Novel & Cerita Marriage

แน่นอนว่าสถานะตอนนี้ของพวกเขาคือสามีภรรยาที่จดทะเบียนสมรสและสวมแหวนเรียบร้อย แต่เวลามาเวอริคพูดมันออกมาตรง ๆ ทีไร ฟินน์ก็ยังกระดายอายและเขินหูแดงทุกครั้งที่คนคนนี้พูด มาเวอริคเพียงแค่หัวเราะแล้วออกแรงพาคนที่ปีกกล้าขาแข็งเดินขึ้นบันไดเพื่อไปยังสถานที่จัดงาน ซึ่งเ

“ถึงตอนนั้นคนเขาก็คงลืมแล้วล่ะ แต่ถ้าเราสองคนคุยกันได้ทุกอย่างก็จะเป็นเหมือนเดิม” “หมายถึงเราจะแต่งงานกันและมัดหมี่จะอยู่ในฐานะภรรยาขัดดอกของคุณเหรอคะ” “มันไม่ใช่ภรรยาขัดดอกนะ มัดหมี่อย่าเอาเรื่องเงินมาพูดสิ”

เขารอเธอได้เสมอ รอได้ตลอด จนกลับมาจากเที่ยวใช้ชีวิตด้วยกันปกติเหมือนสามีภรรยาคู่อื่นแล้ว ดูแลกัน ใส่ใจกัน ไม่มีปากเสียงหวาดระแวงเรื่องนอกใจเพราะทั้งคู่เป็นคนรักเดียวใจเดียวเหมือนกัน ส่วนเรื่องเซ็กซ์ทั้งคู่ก็เข้ากันได้ดีหลังจากกลับจากทะเลความหวานเรื่องนี้ยิ่งทวีคูณมา กขึ้นไปอีกขั้น แต่มีอย่างหนึ่งที่ยังไม่เปลี่ยนแปลง “อันดาไม่อยากจดทะเบียนกับพี่แล้วเหรอครับ” เพราะทุกครั้งที่เขาเอ่ยเรื่องนี้ก็ไม่เคยได้คำตอบสักครั้ง จนมาคิดทบทวนคนเดียวว่าเธออาจจะไม่พร้อมหรือกลัวการจดทะเบียนสมรสไปแล้ว

หญิงสาวหัวเราะเสียงใส ใช่สิ การแต่งงานที่ไม่ได้เกิดจากความรักและเต็มไปด้วยเงื่อนไขการเงินแบบนี้เรียกว่าเป็น ‘ธุรกิจ’ ก็เหมาะสมแล้ว เอาล่ะ ได้เวลาจัดกระเป๋าเดินทางไปเจอว่าที่สามีแล้ว ไม่ใช่ครั้งแรกที่เดินทางมาต่างประเทศ แต่ครั้งนี้ไม่ใช่การมาท่องเที่ยวหรือมาแลกเปลี่ยนความร

ปั้นหยานั่งนิ่งไปพักใหญ่ ก่อนจะส่ายหน้าดิก “หยาไม่จดทะเบียนสมรสกับคุณแม็กค่ะ อย่ามาบังคับหยานะคะ” “ก็เจ๊ากันไงล่ะ ครั้งแรกฉันไม่เต็มใจ แต่ฉันก็ยอมจดทะเบียนสมรสกับเธอ พอมาครั้งนี้เธอไม่เต็มใจ แต่เธอก็ปฏิเสธที่จะไม่จดทะเบียนสมรสกับฉันไม่ได้” “แต่หยาไม่จด”

ความปลอดภัยของความเป็นส่วนตัวสำคัญมาก กฎหมายคือที่พึ่งที่ไว้ใจได้มากที่สุด สามีภรรยากัน ความเชื่อใจและการสื่อสารสำคัญกว่าทุกอย่าง ชีวิตจริง ไม่เคยต้องการความคลุมเครือหรือเรื่องดราม่า ความสุภาพ มั่นคง ปลอดภัย คือความสุขที่ยิ่งใหญ่ที่สุด

ฉันก้มหน้าเคี้ยวขนมปังปิ้ง ตอบกลับเสียงเรียบ “ค่ะ” เรียบง่ายที่สุด… งานแต่งงานครั้งนี้จะไม่มีรูปถ่ายพรีเวดดิ้ง ไม่มีแขกเหรื่อ ไม่มีพิธีกร และจะไม่มีเจ้าสาวด้วย

ความบอบช้ำจากคำพูดกดดันของคนเป็นแม่สามี และมรสุมอารมณ์รักอันเร่าร้อนที่เพิ่งผ่านพ้นไปในค่ำคืนพายุฤดูร้อน ทิ้งร่องรอยแห่งความเปลี่ยนแปลงไว้ในใจของคนทั้งสองอย่างลึกลับ รอยสีกุหลาบจาง ๆ ที่ยังคงประดับอยู่บนเนินอกขาวและซอกคอระหงของพราวพิชชา คือหลักฐานชั้นดีที่ตอกย้ ำว่า ‘ข้อตกลงแต่งงานในนาม’ นั้นบัดนี้แทบจะไร้ความหมายสิ้นดี

ทั้งสองจ้องมองและยิ้มให้กันพักใหญ่ในความเงียบงัน มีเพียงเสียงสะอื้นเบาๆ ของเจียงหมิ่นที่ดังขึ้น การจดทะเบียนสมรสในครั้งนี้ไม่เพียงแต่จะทำให้พวกเขากลายเป็นสามีภรรยากันอย่างถูกต้องตามกฎหมาย แต่ยังทำให้พวกเขากลายเป็นครอบครัวที่อบอุ่นและมั่นคงอย่างสมบูรณ์แบบ ************************

เช้านี้ทั้งคู่เข้าที่ทำงานสายกว่าปกติ เพราะต้องไปรอที่เขต เพื่อจดทะเบียนสมรสให้ถูกต้องตามที่ไมค์ได้พูดไว้ “นับจากนี้ไป เราก็เป็นสามีภรรยากันอย่างถูกต้องตามกฎหมายแล้วนะ” ไมค์โน้มตัวลงมาหอมแก้มภรรยา ครอบครัวที่เขาฝันไว้มันกำลังจะเป็นจริง ตอนนี้เขาลืมเพียงใจจนหมดหัวใจ เพรา ะมันถูกแทนที่ด้วยมาตาหมดแล้ว