Pencil Booked Meaning Novels & Stories

“Sandali lang ho.” Sa malas, wala talaga. Naku-conscious na siya sa mga tinging ipinupukol sa kanya ng iba. Nahulog pa nga ang isa sa mga drawing pencils niya kakakalikot niya sa bag pero hindi na niya iyon pinansin. “Your pen.” Bigla na lang lumitaw sa harapan niya ang pencil at basta na lang hinablot iyon mula sa kung sino mang pumlot na may baritonong boses.

dagdag pa niya saka walang sabi-sabing pinatay ang tawag at ibinato ang cellphone sa desk, dahilan para tumama iyon sa mamahaling metal pencil case niya. Bumukas ang pencil case at bumagsak sa sahig ang ballpen kung saan mayroong mama& engraved na pangalan niya. Natigilan siya sandali habang nakatingin sa bagay na iyon. Nawala sa isipan niyang nadala n'ya pala ang ballpen na iyon sa kanyang opisina.

Pinaghalong Bro at ha, kaya broha. “Halika, maupo kayo.” Tinapik ko ang sofa sa loob ng office ko. “Nagparamdam din sa wakas mga busy people.” “Grabe kasi, ang dami kasing nagpapa-book ng private yate ngayon. Mga mayayamang kliyente, pati mga foreigner. Di na namin alam minsan kung paano pagkakasyahin ang schedule,” sabi ni Buchukoy habang nag-aayos ng upo.

Ngunit nang buksan niya ito ay puro doodles lang ang meron at mga lines at circles na sobrang gulo. Kinuha na niya ang natapos na libro ni Delancy at lumabas na ng silid. May mga kailangan pa siyang tapusin ngayong gabi dahil bukas ay pupunta siya sa Barcelona para sa isang emergency meeting na magaganap doon. “Grabe, no? Ako tuloy ang naaawa sa kanya.” “Sabi nga ko sa ‘yo, e. Dapat hinatiran na lang natin ng pagkain. Mukhang hindi niya napansin ang oras.”

“Pero tingnan mo ang ballpen na ito.” Tiningnan ko ang ballpen na hawak niya. “This pen symbolizes life and death. Itong pen na ito ay parang tao. Tapos ‘yong ink sa loob niya ang buhay niya. Habang ginagamit mo ang ballpen nababawasan ang ink sa loob pero habang nababawasan ang ink sa loob, marami kang nagagawa at nasusulat sa papel. And that is life because we only live once, and the purpose of this ballpen to write. That is the purpose of the pen in life. Tulad mo, mayroon kang kakayahan. At iyong kakahayan na iyon ay may purpose. And that is to help people. Dahil habang dumadaan ang araw Roux, umiiksi ang ating buhay.”

Naka-pangalumbaba s'ya habang nagtatanong akong tinitigan. "Gosh! Hindi kita maintindihan," he said. Napailing ako. "Paano mo ako maiintindihan e hindi naman ikaw ang na sa kalagayan ko," I said. Napailing s'ya at pasimpleng tumawa, akala nya siguro ay hindi ko nakita. Napasulyap ako sa cabinet kung nasa'n nakalagay ang mga libro, napako ang tingin ko sa isang librong kulay asul ang cover. Kinuha ko ito at binuklat, nagkamali ako dahil hindi ito libro. Ito ang scrapbook na ginawa ni Gracel, dito namin inilalagay ang mga memories naming dalawa.

Huminga muna siya ng malalim bago dahan-dahan iyong pinunit sa kabilang gilid. Passbook? Gulantang siya pagkakita sa kulay tsokolateng libreta. Hindi agad niya iyon binuklat, nag-angat siya ng paningin at pinukulan ang lalaki ng nagtatanong na tingin.

s'ya naman ang hinila ko pababa at pumasok kami sa Books Store. "Paint Brush at Acrylic" "Ma'am paiwan na lang po dito ng gamit n'yo" sabi no'ng bodyguard. Kaagad nama'ng ibinigay ni Lucas ang plastic bag. "Ito ho 'yong number sir" magalang na abot nito. Nang makarating kami sa kabilang side ng Book Store ay kaagad ko'ng inilibot ang tingin para hanapin ang mga paint brush.

Bakit kaya hindi subukan ni Enzo ang bagay na iyon? Iniisip ko kung kukuha rin ba ako ng libro na mababasa pero nakita ko pa lang ang kapal ng binabasa ni Enzo ay parang hindi ko na agad kayang iprocess iyon. Instead, I put my corn dog back to it’s cover and took my sketch pad and pencil.

Sa national bookstore kaagad kami dumiretso at bumili ng notebooks, pencils, pen and all the pad paper sizes before i paid all of that. Papalabas na kami ng madaanan ko ang Parker, pumasok kami doon at hindi na ako nagdalawang isip na bumili ng limang piraso. I didn't even mind the price basta ay kaagad ko na lamang iyong binayaran at lumabas ng Parker tsaka dumiretso sa parking lot. Si Jonathan ay tahimik lang na nagmamaneho at sinusunod ang nga utos ko.