Pansamantala Mga Nobela at Kwento

Samantala, sa kabilang dako ng BGC, Iniwan ni Haile ang lahat sa Pampanga para sa isang napaka-busy na linggo. Pero habang inaayos niya ang mga impormasyon para sa susunod na project ng pamilya Montinola, bigla niyang naalala ang isang napakahalagang document—na naiwan sa bahay ng mga Carnell

Nag-iigting ang perpekto nitong panga sa hindi malamang dahilan. Tumango si Samara. Isang Indian ang ama niya, ang ina naman ay Pilipino. Kapwa nagkakilala ang dalawa sa Isla Lutherio. Tulad ng dalagita, doon na nagkaisip ang nanay nito at nakapag-asawa nang makilala ang kaniyang ama. "Kung ikaw ang papipiliin, saan mo gustong manirahan at mag-aral?"

SAMANTALA, sa isang secluded na gubat kung saan sa gitnang bahagi nito at may nakatayong isang malaking bahay, kung saan bawat paligid nito ay may mga armadong lalaking nagbabantay. At mula sa underground basement ng bahay, ay may isang ceramic transparent glass na parang kuwarto, na may kama, cabinet at bookshelves ang makikita sa loob. At hindi lang 'yun, sa babasaging kuwarto na 'yun ay nakadukmong umiiyak sa kama ang isang babaeng nakasuot ng white spaghetti straps dress. "Why are you still crying? Hindi ka pa nasasanay sa bago mong kuwarto, Manuela?"

Napaatras si Lily nang bumaba ang paningin nito sa kamay ni Phana. "Ang kamay mo, Phana," Tanging nasambit nito sa kaniya. Dahil sa pagtataka ay natuon ang paningin ni Phana sa kaniyang kamay. Hindi niya namalayan na naihampas niya ang kaniyang palad sa ibabaw ng pangsulat brasong upuan. Maigi niya iyong tinitigan at ganoon na lamang ang kaniyang pagka-gulat nang makita ang sugat sa palad.

Kabanata 142 Vanessa's POV Pansamantala muna akong nanatili sa rest house namin ni Sebastian para makapagpahinga roon nang ilang araw. Ang rest house namin ay isang maliit na property na binili namin ilang taon na ang nakalipas. Napapalibutan ito ng mga puno, malalawak na bukirin, at bukas na kalangitan. Walang maiingay na kapitbahay. Walang anumang istorbo. Tahimik lang ang paligid.

mahinang sabi ko at ipinakita sa dalawa ang aking mga pantal. Agad namang nagsilakihan ang mga mata nilang dalawa ng makita ang mapupula kong pantal. "Gosh! Thats looks so itchy!" ani ni Carla. "My god! Hindi ba nakakahawa iyan? It's looks like a chicken poxes," maarteng sabi ni Samantha na sinamaan naman ng tingin ni Carla. "What?! I'm just saying you know," depensa niya sa kanyang sarili.

Alam niyang matinong pulis ito at galit sa droga. SI Calem Pengas ay isang dating magsasaka. May asawa at dalawang anak. Miyembro ng four P’s o Pantawid Pamilyang Pilipino Program. Isang programa ng pamahalaan para tulungan ang mga mahihirap para malabanan ang gutom. Maganda sana ang layunin ng programa ngunit kapag ang mga benepisyaryo ay tulad ni Calem Pengas, hindi maganda ang dulot nito.

Samantala, sa isang lugar sa Chaos District ay isang Rune Land kung saan natipon ang mga District Elysian Inscriptions. Ang mga Inskripsiyon ng Distrito Elysian ay pira-piraso, at isang pigura ang malabong nakita sa mga ito. “Ayos ka lang ba, Ama?” Tiningnan siya ni Xezal nang may pag-aalala. “Wala naman itong seryosong problema.” Isang boses ang nagmula sa mga nabasag na inskripsiyon.

Baka kung ano pa ang isipin ng iba. Noong dumapo ang labi nito sa gilid ng kanyang panga, kusang humawak ang kamay niya sa balikat nito. Kung hindi niya mapigilan, sasabayan na lang niya. Wala na rin namang mawawala sa kanya. Maliit siyang ngumisi at sinalubong ang nagbabaga nitong titig. "Give me an unforgettable experience, Mr. Alcantara," bulong niya bago sunggaban ang mga labi nitong bahagyang nakaawang.