Painted Book Mga Nobela at Kwento

Pero bagong edition iyon na noong isang linggo lang inilabas ng publisher. Pigil na pigil niya ang sarili na mapalundag sa excitement. Inamoy niya iyon. Muntikan na niyang mahalikan. It was a fore edge painted book na kapag ginalaw mo ang dulo ng pages ng libro ay may makikita na image ng character na lalaki. Kapag binaliktad mo from back to front ay iyong babaeng character naman ang lilitaw. “This is so pretty. Sana mo to nakuha? Nag-pre order ka ba nito? Bakit ang bilis mong nakakuha ng libro na to?” sunod-sunod niyang tanong.

Sa itaas ng pangalan niya ay ang pirma at sa ibaba ay ang petsa at oras, July 20, 2019 11:57 PM. Inabot ko ang painting. Bahagya ko lang itong nahawakan ay gumalaw ang isa sa mga estante ng aklat. Hindi iyon parte ng pader kundi pintuan. Mula sa kinatatayuan ay naririnig ko ang kalansing ng mga bakal. Pumasok ako sa tinagong silid at sinalubong ako ng sarili. Kahit saan ako tumingin ay nakikita ko ang sarili dahil sa mga pader ng silid na gawa sa salamin.

Pero umiling lang si Patricia at nanatiling nakatayo habang pinagmamasdan ang paligid. Yung display cabinet na dati'y punong-puno ng mga handicrafts, ngayon ay napalitan na ng mga fairy tale books—lokal at banyaga, makukulay at nakakahilo sa dami... Hindi na ba siya nangongolekta ng laruan para sa bata? Sa halip ay mga libro na?

Ngumuso naman siya at ginantihan ang pagsusungit ko. Bumili rin ako ng Fabric paint sa Bookstore at inunahan na si Clyde sa kotse. Baka mamaya, iwan niya ako dahil sinungitan ko siya. Nag-isip na ako ng ididisenyo habang naghihintay. Painting o text? Parang mas magandang text na lang? E, ano namang ilalagay ko? Name niya na lang?

Ang pag-aaral ay hindi malaki, na may lamang isang mesa, mga istante ng libro, isang sofa, at wala nang iba pa. Hindi siya gumala pero dire-diretsong pumasok at binuksan ang drawer para hanapin ang ulat. Pero, hindi niya mahanap ang ulat pero may nakitang pamilyar na bagay. Ito ay isang naka-frame na painting na puno ng hindi malinaw at madilim na mga kulay sa isang maliit na piraso ng papel. Kung titingnan mong mabuti, makikita mo ang silhouette ng isang babae.

My eyes were adjusting to the light. Napaka monochrome ng design ng kwarto niya. His walls were painted gray and black. Wala din masyadong design ang kwarto niya. "Sige lang, mag sight seeing ka kung gusto mo," sarcastic na sabi ni Sky sa akin. Inirapan ko nalang siya kaya naman napatawa siya sa akin.

Nilapitan ko ang painting at may napansin akong kakaiba. Bakit mapula ang mukha niya sa painting?

Pero pagbaba ng tingin ko sa sahig sa tapat ng kama, awtomatikong napadpad ang kamay ko sa bibig ko sa sobrang gulat. Isang napakalaking kahon ang nandoon. Paglapit ko, nakita kong puno ito ng mga mamahaling painting materials. Mula sa iba't ibang laki ng canvases, de-kalidad na acrylic at oil paints, hanggang sa mga set ng brushes na gawa sa halatang mamahaling balahibo. May nakadikit pang maliit na note sa ibabaw nito. ‘Enjoy your prize, my stubborn Ika. Don't tire yourself out.’

“Yes… I think I am.” Pagbukas ng pinto, bumungad ang malamlam na liwanag mula sa mga ilaw na nakatutok sa bawat obra. Ang sahig ay maputi, makintab, at bawat dingding ay may nakasabit na mga canvas na tila humihinga ng alaala. At doon siya natigilan. Ang bawat painting sa harap niya — lahat — ay kanya.

tanong ni Sue. "Salamat na lang pero hindi na kailangan," saad nito sa kaniya. "Why? Bakit mo pagtitiisan ang poor book mo? Sobrang old na 'yon tapos peach brown pa kulay na lalong nagpa-old sa book. Wala kang taste, Hayacinth," mahabang saad niya. Napakadaldal niya. "Huwag mo ngang laitin ang librong 'yon. Mas brand new pa 'yon sa brand new! Ipukpok ko pa sa ulo mo 'yon kapag naibalik sa 'kin 'yon," saad nito.