Pampering Quotes Novels & Stories

Napabuntong hininga ako at akmang aalisin na ang make-up ko nang maalala ko ang sinabi sa akin ni Samarah noon sa mismong kwartong ito rin. “Do it for yourself, kung hindi magustuhan ng mga tao sa paligid mo yung pabgagabo mo, t*ng*na nila. Ang importante masaya ka.” Napangiti ako saka ipinagpatuloy ang pag-aayos. Kahit puro kalokohan ang lumalabas sa bibig niya, minsan may naliligaw din talagang maganda-ganda. “Anong nginingitimo dyan? Mukha kang t*nga.”

Ngayon pa lang ay nasasaktan na s'ya kapag ginawa ni Howald ang pumatol sa iba. "Oh shit! I'm sorry Amber, I didn't mean to say those words. Gusto ko lang ipa realize sayo na it's ok to be simple pero paminsan-minsan ay you need to pamper yourself. Ang dami n'yong pera Amber maglaan kana man ng para sa pampa beauty mo. Kahit facial man lang para naman maiba," natatarantang paliwanag nito ng makitang natigilan s'ya.

pamama- alam nito. "Okay! Sige na. At salamat sa pakikinig at payo mo. The bess ka talagang friend." nata- tawa nyang sabi sabay ng pag singhot- singhot dala ng kanyang hindi napigilang pag- iyak kanina. Pinahid rin nya ang kanyang luha sa pisngi. "Ay salamat sa compliment. Kahit kailan hindi ako mag sa- sawa, promise."

Niikot ni Damion ang braso sa balikat niya, ngumiti na parang nasa panaginip, at sinubukang pabaan ang tensyon. “Wife, look at the new flowers in the greenhouse. Aren’t they beautiful?” Nagkibit-balikat lang si Czarina. “No matter how lush they are, malalanta pa rin naman sila. The more beautiful, the worse it hurts when it fades.” Natigilan si Damion at mapait na ngumiti. “True, everything fades. But that’s why we should cherish the beautiful moments.” Umismid naman si Czarina “Para saan pa? Kung makukuha mo lang naman ay puro kasingulingan at pagkadismaya. Once you’re in the dark, there’s no way back.”

Muntik na siya masamid ng pagtingin niya rito ay nakatingin din ito sa kanya. "You're so cute, Pam. Kaya hindi ko gusto na umaalis ka ng bahay dahil gusto ko na ako lang ang nakakakita sayo." Tuluyan na siyang nasamid dahil sa sinabi nito kaya naman lalo itong natawa. "Alam mo, ang lakas ng tama mo! Tigilan mo nga ako sa pangtitrip mo!" Namumula ang mukha na nag iwas siya ng tingin. "S-saka pwede ba wag ka n-ngumiti ng ganyan!"

Salfuego sa biglaan at hindi inaasahang kilos nito, at hindi niya maiwasang lunukin ang nerbyos na dumadaloy sa kanyang katawan. "Kayo lang yung taong nagparanas sa akin na espesyal ako," mapaklang ngiti ni Pamela, tila nagpapalabas ng mga kinikimkim na damdamin. "Kahit hindi niyo ipahalata sa akin, ramdam ko na vina-validate niyo ang nararamdaman ko. Na kahit ganito lang ako, pwede rin pala akong tratuhin ng tama," aniya habang medyo namumungay ang mga mata, dulot ng lambanog. Lasing na lasing na siya, at tila nawawala na ang mga harang sa kanyang isipan, nilalabas ang mga bagay na matagal na niyang kinikimkim.

Habang nakatingin siya kay Jeremy, unti-unting naglaho ang pangamba at pangungulila sa kanyang puso. "Mr. Whitman, salamat." Ngumiti si Madeline at pinasalamatan niya si Jeremy. Nais sana niyang tanggalin ang kanyang maskara dahil magaling naman na ang kanyang mukha, kahit na hindi pa rin tuluyang bumabalik sa dati ang kanyang boses. Ngumiti si Jeremy at tumingin siya sa mga mata ni Madeline. Noon lamang siya nagsalita, "Ms. Quinn, matagal na akong may gustong itanong sayo mula noong magkakilala tayo."

“Totropahin o jojowain... si kuya barista na may tattoo sa leeg.” “Totropahin. Baka ipasok ako sa underground fighting arena!” Natawa siya. “Okay, fair. Next… ako naman.” Napatingin ako sa kanya. “Si Miss Ganda na laging may makeup kahit 7 a.m.? Yung taga-HR sa main branch niyo?” Napakunot ang noo niya. “Totropahin. Too much lipstick, parang mas mapula pa sa revenue report ng last quarter.”

It's like finding a safe harbor in a stormy sea, where I can finally drop anchor and just be. There's this constant, gentle warmth that wraps around my heart, making me feel secure and valued. His words is a quiet affirmation, a daily reminder that I'm enough, that I'm special. Na kahit anong gawin kong pagtitis, mas nananaig pa rin ang pagmamahal ko sa kanya. “There’s a romance in the palayan! Nawa’y walang mangyaring tukaan! Ikalma niyo people! Huwag kayong mapag-inggit sa mga single!”

Tanong ng manager sa kanya. "Okay lang po ko miss feliz, pagod lang po ko. Kaya ata gan'to ang itsura ko pasensya na mukang ampanget tingnan na yung pwesto ko ih malapit sa elite bar na to' ako ito na mukang basahan." Halong panliliit sa sarili ang Wikang binitawan niya mismo sa kanyang sarili. "Lahat tayo hija di tayo okay all the time. Piliin mo maging mas matatag sa bawat araw."