Palm Tree Resort Olongapo Novels & Stories

“Wow! Ang fresh naman ng hangin dito at mukhang maganda sa loob!” bulalas ni Olga. Napangiti si Klaire sa narinig. Halos dalawang oras din ang naging byahe nila papunta sa resort ng mga Fuentabella sa Laguna. At ang magandang kapaligiran ng resort ay nagpapawala ng kanilang pagod. Ang resort ay itinayo sa malapit na bundok. The scenery was very pleasant and relaxing. Walang masyadong tao dahil ang tinatanggap lamang dito ay mga VIP guests.

Pagdating nila sa private resort, nakalimutan ni Cassandra ang pagod sa biyahe. Parang paraiso ang lugar. Malawak ang beachfront na maputi ang buhangin, may mga villa na nakahilera sa gilid ng palm trees, may infinity pool na kumikinang sa ilalim ng araw, at may tahimik na hangin na amoy dagat at mamahaling pabango ng lugar.

Wala na din dumadaong na mga panauhin dahil malamang late na kami at mas nauna na sila sa amin. Agad na binuksan ng driver ang tool box at kumuha ito ng spare fuse para palitan ang nasira. Inabot din kami ng tatlumpong minuto sa pag-aayos bago iyon gumana ulit. Kaya sumakay na ako at pinatakbo na ng driver ang sasakyan. Inabot lang kami ng sampung minuto at narating na namin ang Pearl Farm Resort. It has a white sand beach and similar to Cauayan Resort in Palawan. It's really beautiful and I did not expect something like this is hidden in this Island in Davao.

Nauna ng dumating doon ang Papa, Mama at kapatid ni Trevor na si Teresa. Nananghalian muna kami at saka namin inikot ang hotel at resort. “Ang Discovery Holiday-Palawan ay may 100 spacious suites, including the luxurious two-floor premier suites, two beachfront bars, a swim-up pool bar, three restaurants, a roof-top bar at function rooms.” sabi ng tatayong General Manager ng resort. “Also, San Vicente, Palawan boast the longest white sand beach in the Philippines and the second-longest in Southeast Asia,” “Very promising ang future nitong venture ninyo! At hindi pa siya kasing overcrowded tulad ng Boracay. All this place needs is a very good marketing hype!” sabi ko kay Papa na narinig naman

Nag-umpisa na rin kasing dumami ang mga guest na nasa lobby ng resort at kasalukuyang nasa café. Napakalaki at talagang napakaganda ng Paradise Cove Resort. Limang palapag ang paikot na gusali na pawang yari sa makapal na salamin ang mga pader. Kaya naman mula sa silid ng mga guests, kitang-kita ang napakagandang dagat ng El Nido.

Bahala sila diyan magbangayan. “Ari!” Nakita ko ang papalapit na kotse nila Wenwen at kasunod nila ay kotse naman nila Arise. Kumaway ako sa kanila. Inintay ko muna silang makapag park bago sila lumapit sakin at yumakap. Napatingin sila sa paligid. Ang resort na pinuntahan namin is iyong madalas na lumabas sa ads. A beach front beach na ang pangalan ay ‘Paradise’. May mga pavilion din nasa beach na pinagdudugtong ng mga bridge. Maganda ang tanawin at mapapa-picture ka talaga. May mga water adventure na pwedeng laruin ng mga magkakaibigan at meron din mga land activities like volleyball and basketball.

Kailangan ko pang pumunta at tumawid sa islang ito para makarating sa sentro ng syudad. Kung bakit naman kasi ito ang pinili ko? Ay hindi ko alam, pero hindi ko naman pinagsisihan ito. Papa offered me a few Islands where I could start my own business. There were a few excellent resorts in Palawan, but I chose this horror-stranded island resort, Carmella de Mestiza, in Panglao. Iba kasi ang islang ito, at unang apak ko pa lang ay nakuha na agad ng islang ito ang puso ko.

Kapag na-secure na ang business deal na ito, puwede na niyang putulin ang relasyon kay Lucian! Pagkaraan ng dalawang oras, sapat na ang pahinga ni Mr. Packard, at pinangunahan ni Lucian si Calista na sumama sa kanila. Ang vacation resort na ito ang pinakamalaki sa Capeton. Mayroon itong golf course, hot spring, panloob at panlabas na pool, pangingisda, magandang hardin, at marami pang ibang aktibidad sa paglilibang.

Lalo ngayong nakasuot pa talaga sila ng couple Hawaiian shirts. We asked them for Xielo and Ma’am Beatrice, but they informed us na dumiretso na pala sila rito kagabi. The two were actually neighbors, so palaging nakikisabay si Xielo kay Ma’am Beatrice. I guessed that they would be working today as the game master and emcee. The moment Karen and I entered the Moulin Paradise Resort that was owned by Liam here in Batangas, I couldn’t help but literally gasped. It was a private resort, kung kaya’t solong-solo namin ‘yong buong lugar.

At higit sa lahat, hindi ligtas ang manatili sa lugar na ito. Ibinaling ko ang aking tingin sa malayong bahagi ng dalampasigan. Mula sa aming pwesto, tanaw ko ang isang mahabang linya ng mga modernong istruktura, mga nagtataasang palm tree na maayos na nakatanim, at isang malaking signage na bagong pintura. Kahit hindi ko lapitan, alam ko kung ano ang lugar na iyon. Iyon ang resort ni Carter. Isang marangyang paraiso na itinayo ng lalaking kahit anong limot ko, alam kong hindi na siya mawawala sa aking nakaraan.