม่ไหว เหงื่อไหลเต็มตัวไปหมด ทำได้แค่อดทน เอามือลูบท้องเบา ๆ ราวกับต้องการพูดกับเด็ก ๆ เธอไม่เคยรู้เลยว่าก่อนที่คนคนหนึ่งจะถือกำเนิดมาสร้างความเจ็บปวดให้กับอีกคนมากแค่ไหน ยังนึกชื่น

คำว่ารักสำหรับเขาคืออะไร พราวจันทร์สบตากับพ่อของลูกแล้วเผยรอยยิ้มจางๆ “เคยรัก และจะไม่รักอีกแล้ว” เจ็บปวดเจียนตายเป็นเช่นไร ไม่มีใครรู้ซึ้งไปมากกว่าผู้ที่ได้สัมผัส ซึ่งครั้งหนึ่งพราวจันทร์เคยได้พานพบกับความรู้สึกนี้มาแล้ว และติดอยู่กับมันนานมากกว่าจะหลุดพ้นมาไ ด้ เธอรู้ดีว่าทรมานแค่ไหน จึงไม่อยากกลับไปเจ็บอีก เลยเลือกที่จะหักใจเสียแต่ตอนนี้ ตอนที่ความรู้สึกยังไม่ถลำลึกมากเกินไป

คนเป็นน้ายื่นมือไปลูบศีรษะของหลานสาวอย่างให้กำลังใจ “น้ารู้ แผลในใจของหนูยังสดใหม่ อาจจะต้องใช้เวลาสักพัก กว่าบาดแผลจะจางลง แต่น้าอยากให้หนูเข้าใจไว้ด้วยว่า แฟนก็คือคน ๆ หนึ่งซึ่งเข้ามาในชีวิตเรา พอถึงเวลาก็จากไป ไม่จากเป็น ก็จากตาย มีรักได้ก็เลิกได้ เป็นเ

น้ำปิงสารภาพออกมาเสียงแผ่ว ใบหน้าหวานก้มลงมองมือตัวเองที่บีบเข้าหากันแน่น ความเจ็บปวดจากการถูกทอดทิ้งและครอบครัวที่พังทลายในครั้งก่อน ยังคงเป็นฝันร้ายที่คอยย้ำเตือนว่าความรักไม่ใช่เรื่องง่าย และความสุขที่กำลังได้รับอยู่นี้อาจเป็นเพียงภาพลวงตาที่พร้อมจะหายไปทุกเมื่อ “รอดสิ