Parisian Café Novels & Stories

May mga anomalya daw na nangyayari, gusto ni Don na hawakan ko ang "DAMES OIL CORP," na may tatlong branches dito sa pilipinas at hindi lang yan may coffee shop at pastries din pala siya na iilan lang ang nakaka-alam. Hindi daw ito alam ng kanyang mga tauhan, isa daw ito sa kanyang libangan sa tuwing nasa bakasyon siya na hindi naman niya akalain na mapapalago niya ito. Ang " CAF'E AU LAIT" ang pinangalan niya dito para walang magkahinala.

Parang wala akong pakialam sa mundo, as long as I was with him. Pagdating namin sa cafe, it wasn’t as busy as I thought it would be. It had this intimate vibe, with soft jazz music playing in the background and the smell of freshly baked pastries filling the air. It was the kind of place where you’d want to stay for hours, talking about life and everything in between. We ordered breakfast—me, a classic eggs benedict, and Ash, a smoked salmon bagel. The food arrived just in time as we settled into a quiet corner.

Mga building na klasikong may arkitektura, at ang malamig na hangin na may kasamang amoy ng tinapay mula sa mga café. “Cold?” tanong ni Troy nang mapansin niyang nagkusot ako ng kamay. “Medyo…” Nang hindi ko inaasahan, inakbayan niya ako at isinilid sa coat niya. Sa harap ng maraming tao. Sa Paris. Parang slow motion lahat. “Troy—” “Wala kang choice,” sabi niya. “Hindi kita hahayaang ginawin.”

“Come, sit sa café! Kristine, matagal na kitang gustong kausapin simula pa nung class reunion natin.” Talagang wala ni kaunti interes si Kristine na makipag-usap sa kanya. Ngunit para kay Bea, pumayag siyang pumasok sa café. Mabango ang café ng kape, may halo ng kaunting vanilla at cinnamon. May tunog ng malumanay na jazz sa background, at banayad ang liwanag mula sa mga bintana. Umupo sila sa isang mesa malapit sa bintana, kung saan makikita ang kalye at ang mga naglalakad sa labas. Tahimik si Kristine, hawak ang tasa ng kape, at pinipigilan ang init ng damdamin. Natatakot siyang baka magsalita siya at aksidenteng maibuhos ang kape sa ulo ni Madison.

At sa totoo lang, may parte sa kanya na nakaramdam din ng kaunting gaan sa pag-iisip na may makukwentuhan ng magandang alaala kahapon, isa pa paraan na rin para makakalanghap ng ibang hangin. Ilang minuto lang ang lumipas at nasa isang café na malapit sa Astranexis Tower ang dalawa. Maliit lamang ang café, modernong industrial ang interior, may hanging lights at mga pader na may kahalong brick at metallic designs. Isang tahimik ngunit modernong ang cafe na iyon, hindi ganoon kadaming tao, may amoy ng bagong giling na kape na bumabalot sa paligid, at may mga malalambot na upuang kahoy na nilagyan ng velvet cushions. Sa isang sulok, umupo sila ni Casper. May nakaharap na tablet kay Trixie pero

Ang Rue Jean-Jacques Rousseau ay isang sikat na kalye sa Paris. 11 years ago ay hindi ganoon katagal. Noong panahong iyon, marami nang surveillance camera sa mga lansangan ng Paris. Nadama ni Jordan na dapat siyang makahanap ng ilang mga pahiwatig mula sa footage ng surveillance camera! Humigop si Jordan ng kape na ginawa ni Emily at naramdaman niyang medyo masarap ang lasa. With the company of his future sister-in-law, hindi magiging boring ang byahe.

Isang open space café iyon na napapalibutan ng iba't ibang uri ng mga halaman at bulaklak na parang isang mini-garden sa gitna ng mga nakahelirang gusali sa downtown. "Bonjour, madame!" bungad na bati sa kanya ng staff na agad din naman niya ginantihan. She noticed the way other customers were looking at her, which she ignored and went straight to the counter. "One cortado, please," she ordered her favorite coffee. Leila immediately paid for it after the cashier confirmed and looked for a place to sit.

"Pero in fairness, ang bango mo pa rin kahit under the sun tayo." Ang Victoria Cafe ay katabi ng isang high-end hotel, ang café na 'to ay kilala sa I*******m-worthy interiors—hanging chandeliers, glass-panel walls, velvet chairs, and gold accents. Para kang pumasok sa Parisian lounge na may presyo rin pang-Paris. Pagkaparada sa harap ng café, bumaba si Felicity at inayos ang helmet niya. Shia followed behind, her eyes wide in excitement. “Grabe, besty. Finally, napasok ko rin 'to. Dati tanaw ko lang 'to from the outside, parang forbidden realm ng mga rich tita at foreign CEO.”

pagtatama nito. “That’s nice.” “I’d be happy if you visit my shop. It’s La Patisserie de Olivier.” “The colorful one!” mabilis niyang wika. Napansin niya na ang shop nito unang tapak pa lang nila sa Paris dahil sa makulay na french macarons na naka-display. Kahit ang interior design nito ay may iba’t-ibang kulay ng modernong ilaw na siyang mas nagbibigay ng atraksyon para pasukin ang loob ng shop.

"Aba, aba! Mukhang hindi lang ako ang may malikot na isip dito, Mrs. Luna." "Tara na nga!" mabilis na sagot niya habang hinahatak palabas ang asawa. Habang naglalakad sila sa makikitid na kalsada ng Paris, ramdam nila ang kakaibang kilig. Sumakay sila sa bangka sa ilalim ng Pont des Arts, tumigil sa isang sikat na café at nagpalipas ng oras sa Champs-Élysées.