Pampering Quotes Novels & Stories

Gayunpaman, sa tuwing uuwi ito lagi pa rin nitong sinasabi na nami-miss siya nito. "How I wish pwede kitang isama sa trabaho." Mataman itong nakatitig sa kanya habang inaayos ng babae ang kanyang suot na kurbata. "Madi-distract ka lang sa kagandahan ko." Biro naman ng kanyang misis na nagpangiti sa kanya ng matamis. "You will never be a distraction to me, my Amber. Instead you are an inspiration to me."

Napangisi ako at tinapik tapik ang likod niya. " Don't wear Backless when weather is cold always remember that!" Sambit ko at napatawa namn siya ng mahina. " I can't believe that I'm going to say this to my fellow woman! je t'aime beaucoup Selene! you are the kindest and most loving woman I have ever met in my entire life and you deserve all this success." Aniya habang nangingilid ang luha. " Je vous remercie Bethany I will not forget you."

"I am telling the truth, Love. You are beautiful inside and out. I am so lucky to have you. Thank you that I am starting to find myself again. That you gave me light to go back to how am I before." Napatitig si Karina sa mga mata nito at nakita niya ang sinseridad sa mga mata nito. Napangiti si Karina, dahil finally someone said those words on her which she never experienced. Being praised and complimented by the people we love is just so heartwarming. "Salamat, Baba. Salamat sa pagpapaalala sa akin na maganda ako, mabait ako. At salamat dahil dumating ka sa buhay ko," mahinang salita ni Karina at malambing na tinig.

Hindi pa rin nakakapagsalita nang maayos si Amara dahil sa epekto ng gamot sa kanyang lalamunan. "Sana pala hindi lang gamot pampipi ang ibinigay ko sa iyo. Sana lason na lang para natuto kang sumunod," dagdag pa ni Damien. "Ikaw... ah..." Pilit na naglabas ng tunog si Amara kahit sumasakit ang kanyang lalamunan. "Mabuti na nga ang ginawa ko, isinama kita rito, tapos ganyan ang igaganti mo sa akin? Paano kaya kita parurusahan?" pagbabanta ni Damien.

Ako na rin ang nagda-drive tuwing may check-up siya, kahit pa ilang beses na kaming nai-late dahil gusto kong siguraduhing may baon siyang tubig, crackers, at wet wipes sa bag niya. Gabi-gabi, bago siya matulog, pinapahiran ko ng lotion ang binti niya kahit hindi naman siya nangangalyo pa. Ayaw ko lang na may nararamdaman siyang kahit kaunting discomfort. Sabi nga ni Amara minsan, “Grabe ka, feeling ko ako na ang reina ng isang palasyo.” Ang sagot ko lang? “Hindi reina. Empress.”

nakangiting kausap ko kay Pao para hindi naman niya isipin na galit ako sa kanya. "Talaga, Tita Amber? Nakakalinis ng kalooban ang pag-inom ng ice tea na may nakalagay na ipis? Kung ganoon ay ipagtitimpla ko si Tita Karen para luminis ang kanyang kalooban. Palagi ko kasi siyang nakikitang umiinom ng gamot para raw malinis ang kanyang katawan at matunaw ang kanyang mga taba sa katawan," inosenteng wika ni Pao.

tinakwil na kasi sya ng mga ito. "Napakawalang hiya mo talaga, Amber! Hindi ko alam kung bakit ganyan ang ugali mo. Napakawalang hiya mo! Tandaan mo, kung hindi ka namin inampon ay hindi ka nakatikim ng masaganang buhay. Ikaw lang talaga itong pariwara!" "What did you say, Pa?" "Yes, you heard it right... ampon ka lang namin! Kung alam lang namin na magiging ganito ang kahahantungan ng pag-ampon namin sa'yo ay sana 'di ka na inalagaan!"

sabi pa niya pero biro lang niya iyon para magpatawa sa amin. “Basta ako minimalist lang,” sagot ni Penumbra habang naglalagay ng lipstick. “Ayokong matawag na maarte, pero classy dapat.” “Ito naman, pinapatawa ko lang kayo,” sagot tuloy ni Nyra kaya natawa kami nila Amon at Cael.

T-This was the first time she saw her smile! "Maraming salamat sa lahat, Tita Caroline," puno ng sinsero na usal ni Zarayah sa babae. Ginagap din niya ang mga kamay nito. "For rescuing us and helping us back on our feet again. I'll never forget your kindness. And yes, I promise to call you often. At kapag may libre akong oras ay ako mismo ang bibisita sa iyo dito. I may not be talking much but we're besties, right? I love you and always take care of your health."

Ngunit nanatiling tahimik si Anton, na parang bato lamang na hindi marunong makaramdam. “Kung ang paraan mo ng pananahimik ay paraan mo na rin para hindi ako masyadong masaktan sa katotohanang lalabas sa bibig mo ngayon, salamat. Pero mas mabuti pa ring malaman ang totoo nang malinaw,” dugtong pa ni Amara habang pinupunasan ang isang luha na kusang tumulo sa kanyang mata.