Panakip Butas Novels & Stories

Sapat na ang anim na buwan upang maisakatuparan niya ang lahat. "Nagsawa na marahil sa mga babes sa State kaya napasugod pabalik ng Pinas." mula sa likuran na wika ni Jorakz. Halatang kararating din lang nito. Napangiti na lamang si Eugene sa sinabing iyon ng lalake. "Hey! I thought hindi ka darating." masayang pahayag ng binata, sinalubong na rin ng yakap ang kaibigan.

Bam— Itinaas ni Alex ang kanyang kamay at kaswal na kinatok ang pulso ng umatake. Sa susunod na sandali, ang mga buto ng braso ng umaatake ay gumawa ng tunog na parang popcorn. Nabali at nagkapira-piraso lahat ng buto sa isang braso niya. Kasing puti ng buhangin ang mga pira-piraso ng kanyang mga buto.

Tumango lang sya at hindi na umimik pa. Habang ang bata naman ay halatang masaya habang panay ang kwento na ina ayunan na lang niya. Tini tigan ni Norman ang bata habang panay ang subo at panaka nakang nag sasalita. Hindi nga kaya tama ang kanyang hinala? Marami at hindi lang iisa ang nakapag sabi na mag kamukha raw sila. Siguro kailangan din nya ng malinaw na pruweba. Nagunit may iba pang pag ka- kataon naman.

dagdag kopa ""𝗮𝗵~𝗮𝗻𝗼?! 𝘀𝗶 𝗱𝗿𝗮𝗸𝗲?! 𝗽𝗮𝗽𝗮𝗻𝗼𝗻𝗴 𝗻𝗮𝗽𝘂𝗻𝘁𝗮 𝘆𝘂𝗻 𝗱𝗶𝘁𝗼~𝗽𝗮𝗽𝗮𝗻𝗼𝗴 𝗺𝗮𝗴𝗸𝗮𝘀𝗮𝗺𝗮 𝘀𝗶𝗹𝗮 𝘀𝗶 𝗿𝗮𝗶𝗻𝗲?"he asked i dont know maski ako di alam batsila magkasama at papano sila nagkakilala

KINABUKASAN [To: Thea Papunta na ‘ko dyan may dala akong pasalubong. Namili ako ng mga iilan-ilang groceries saka lechon manok pang ulam. Excited akong ibalita sa kanila na mababayaran ko na ang pang dialysis ng buong taon ni Thea. Pero ako ang nasorpresa sa mga nakita ko. Napakaraming tao sa bahay namin. Mga lalakeng mukhang gangster. Mga nakaitim, mukhang nasa 30s to 40s at bato-bato ang mga muscle sa katawan. Binubuhat nila ang mga gamit namin at isa-isang itinatapon sa labas. Malakas na kumalabog ang lagayan ng bigas na itinapon nila sa may tapat ng gate namin. Mabilis na nabasag ‘yon at natapon ang lamang bigas.

Maybe this is exactly what I need para finally maka-move on At baka malay natin? Baka sa New York ko na mahanap ang tamang tao para sa akin. Wala namang masama if mangyari ‘yon, diba? I'm young, independent, and finally stepping out of my father's shadow. Wala nang pressure, wala nang restrictions. For once, I'll be living for myself. Napabuntong-hininga ako nang biglang nag-vibrate ulit phone ko. Pag-check ko, another message. At TBH? Di na ako nagulat kung sino.

dagdag pa nito "Goodluck beshy - im sure kakabahan ang ibang mag aapply dahil pag pasok mo palang sa pinto ay tiyak ko na tanggap kana , pambobola pa sakin ni pat. maiiwan kasi ito kasama si nana . tutulungan nya itong mag giling ng kakao para maideliver sa bayan. ng makarating kami sa lugar kung san mag aapply ay naalala ko ang katapat nitong convenience store.

Brianna Walang imik lamang ako habang nagbibiyahe ang bus na sinasakyan namin patungo sa talampas ng Anaruta sa Bulacan. Hindi gaanong mataas ang talampas na iyon at malawak ang patag na lupa sa tuktok. Perfect para sa mga taong nais mag-camping lamang ngunit nais maranasan ang malamig na klima sa gabi. Para daw kasing nasa Baguio ang pakiramdam kapag nasa itaas ng talampas ng Anaruta. Nakaka-relax daw ng pakiramdam at nakakawala ng stress ang malamig na hangin sa itaas ng talampas.

Kaagad naman siyang napaismid "Basang-basa ka ng ulan kagabi Butter! Ni hindi ko nga alam na wala kang suot na panty kagabi eh! Nilagnat ka kagabi at kung hindi pa ako naglakas loob na yakapin ka baka hindi ka nakatulog ng mahimbing kagabi!" seryosong bigkas niya sa akin. Bakas pa rin sa boses niya ang inis kaya hindi ako nakaimik.

Tuluyan na siyang itinakwil ng lahat. Ang mga taong minsan siyang tinatawag na kaibigan, minamahal o kaya business partner ay iniiwasan na siya ngayon na parang sakit, natatakot sila na madamay. Dahil wala na siyang tirahan at pera ngayon, wala na siyang matakbuhan.