Pare-pareho の小説・ストーリー

"Ngayon ko lang nalaman ang tungkol sa bagay na iyan." Binaling niya sa harapan ang tingin at mas inangat niya pa ang kamay niya kaya nagsiliparan na ang mga paru-paro palayo sa kanya. "Oo may ibang klase pa nga ng mga paru-paro na mas maikli pa ang buhay sa siyam na buwan," ani niya atsaka siya umupo sa damuhan kaya umupo na rin ako sa tabi niya. "Pero sa totoo lang, bago ko lang ito nadiskobre. May isang klase pa ng mga paru-paro na kayang mabuhay nang matagal kaya lang sobrang hirap silang mahanap. Dahil nakaatas silang maglingkod sa mga diwata. 'Faeriposa' ang tawag sa mga ganung klase ng paru-paro."

Pakiramdam niya, nasa kaniya ang huling halakhak. " H'wag ka sanang patulugin ng konsensiya mo. " Mabilis na inabot ni Dario ang baril na hawak ni Lorenzo at siya na mismo ang kumalabit sa gatilyo dahilan ng pagsabog ng kaniyang ulo. ***

Pangako "Ang nakikita mo ngayon ay ang kalagayan ng buong Paraiso." Isang detalyadong mapa ang pinakita sa amin ni Aoife. Kitang kita ko ang bawat maliliit na detalye na para bang buhay na buhay ito sa aking harapan ngunit pinaliit na bersyon lamang upang makita namin ng buo. Ang mga ulap at mga ibon na lumilipad ay naroon din. Maging ang usok mula sa kagubatan ay nakikita ko.

Dahil ang president ng O Group ay ang pair ng isang Parella, hindi na nakakapagtaka kung ang O Group ay mas lumago pa. A man approached the Orries couple with a wide smile. “Margaret, Rumualdo, what a splendid occasion! Congratulations on having your family tie to the illustrious Parella lineage.” Lumingon siya sa kung nasaan sina Takeru at Aoi. “Truly a match made in heaven,” he added.

Ngayon ko nga lang nalaman na may pet pala siya. “Iyon ang tawag ko roon since medyo common na tawaging hotdog or talong ang genital ng isang lalaki, hindi ba?” Napatango tango ako. “Ah! Si Junjun po pala ang tinutukoy n’yo.” At long last, naintindihan ko rin ang ibig niyang sabihin. “Junjun? Iyon ba ang tawag niyong mga millennials doon?”

“Uuwi na ako bruha at baka maihalo mo pa ako diyan sa mabangong niluluto mo.” Nakangising inabot nito ang supot sa mesa na punung-puno ng mga bayabas na bigay ni mama sa akin na sa kasamaang-palad ay inangkin na nito ng walang paalam. Maagap naman na inalalayan ito sa braso ni Pierce. “Hatid na kita sa kotse.” Nilingon ako ni Pariah na parang sinasabi na pakinggan ko siya.

Hunter Pov Maingat na inilapag ko sa ibabaw ng kama ang walang malay na si Zeph. Nawalan siya ng malay hindi dahil sa takot sa kanyang pagkakahulog mula sa mataas na puno kundi dahil sa tuklaw ng ahas na Venomous. Ang ahas na iyon ang bantay sa prutas ng amanpulo. Naiiba ang ahas na ito dahil masyadong mahaba at mabilis itong kumilos. Nakita ni Zeph ang mahabang dila ng ahas ngunit natitiyak ko na hindi niya nakita at naramdaman na tinuklaw siya nito. Isa pa iyon sa katangian ng ahas na Venomous. Sa sobrang bilis ng galaw nito ay hindi nararamdaman ng tao na nakagat na pala ito ng ahas. Masyadong makamandag ang ahas na ito. Ngunit mabuti na lamang na ang juice ng prutas na amanpulo ay antido

Parang isang dagat ng halo-halo ang kulay: pula, asul, dilaw, rosas at lila. “You weren’t kidding when you said you love flowers,” biro ni Miro habang sinusuklay ang buhok ko gamit ang kamay niya. “I didn’t know Paris could feel this warm,” bulong ko pabalik sa kaniya. Nag-ready si Mama Ada ng lunch namin sa ilalim ng malaking puting canopy tent na may mga lace curtain. Grabe ang mga pagkaing hinanda niya sa amin. May roasted duck na may orange glaze, buttered truffle mashed potatoes, ratatouille at may wine pa para kay Miro. Ako, grape juice lang, dahil nga buntis ako. Hindi ko na mabilang kung ilang beses akong pinuri ni Mama Ada sa glow ko. Ganoon siguro talaga kapag nakakatulog na ng maa

Tatlo. Isang malapit sa collarbone. Isang nasa gilid ng dibdib. Isa sa may leeg. “My gosh…” bulong niya sa hangin. At nang lingunin niya si Jarred… HALOS MAPATILI SIYA. Dahil sa leeg nito sa mismong gilid ng panga may malaking pulang marka. Hickey. Galing sa kanya. “Oh my—” Hindi niya natapos ang sentence.

“Makita? Bakit? May kailangan ka? Tungkol ba ito sa nangyari nong isang araw? Naku pa—” “No. Wala itong kinalaman roon.” pigil nito sa sasabihin niya. “Pumarito ako para kumain ng beef pares.” “Ha? Beef pares?” Hindi siya makapaniwala sa narinig. Talaga bang pinuntahan lang siya ng lalaki para kumain ng beef pares? “Pero wala po akong ingredients eh, tokwa’t pechay lang ang nabili ko.”