Pamilyar Novels & Stories

pag-ulit ng aking kaharap. "Kaibigan po. Pasensiya na, Sir. Baka po pwede kami makisuyo na makontak po ang kanyang pamilya para sa pag-asikaso ng katawan niya. Masakit pa po sa ulo na tanggapin ang lahat...," tangi kong palusot sa awtoridad gayong wala talaga akong gana na sumagot sa kahit anong tanong bunga ng di matapos na nangangambang isipin.

Tanong niya, "Oh? Sobrang yabang? Gusto kong malaman kung saang pamilya galing ang amo mo?" Tumawa ang South Korean. "Hindi mo deserve na malaman!" Ngumisi si Jordan. "Ang pamilya Park, tama ba?" Agad na nawala ang ngiti sa mukha ng South Korean! "Paano... paano mo nalaman?" Ang pamilya Park ay isang lihim na pamilya. Kahit ang mga lokal na pamilya sa South Korea ay hindi alam ang tungkol sa kanilang pag-iral!

Diretso sa akin. Ngumiti siya. Ngiting pamilyar.

“Basta kapag naramdaman kong hindi pamilyar ‘yong presensyang ‘yon, kinakabahan ako.” “Familiar?” Pamilyar ba? Hindi ko sigurado kung pamilyar nga ba talaga. Basta ang alam ko lang ay bigla akong kinabahan, at medyo natakot. Since hindi naman ako sanay sa kung sino na basta-basta na lang lumalapit, at hindi naman pamilyar ang presensya niya, malamang ay kakabahan ako.

Pamilyar. Pamilyar ang pkiramdam kong ito, hindi ko alam kung paano at kung bakit, pero alam ko sa sarili kong pamilyar ang bawat haplos, lalo na ang ngiting iyon ni Nathan. Hindi ko tuloy maiwasang isipin kung nagkakilala na ba kami noon. ***

Isang pamilyar na boses ang narinig niya, paos at mababa: “Bona.”